Danıştay 3. Daire E.2024/2443 K.2024/4704

Dava konusu istem: Davacı adına, alımlarının bir kısmını sahte faturalarla belgelendirdiğinden bahisle sevk edildiği takdir komisyonu kararları uyarınca 2012 yılının Nisan ila Haziran dönemleri için re'sen salınan bir kat vergi ziyaı cezalı katma değer vergisinin kaldırılması ve söz konusu takdir komisyonu kararlarının iptali istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 114. maddesinin 2. fıkrasında yer alan takdir komisyonuna başvurulmasının zamanaşımını durduracağına ilişkin düzenleme gereğince zamanaşımının sevk tarihinden itibaren en geç bir yıl sonra yeniden işlemeye devam edeceği, dava konusu olayda olduğu gibi idarelere zamanaşımını durdurmak için takdir komisyonuna başvurma yetkisi veren bir düzenleme olmadığından tarhiyatın zamanaşımına uğradığı, takdir komisyonu kararlarının tarhiyata hazırlık işlemi niteliğinde olduğu, kesin ve yürütülmesi gereken işlem koşulunu taşımadığı gerekçesiyle bir kat vergi ziyaı cezalı katma değer vergisi kaldırılmış, takdir komisyonu kararı yönünden ise dava incelenmeksizin reddedilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Dairelerince verilen ara kararı ile davalı idareden, dava konusu tarhiyatın dayanağı takdir komisyonu kararlarının davalı idareye tevdii ile idare kayıtlarına giriş tarihine dair bilgi ve belgeler istenilmesine karşın davalı idarece söz konusu ara kararına cevap verilmediği, bu durumda, olayda zamanaşımı bulunup bulunmadığına dair bilgi edinilemediğinden tarhiyatın zamanaşımına uğradığı gerekçesiyle istinaf başvurusu kabul edilerek Vergi Mahkemesi kararının tarhiyatın kaldırılmasına dair hüküm fıkrası kaldırıldıktan sonra cezalı vergi kaldırılmıştır.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Hukuka aykırı olduğu ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'IN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.