Danıştay 4. Daire E.2016/19997 K.2021/3855

Dava konusu istem: Davacı tarafından, 2013/1 döneminde 3065 sayılı Kanunun 29/2 maddesi kapsamında net kullanım alanı 150 metrekarenin altında olan konut teslimleri nedeniyle indirimli orana tabi satışlardan doğan ve YMM raporuna istinaden talep edilen iade alacağına ilişkin olarak açılan davaların kabul edilmesine rağmen, iadenin eksik yapıldığından bahisle söz konusu tutarın iadesi istemiyle yapılan başvurunun reddine ilişkin … tarih ve … sayılı işlemin iptali ve anılan tutarın faiziyle birlikte iadesi istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Vergi Mahkemesince verilen kararda; olay tarihinde yürürlükte olan 39 Seri No'lu KDV Genel Tebliği uyarınca yüklenilen toplam vergiler içinde, o dönemde gerçekleştirilen iade hakkı doğuran işlemlere isabet eden kısmın hesaplanacağı, bu hesaplama sonucu bulunacak verginin daha önceki beyannamelerde giderilip giderilmediğine bakılmaksızın bu satırlarda beyan edileceği düzenlemesine uygun olarak hesaplama yapan davacının iade talebinin kabulü gerekirken, söz konusu talebin yürürlükte olmayan düzenleme uyarınca reddine ilişkin işlemde yasal isabet bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

99 ve 119 Seri No'lu KDV Genel Tebliğlerine göre iade talebinin reddedilmesinde hukuka aykırılık bulunmadığı, daha önce davacı tarafından iade talebine ilişkin olarak açılan davaların temyiz aşamasında olduğu, temyize konu kararın bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmuştur.

TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Vergi Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.