Danıştay 4. Daire E.2024/3704 K.2025/400

Dava konusu istem: Eskişehir İli, Sivrihisar İlçesi, ... Mahallesi sınırlarında, ... İnşaat Beton Sanayi Anonim Şirketi tarafından yapılması planlanan, "Oze Depolamalı Güneş Enerji Santrali (29 MWm/28,998 MWe/29 MWp/29 MWh-40 Ha)" projesine ilişkin olarak Çevre, Şehircilik ve İklim Değişikliği Bakanlığı tarafından verilen "Çevresel Etki Değerlendirmesi Olumlu" kararının iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: İdare Mahkemesince verilen kararda. Eskişehir İli, Sivrihisar İlçesi, ... Mahallesi sınırlarında, "...

İnşaat Beton Sanayi Anonim Şirketi" tarafından yapılması planlanan, "Oze Depolamalı Güneş Enerji Santrali (29 MWm/28,998 MWe/29 MWp/29 MWh-40 Ha)" projesiyle ilgili olarak, ÇED sürecinin mevzuata uygun işletildiği, yürütülecek faaliyete ilişkin alanın niteliği, tarım alanları, su kaynakları, duyarlı yörelere etkisi, nihai ÇED raporunun yeterliliği ve raporda yer alan belirlemelerin çevreye ve ekolojik dengeye etkisinin, projenin etkilerinin bütüncül olarak sürdürebilirlik ve yenilenebilirlik ilkeleri kapsamında Nihai Çevresel Etki Değerlendirilmesi raporunda detaylıca değerlendirildiği, gerekli teknik ve bilimsel önlemleri içerdiği,

rapor verilerinin insan ile doğaya karşı, çevrenin kirlenmemesi için gerekli önlemleri yeterli şekilde teknik ve bilimsel esaslar içinde raporda belirtildiği, flora ve fauna elemanları açısından ciddi bir risk oluşturmayacağı, Nihai Çevresel Etki Değerlendirme (ÇED) Raporu çerçevesinde projenin çevresel etkileri ortaya konulduğu, proje nedeniyle oluşacak çevresel etkilere karşı alınacak tedbir ve önlemler teknik ve bilimsel şekilde detaylı olarak raporda değerlendirildiği,

rapor verilerinin insan ile doğaya karşı, çevrenin kirlenmemesi için gerekli önlemleri yeterli şekilde teknik ve bilimsel esaslar içinde raporda belirtildiği ve hazırlanan ÇED raporunun, ÇED mevzuatı ve yönetmeliklere uygun olarak hazırlandığı, ÇED sürecinin mevzuata uygun işletildiği ve nihai ÇED raporunun bilimsel ve teknik açıdan yeterli olduğu anlaşıldığından, Çevre, Şehircilik ve İklim Değişikliği Bakanlığınca söz konusu projeye ilişkin olarak düzenlenen dava konusu "Çevresel Etki Değerlendirmesi Olumlu" kararında hukuka aykırılık bulunmadığı sonucuna varıldığı gerekçeleriyle davanın reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı tarafından; bilirkişi raporuna karşı itirazlarının dikkate alınmadığı, proje alanının, ölçeği gereği şematik olarak hazırlanan ve uygulama hükümleri ve açıklama raporu ile bir bütün olan 1/100.000 ölçekli Çevre Düzeni Planında mera alanına isabet etmekte olduğu, 1/25.000 ve 1/5.000 ölçekli Nazım İmar Planı bulunmadığı, mevzuat kapsamında önlemlerin alınması gerektiği, halkın katılımı toplantısında proje alanında bulunan köy halkına ait ağılların proje alanı dışına çıkarılması talep edildiği, bu talebe rağmen ÇED Raporuna bu taahhüdün eklenmediği,

bölgedeki büyükbaş ve küçükbaş hayvan sayısına göre yapılacak olan teknik değerlendirmenin ÇED Raporuna eklenmediği, projenin bölgedeki yaklaşık 2.000 küçükbaş hayvanın otlak alanında kaldığı, projenin uygulanması ile yöre halkının hayvancılık faaliyetlerine zarar verileceği, flora ve fauna açısından önemli biyolojik çeşitliliğe sahip mera alanlarının yok olması söz konusu olacağı, projenin gerçekleştirilmesi durumunda doğal hayatın ve canlı yaşamının tamamen yok olacağının göz ardı edildiği belirtilerek, temyize konu kararın bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Davalı ve davalı yanında müdahil tarafından savunma verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ: ...

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.