Danıştay 8. Daire E.2020/7346 K.2023/7050

Dava konusu istem: Davacı şirket tarafından, Hatay İli, Samandağı İlçesi hudutları dahilinde bulunan ... sicil sayılı IV Grup maden işletme ruhsatlı sahaya ilişkin, maden işletme ruhsatları ile ilgili olarak ödenmesi gereken 2018 yılı devlet haklarına ilişkin davalı idarece 3213 sayılı Maden Kanunu'nda belirlenen oranlardan daha yüksek oranlar esas alınarak beyanname verme zorunluluğu getirildiği iddiasıyla bu uygulama işleminin iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: .... İdare Mahkemesince verilen ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararda; Mahkeme tarafından yapılan ara kararına verilen cevapla, fazladan tahsil edilen miktar için geri ödeme sürecine başlandığının belirtildiği, davacı vekilinin 13.11.2019 tarihli dilekçe ekinde ise geri ödemeye ilişkin banka dekontunun sunulduğu görüldüğü bu nedenle konusu kalmayan dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu kararın hukuka ve usule uygun olduğu ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından, davacının kendi beyanı üzerine fazla ödediğini iddia ettiği bedelin iadesi için açtığı davanın kabulü ve yargılama giderlerinin taraflarına yüklenmesinin mümkün olmadığı ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ... 'İN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Sekizinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.