Danıştay 3. Daire E.2023/9198 K.2023/6035

Dava konusu istem: Davacı adına, ... Metal Yapı Hırdavat Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi'nden alınamayan 2003 ve 2004 yıllarına ait muhtelif kamu alacağının tahsili amacıyla kanuni temsilci sıfatıyla düzenlenen.. tarih ve 1 ile 2 takip numaralı ödeme emrinin iptali istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Asıl borçlu şirketin 06/07/2010 tarihinde tasfiyesinin tamamlanarak Ticaret Sicilinden silindiği, dava konusu ödeme emirlerine konu kamu alacağıyla ilgili olarak şirkete bu tarihten sonra 16/08/2010 ve 13/11/2015 tarihlerinde düzenlenen ödeme emirlerinin dolayısıyla cebren takip işlemlerinin hüküm ve sonuç doğurmayacağı, buna göre dava konusu ödeme emirleri içeriği borcun vade tarihi dikkate alındığında ödeme emirlerinin düzenlendiği ve tebliğ edildiği tarih itibarıyla içeriği kamu alacağının tahsil zamanaşımına uğradığı gerekçesiyle ödeme emirleri iptal edilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusunun, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı adına ödeme emri düzenlenmesinde hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'IN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.