Danıştay 4. Daire E.2023/7489 K.2024/298

Dava konusu istem: Ankara ili, Beypazarı ilçesi, … Mahallesi, … Çiftliği, No:… adresinde taverna olarak faaliyet gösteren işyerini işleten davacı şirket tarafından, yapılan denetimler sonucu tespit edilen aksaklıklar giderilinceye kadar faaliyete izin verilmemesinin Beypazarı Belediye Başkanlığından istenilmesine ilişkin Beypazarı Kaymakamlığının … tarih ve … sayılı işleminin iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... İdare Mahkemesince verilen … tarih ve E:…, K:… sayılı kararda; uyuşmazlıkta, davalı idarece yapılan denetimler kapsamında, Ankara Büyükşehir Belediye Başkanlığı Beypazarı İtfaiye Müdürlüğünce, Beypazarı Belediye Başkanlığı İmar Şehircilik Müdürlüğünce ve Beypazarı İlçe Emniyet Müdürlüğünce hazırlanan raporlar göz önünde bulundurulduğunda, davacı şirket tarafından işletilen iş yerinde mevzuata aykırılıklar olduğunun açık olduğu ve bu durumun tutanaklarla ortaya konulduğu anlaşıldığından, bu aykırılıklar giderilinceye kadar faaliyetinin durdurulmasının Beypazarı Belediye Başkanlığı'ndan istenilmesine ilişkin dava konusu işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Bölge İdare Mahkemesince; kolluk kuvvetlerinin işyerlerini denetleme yetkisinin İşyeri Açma ve Çalışma Ruhsatlarına İlişkin Yönetmeliğin 37. maddesi uyarınca genel güvenlik ve asayişle sınırlı olduğu, mülki amirin 39. madde uyarınca işlem tesisine yetkili olduğu görülmekte ise de, Yönetmeliğin 39. maddesinde 2559 sayılı Kanunun 8. maddesinde belirtilen aykırılıkların tespiti halinde mülki idare amirine geçici faaliyetten men yetkisinin verildiği,

ruhsatsız faaliyetin tespiti halinde ise süresiz olarak faaliyetten men yetkisinin bulunduğu anlaşılmakta olup, 2559 sayılı Kanunun 8. maddesinde faaliyetten men hallerinin sayılmak suretiyle belirtildiği, bu duruma göre, Kaymakamlık tarafından oluşturulan Komisyonca tespit edilen eksiklik veya aykırılıkların 2559 sayılı Kanunun 8. maddesinde belirtilen hususlardan olmadığı,

olayda tespit edilen eksikliklerin mahallin en büyük mülki amirinin faaliyetten men halleri arasında yer almaması nedeniyle İşyeri Açma ve Çalışma Ruhsatlarına İlişkin Yönetmeliğin 39. maddesinin olaya uygulanma olanağı bulunmadığı kanaatine varılmış olup,

2007 yılında Belediyece verilmiş olan taverna ruhsatlı işyerinde Kaymakamlık tarafından yaptırılan denetimde 2559 sayılı Kanunun 8. maddesinde belirtilenler dışında tespit edilen eksiklik ve aykırılıklar nedeniyle işyerinin süresiz olarak faaliyetten men edilmesi sonucunu doğuran Beypazarı Kaymakamlığınca tesis edilen dava konusu işlemde yetki yönünden hukuka uyarlık bulunmadığı sonucuna varılmıştır.

Belirtilen gerekçelerle davacının istinaf isteminin kabulüne, İdare Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve dava konusu işlemin iptaline karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından, 5442 sayılı İl İdaresi Kanun'un 31. maddesinin (ç) bendi uyarınca ilçedeki tüm umuma açık istirahat ve eğlence yerlerinin denetlendiği, işletmenin Kaymakamlıkça men edilmediği, faaliyette bulunmaması için belediyeden talepte bulunulduğu belediye tarafından da mühürleme işleminin tesis edildiği, faaliyetten mene ilişkin olarak Kaymakamlığın herhangi bir işleminin söz konusu olmadığı kaymakamlığın ilçede huzur ve esenliğin, kamu güvenliği ve sağlığın korunması hususunda mevzuatla yetkili olduğu ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ: …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.