Danıştay 4. Daire E.2023/7138 K.2023/6685

Dava konusu istem: İstanbul İli, Kadıköy İlçesi, ... Mah. ... Sokak, No:... adresinde faaliyet gösteren davacıya ait beton tesisi işletmesinin işyeri açma ve çalışma ruhsatının bulunmadığından bahisle, İşyeri Açma ve Çalıştırma Ruhsat Yönetmeliği hükümlerine istinaden mühürlenmesine ve faaliyetten men edilmesine ilişkin Kadıköy Belediye Başkanlığı tarafından tesis edilen 04/07/2020 tarihli işlemin iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... İdare Mahkemesince verilen ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararda; dava konusu işyerinde ruhsat alınmadan faaliyet gösterildiği hususu sabit olduğundan, işyeri faaliyetinin durdurularak işyerinin mühürlenmesine ilişkin dava konusu işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Bölge İdare Mahkemesince; istinaf başvurusuna konu İdare Mahkemesi kararının usul ve hukuka uygun olduğu ve davacı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanununun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı tarafından; davacı şirketin faaliyet konusunda çevre izin belgesinin bulunduğu ve Planlı Alanlar Tip İmar Yönetmeliğine göre de kamuya ait işlere hizmet verilmesi nedeniyle, tesisin yapı ruhsatından muaf olduğu iddia edilerek, temyize konu kararın bozulması gerektiği ileri sürülmüştür.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Davalı idare tarafından, temyiz isteminin reddi ile Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği savunulmuştur.

TETKİK HÂKİMİ : ...

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.