Danıştay 4. Daire E.2024/2 K.2024/7461

Dava konusu istem: İzmir ili, Konak ilçesi, ... Mahallesi, ... Caddesi adresinde ve tapunun ... ada, ... sayılı parselinde kayıtlı mülkiyeti Hazineye ait 6.742,00 m² yüzölçümlü taşınmazın 690,00 m²'lik kısmının çiçekçi yapılarak fuzulen işgal edildiği gerekçesiyle 13/05/2017-12/05/2022 tarihleri arasındaki dönem için 603.959,12 TL ecrimisil istenilmesine ilişkin ... tarih ve ... sayılı ecrimisil ihbarnamesinin iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti:... İdare Mahkemesince verilen ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararda; davacıdan talep edilen 603.959.12 TL ecrimisil bedelinin 336 sayılı Milli Emlak Genel Tebliği'nin "Ecrimisilin Tespit ve Takdir Edilmesi" başlıklı 5. maddesinin 3. fıkrası uyarınca belediye sınırları içerisinde bulunan arsa nitelikli dava konusu taşınmazın emlak vergisine esas asgari değerinin yüzde üçü olan 612.878,65 TL'den daha az olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Bölge İdare Mahkemesince; istinaf başvurusuna konu İdare Mahkemesi kararının usul ve hukuka uygun olduğu ve davalı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı tarafından, ecrimisil kıymet takdir kararının kendisine tebliğ edilmediği, 2015 yılından itibaren dava konusu taşınmazda kiracı olduğu ve düzenli olarak kiralarını ödediği, dava konusu işlemin hukuka aykırı olduğu ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmuştur.

TETKİK HÂKİMİ: ...

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.