Danıştay 3. Daire E.2022/1779 K.2024/5436

Dava konusu istem: Davacı adına, gayrimenkul satışından elde ettiği bir kısım hasılatını kayıt ve beyan dışı bıraktığı yolunda tespitleri içeren vergi inceleme raporu uyarınca 2016 yılı için re'sen salınan bir kat vergi ziyaı cezalı gelir vergisi, aynı yılın Ekim-Aralık dönemi için re'sen salınan bir kat vergi ziyaı cezalı geçici vergi ile 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 353. maddesinin 1. bendi gereğince kesilen özel usulsüzlük cezasının kaldırılması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Davacı şirketin 2/5 hissesine sahip olduğu 10 adet bağımsız bölümü satın alan ...

Malzemeleri Sanayi ve Ticaret Anonim Şirketi yöneticisi ve ortağı ...'nun kullandığı bireysel destek finansmanı adı altındaki krediye ilişkin olarak banka personelleri arasındaki elektronik yazışmalardan ve satışın yapıldığı tarihte ...'nun oğlu ...'nun 10.000.000-TL para çekmesinden hareketle taşınmazların satış bedeli düşük gösterilerek bir kısım hasılatın kayıt ve beyan dışı bırakıldığından bahisle dava konusu cezalı tarhiyat yapılmışsa da BDDK raporunda, sözü edilen kredinin grup limitinden tahsis edildiği ve krediye teminat olarak herhangi bir gayrimenkulün gösterilmediği tespitine yer verildiği,

diğer satıcılar adına vekaleten satış işlemlerini yürüten ve kendisi de taşınmazın 1/5 hissesine sahip olan arsa sahibi ... tarafından taşınmazın katma değer vergisi dahil 11.200.000-TL karşılığında devredildiğinin beyan edilmesi ve alıcı ... yapı Malzemeleri Sanayi ve Ticaret Anonim Şirketi'nin yöneticisi ve ortağı ... ile ... tarafından kredinin herhangi bir gayrimenkul alışına ilişkin olmadığının beyan edilmesi karşısında,

söz konusu bağımsız bölümlerin beyan edilenden yüksek tutarda satılarak kurum kazancının kayıt ve beyan dışı bırakıldığını ortaya koyacak herhangi bir somut tespitin bulunmadığı gerekçesiyle dava konusu vergi ve cezalar kaldırılmıştır.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusunun, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Taşınmazların satışından elde edilen kurum kazancının bir kısmının kayıt ve beyan dışı bırakıldığının somut tespitlerle ortaya konduğu ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Kayıt ve beyan dışı bırakılan gelirlerinin olmadığı, kaldı ki sözü edilen bağımsız bölümler beyan edilenden yüksek tutarda satılmış olsa bile 2/5 oranında hisseye sahip oldukları, dolayısıyla ancak bu hisse oranına isabet eden vergi ve cezanın kendilerinden aranabileceği belirtilerek istemin reddi gerektiği savunulmuştur.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'NUN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.