Danıştay 4. Daire E.2018/5425 K.2021/8641

Dava konusu istem: Davacı adına, takdir komisyonu kararına dayanılarak re'sen tarh edilen vergi ziyaı cezalı 2010/4,5,7,8,9 dönemileri katma değer vergisinin kaldırılması istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti:. Vergi Mahkemesince verilen …. tarih ve E:…, K:…. sayılı kararda; uyuşmazlık konusu cezanın dayanağı takdir komisyonu kararlarında, bu komisyonlara yasa ile tanınan inceleme ve araştırma yetkisi kullanılmaksızın sadece mükellef dosyasının tetkiki ve haricen yapılan araştırmaların dikkate alındığı şeklindeki genel ve soyut ifadelere yer verildiği,

somut bir bilgi yada belgeye dayanılmaksızın matrah takdir yoluna gidildiğinden gerekli inceleme ve araştırma yapılmadan ve objektif verilere dayanmaksızın, soyut ve genel ifadelere yer verilmek suretiyle takdir edilen matraha dayanılarak re'sen tarh edilen dava konusu vergi ziyaı cezalı katma değer vergisinde hukuka uyarlık bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Bölge İdare Mahkemesince; istinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının usul ve hukuka uygun olduğu ve davalı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idarece takdir komisyonu kararına dayanılarak yapılan cezalı tarhiyatların hukuka uygun olduğu belirtilerek kararın bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmuştur.

TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.