Danıştay 4. Daire E.2016/21040 K.2020/6511

Dava konusu istem: 2013 yılına ait hesapları incelenen davacı şirket hakkında düzenlenen vergi inceleme raporuna istinaden, sahte ve muhteviyatı itibarıyla yanıltıcı faturaları defter ve belgelerine kaydettiği, serbest meslek erbabı olarak çalıştırdığı doktorlarca hastane adına düzenlenen serbest meslek makbuzlarında yer alan katma değer vergisi indirimlerinin yasal olmadığı ve transfer fiyatlandırması yoluyla örtülü kazanç dağıtımı yaptığının tespit edildiğinden bahisle 2013/5 ila 12 dönemleri tekerrür hükümleri uyarınca kesilen vergi ziyaı cezasının tekerrüre ilişkin kısmının kaldırılması istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Vergi Mahkemesince verilen kararda; dava konusu 2013 yılı için tekerrür hükümlerinin uygulanabilmesi için 2012 yılında kesinleşmiş vergi ziyaı cezası bulunması gerektiğinden, aynı yılda veya sonrasında kesinleşen vergi ziyaı cezaları dayanak alınamayacağından uyuşmazlık konusu tarhiyatlar üzerinden kesilen vergi ziyaı cezalarına tekerrür hükümleri uygulanmasında hukuka uyarlık bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı şirket adına 30/04/2013 tarihinde tebliğ edilip kesinleşmiş ihbarname dayanak alınarak tekerrür hükümlerinin uygulandığı, yapılan işlemlerin hukuka uygun olduğunu ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ : ...

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin kabulü gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.