Danıştay 4. Daire E.2023/4689 K.2024/3690

Dava konusu istem: Bursa İli, Yıldırım İlçesi, ... Mahallesi'nde bulunan ... ada, ... parsel numaralı tamamı Hazineye ait 250.619,78 m2 yüzölçümlü taşınmazın 1.462,04 m2'lik kısmının davacı tarafından dolmuş durağı, lokal binası olarak işgal edildiğinin tespit edildiğinden bahisle 06/02/2009-26/08/2013 tarihleri arasındaki dönem için davacı adına 44.644,00 TL ecrimisil tahakkuk ettirilmesine ilişkin ... tarih ve ... sayılı ihbarname ile düzeltme talebinin reddine ilişkin ... tarih ... sayılı ihbarnamenin iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: İdare Mahkemesince verilen kararda; davacı tarafından taşınmazın Büyükşehir Belediyesi tarafından kendilerine tahsis edildiği iddia edilmekte ise de, iddiaya dayanak UKOME kararlarının tahsise değil minibüs güzergahlarının belirlenmesine ilişkin olduğu göz önüne alındığında ihtilaflı taşınmazın fuzulen işgal edildiğinin sabit olduğu, yapılan keşif ve bilirkişi incelemesi neticesinde davalı idare tarafından işgal edilen taşınmaz alanının doğru olarak belirlendiği dikkate alınarak 06/02/2009-26/08/2013 tarihleri arasındaki dönem için istenilebilecek ecrimisil miktarının 20.979,49 olabileceğinin bulunduğu,

bu durumda dava konusu ecrimisil ve düzeltme ihbarnamelerinin 23.664,51-TL'lik kısmının hukuka aykırı, 20.979,49-TL'lik kısmının ise hukuka uygun olduğu sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle dava konusu işlemlerin 23.664,51-TL ecrimisile ilişkin kısmının iptaline, davanın 20.979,49-TL ecrimisil istenilmesine yönelik kısmının ise reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından, dava konusu işlemin hukuka ve mevzuata uygun olduğu ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ : ...

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.