KÜNYE
Danıştay 4. Daire Başkanlığı 2016/15403 E., 2021/2368 K.·T.C. Danıştay Dördüncü Daire
- Karar tarihi
- 20 Nisan 2021
- Esas No
- 2016/15403
- Karar No
- 2021/2368
- Temyiz eden (davacı)
- … Yöneticiliği
- Vekili
- Av. …
- Karşı taraf (davalı)
- … Vergi Dairesi Başkanlığı (… Vergi Dairesi Müdürlüğü
- Vekili
- Av. …
- İstemin konusu
- … Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
- Yargılama süreci
- —
Karar Metni
318 kelime·2 dk okuma·6 bölüm
Dava konusu istem: Davacı tarafından, hakkında re'sen tesis edilen mükellefiyet işleminin iptali istenilmiştir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Vergi Mahkemesince verilen kararda; ödeme yapılan ücretli personele ilişkin 27/11/2014 tarihinde davacı site yönetimi yetkilisi nezdinde düzenlenen yoklama tutanağında işçi çalıştırıldığının tespit edildiği, istihdam edilen kişiler hakkında dava dilekçesinde güvenlik görevlisi ve bekçi olarak bahsedildiği, bu kişilerinde 193 sayılı GVK'nın 23/6. maddesinde sayılanlar arasında değerlendirilemeyeceği gerekçesiyle davacı adına tesis edilen gelir stopaj vergisi mükellefiyetinde hukuka aykırılık bulunmadığı
sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI
Mahkeme kararının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI
Cevap verilmemiştir.
TETKİK HÂKİMİ : …
DÜŞÜNCESİ
Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Vergi Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
İNCELEME VE GEREKÇE
İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
Danıştay 4. Daire, E. 2016/15403, K. 2021/2368, 20 Nisan 2021 tarihli karar · Kaynak: Danıştay Karar Arama