Danıştay 4. Daire E.2023/8772 K.2023/5850

Dava konusu istem: … ili, … ilçesi, … Mahallesi, …. Sokak, No:… adresinde bulunan, davacı şirkete ait jeoloji ve jeofizikle ilgili araştırma ve danışmanlık faaliyeti gösteren işyerinin ruhsatsız olduğundan bahisle, işyeri açma ve çalışma ruhsatı alıncaya kadar faaliyetten men edilmesine ve 581,00 TL idari para cezası uygulanmasına ilişkin … tarih ve C:… sayılı Encümen kararının iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... İdare Mahkemesince verilen …tarih ve E:…, K:… sayılı kararda; … ili, … ilçesi … Mahallesi, …. Sokak No:… adresinde davacı şirket tarafından jeoloji ve jeofizik ile ilgili araştırma ve danışmanlık konusunda faaliyet gösterilen işyerinde … tarihinde yapılan kontrolde iş yerinin ruhsatsız olduğunun sabit olduğu dikkate alındığında, dava konusu işlemde hukuka aykırılık görülmediği sonucuna varıldığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Bölge İdare Mahkemesince; istinaf başvurusuna konu İdare Mahkemesi kararının usul ve hukuka uygun olduğu ve davacı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı şirkete idari işlemin iptaline dair idari dava hakkını kullanmak için 2 iş gününden az bir süre tanındığı, idari işlemin usule uygun tesis edilmediği, temyize konu kararın bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Mahkeme kararının hukuka uygun olduğu, temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmuştur.

TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.