KÜNYE
Danıştay 8. Daire Başkanlığı 2021/6410 E., 2024/3470 K.·T.C. Danıştay Sekizinci Daire
- Karar tarihi
- 31 Mayıs 2024
- Esas No
- 2021/6410
- Karar No
- 2024/3470
- Temyiz eden (davalı)
- ... Genel Müdürlüğü
- Vekili
- Av. ...
- Karşı taraf (davacı)
- ... İnşaat Taahhüt ve Ticaret Limited Şirketi
- Vekili
- Av. ...
- İstemin konusu
- ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:...sayılı kararının, temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
- Yargılama süreci
- —
Karar Metni
518 kelime·3 dk okuma·5 bölüm
Dava konusu istem: Trabzon ili, Yomra ilçesi sınırlarında bulunan Sicil:... sayılı II (a) grubu Andezit (mıcır ) sahasında 2011-2012 ve 2013 yıllarında yapılan imalat sırasında daimi teknik nezaretçi ataması yapılmadığından bahisle Maden Kanunu'nun 31. maddesi uyarınca davacıya 46.579,00-TL idari para cezası verilmesine ilişkin... tarih ve E:... sayılı işlemin iptali istenilmiştir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... İdare Mahkemesince verilen ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararda; Trabzon ili, Yomra ilçesi sınırlarında bulunan Sicil:... sayılı II-a Grubu Andezit (mıcır) işletme ruhsat sahasında 2011-2013 yılları arasında Maden Kanunu uyarınca gerekli izinler alınmadan faaliyette bulunulduğu, bu süreçte Maden Kanunu kapsamında bulundurulması zorunlu olan daimi nezaretçi bulundurulmadığı anlaşıldığından 3213 sayılı Maden Kanunu'nun 31. maddesi uyarınca daimi nezaretçi bulundurulmaması nedeniyle 46.579,00-TL idari para cezası verilmesine ilişkin dava konusu işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı sonucuna varılarak davanın reddine karar verilmiştir.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: 5326 sayılı Kabahatler Kanununun yukarıda anılan hükümlerinin birlikte değerlendirilmesinden; anılan Kanunun 3. maddesinin amir hükmü gereğince, aynı Kanunun 20. maddesinde düzenlenmiş olan zamanaşımı ilkesinin, 3213 sayılı Maden Kanunu kapsamında verilen idari para cezaları hakkında da uygulanması gerektiğini,
Davacı şirketin 15/10/2014 tarihli dilekçesiyle, 2011-2012-2013 yıllarında üretim yapıldığı yolundaki beyanı doğrultusunda, 2011-2012-2013 yıllarında daimi teknik nezaretçi bulundurulmadığı gerekçesiyle para cezası verildiği görülmekte olduğunu, 15/10/2014 tarihinde kuruma verilen dilekçe ile en son 2014 yılında işlendiği öğrenilen daimi teknik nezaretçi bulundurulmaması fiiline yönelik soruşturma zamanaşımı süresinin 2017 yılında dolduğu gözetildiğinde, bu tarihten itibaren anılan fiil nedeniyle davacıya idari para cezası verilmesine olanak bulunmaması karşısında,
soruşturma zamanaşımı süresi dolduktan sonra 2019 yılında tesis edilen işlemle uygulanan idari para cezasında hukuka uyarlık, davanın reddi yolundaki idare mahkemesi kararında ise hukuki isabet görülmediği, davacının istinaf başvurusunun kabulü ile dava konusu işlemin iptaline, karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI
Davalı idare tarafından, davalı idarenin 07/03/2016 tarihinde mahallinde tetkik yapıldığını bu tarihten itibaren zaman aşımı süresinin başlaması gerektiğini, uygulanan idari para cezasının hukuka uygun tesis edildiği ileri sürülmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI
Savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'İN DÜŞÜNCESİ
Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Sekizinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
Danıştay 8. Daire, E. 2021/6410, K. 2024/3470, 31 Mayıs 2024 tarihli karar · Kaynak: Danıştay Karar Arama