Danıştay 4. Daire E.2019/6931 K.2022/5797

Dava konusu istem: Davacı adına kanuni temsilci sıfatıyla düzenlenen ... tarih ve ... sayılı ödeme emrinin 2011/2 dönemine ilişkin katma değer vergisi, vergi ziyaı cezası ve gecikme faize ilişkin kısımlarının iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... Vergi Mahkemesince verilen … tarih ve E:…, K:… sayılı kararda; ödeme emri içeriği amme alacağının asıl borçlu şirketin tasfiyeye giriş tarihinden önceki bir döneme ilişkin olduğu vergi/ceza ihbarnamesinin şirket adına 21/11/2016 tarihinde, 17/03/2015 tarihli Ticaret Sicil Gazetesi'nde yayımlanan ilanla şirketin ticaret sicilinden kaydının silindiği tarihten sonra,

ödeme emrinin ise 01/12/2017 tarihinde düzenlenerek tebliğ edildiği görülmüş olup, asıl borçlu şirket münfesih iken adına tanzim edilecek ihbarnamenin, kanuni temsilci olan davacı adına düzenlenerek tebliği ve sonrasında da ödeme emri ile takibi gerektiğinden, davacı adına ihbarname düzenlenmeksizin doğrudan kanuni temsilci sıfatıyla ödeme emri düzenlenip takip edilmesinde yasaya uyarlık bulunmadığından,

kanuni temsilci sıfatıyla davacı adına düzenlenen … tarih ve … sayılı ödeme emrinin dava konusu 2011/2 dönemine ait katma değer vergisi, gecikme faizi ve vergi ziyaı cezasından kaynaklanan kısmında hukuka uyarlık bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Bölge İdare Mahkemesince; istinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının usul ve hukuka uygun olduğu ve davalı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Dava konusu ödeme emrinin yasal, usulüne uygun ve yerinde olduğu, kararın bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmuştur.

TETKİK HÂKİMİ: …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.