Danıştay 3. Daire E.2023/7382 K.2024/5908

Dava konusu istem: Dava, davacı tarafından, adına 2007 yılının Ocak dönemi için yapılan tarhiyata karşı açılan davanın reddedildiğinden bahisle ödeme yapılmasından sonra sözü edilen kararın Danıştayca yürütmesinin durdurulması üzerine ödenen tutarın tecil faiziyle birlikte iadesi için yapılan başvurunun tecil faizine ilişkin kısmının zımnen reddine dair işlemin iptali istemiyle açılmıştır.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 112. maddesinin 4. fıkrası uyarınca faiz talep edilebilmesi için, fazla veya yersiz olarak tahsil edilen bir verginin bulunması gerektiği; davacı tarafından, adına 2007 yılının Ocak dönemi için yapılan tarhiyata karşı açılan davada, 6736 sayılı Kanun kapsamında yapılandırma başvurusunda bulunulduğu, bu haliyle davadan vazgeçilip ihtilaf sona erdirilerek, uyuşmazlık hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verildiğinden, ödenen verginin hukuka aykırı olup olmadığı ve dolayısıyla fazla veya yersiz tahsil edilip edilmediği hususunda işin esası incelenerek verilmiş olan kesinleşmiş bir yargı kararından söz edilemeyeceğinden dava konusu işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle dava reddedilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Adına yapılan tarhiyata karşı açılan davada Danıştayca yürütmenin durdurulması kararı verildiği, söz konusu husus dikkate alındığında haksız ve yersiz ödeme yapıldığının açık olduğu, 6736 sayılı Kanundan yararlanmış olmanın faiz istenilen dönemdeki haksız ve yersiz ödemeyi ortadan kaldırmadığı ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Davacının 6736 sayılı Kanun kapsamında yaptığı başvurusu nedeniyle fazla veya yersiz olarak tahsil edildiği ortaya konulamayan verginin iadesinde faize hak kazanılmış olmasından bahsedilemeyeceği belirtilerek temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmuştur.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'IN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile Mahkeme kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.