Danıştay 3. Daire E.2023/7573 K.2024/7515

Dava konusu istem: Davacının, ... Bankası Anonim Şirketi ... Vakfına vakıf senedi uyarınca ödenen banka katılım payı üzerinden gelir vergisi kesintisi yapılmaması gerektiği ihtirazı kaydıyla verdiği 2021 yılı Kasım dönemine ait muhtasar beyanname üzerinden tahakkuk ettirilerek ödenen gelir (stopaj) vergisinin kaldırılması ve ödeme tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte iadesine hükmedilmesi istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... Bankası Anonim Şirketi ... Vakfına, vakıf senedi uyarınca ödenen banka katılım payının, banka çalışanlarına hizmet karşılığı sağlanan bir menfaat olduğu ve 193 Sayılı Gelir Vergisi Kanunu'nun 61. maddesi hükmü kapsamında ücret niteliğini taşıdığı sonucuna varıldığından tevkifata tabi tutulmasında hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle dava reddedilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusunun, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Vakıf üyelerine aktif olarak çalıştıkları dönemde ücret olarak vergilendirilebilecek bir menfaat temin edilmediği, vakfa ödenen banka katılım payının ücret niteliği taşımadığı, Vakfa ödeme yapıldığı anda katılım paylarının ücret olarak nitelendirilmesi halinde bu tutarların hem emeklilik öncesi hem de emeklilik sonrası vergilendirilmesinin mükerrerliğe yol açacağı ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Temyize konu kararın usul ve hukuka uygun olduğu belirtilerek istemin reddi gerektiği savunulmaktadır.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'İN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

(X)-KARŞI OY

... Bankası A.Ş. ... Vakfına, vakıf senedi uyarınca ödenen banka katılım payı, banka çalışanlarına hizmet karşılığı sağlanan bir menfaat olmadığından ve Gelir Vergisi Kanununun 61. maddesi hükmü kapsamında ücret niteliğini taşıdığından söz edilemeyeceğinden aksi yönde verilen karara yöneltilen istinaf istemini reddeden Vergi Dava Dairesi kararının bozulması gerektiği oyuyla Daire kararına katılmıyorum.