Danıştay 8. Daire E.2022/5122 K.2022/4909

Dava konusu istem: … Üniversitesi … Fakültesi …Cerrahisi Ana Bilim Dalı'ında Doktor Öğretim Üyesi olan ve … ve … Hastaneleri'nde görev yapan davacı tarafından, 2547 sayılı Yükseköğretim Kanunu'nun 13-b-4 maddesi uyarınca ''kampüs lokasyonunda akademik tam zamanlı personel statüsünde'' görevlendirilmesine ilişkin … tarihli işlemin iptali ve anılan işlemden kaynaklanan şimdilik 20.000-TL maddi ve 200.000-TL manevi zararın davalı idareden tazmine karar verilmesi istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: .... İdare Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararında; davaya konu olay hakkında yürütülen adli ve idari süreç ile bu süreçte alınan tanık ifadeleri dikkate alındığında, davalı idareye tanınan takdir yetkisinin kamu yararı ve hizmet gerekleri doğrultusunda kullanıldığının somut olarak ortaya koyulduğu anlaşılmakla, davacının 2547 sayılı Yükseköğretim Kanunu'nun 13-b-4 maddesi uyarınca ''kampüs lokasyonunda akademik tam zamanlı personel statüsünde'' görevlendirilmesine ilişkin işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı sonucuna varılarak davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: … Bölge İdare Mahkemesi .... İdari Dava Dairesi'nin … tarih ve E:…,K:… sayılı kararında; istinaf başvurusuna konu İdare Mahkemesi kararının hukuka ve usule uygun olduğu ve davacı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine temyiz yolu kapalı olmak üzere karar verilmiştir.

Davacı vekili tarafından, … tarihinde kayıtlara giren dilekçesi ile maddi hata nedeniyle yargılamanın yenilenmesi talebinde bulunulması üzerine, yargılamanın yenilenmesini gerektiren sebeplerin bulunmadığı gerekçesiyle … Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesi'nin … tarih ve E:…,K:… sayılı kararı ile yargılamanın yenilenmesi isteminin reddine kesin olarak karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı vekili tarafından, davada yargılamanın yenilenmesi sebepleri oluştuğu ileri sürülerek istinaf tarafından verilen yargılamanın yenilenmesi isteminin reddine dair kararın bozulması istenilmiştir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Davalı idare tarafından, istinaf kararının hukuka ve usule uygun olduğu ileri sürülerek kararın onanması gerektiği savunulmuştur.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ … DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin incelenmeksizin reddi gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Sekizinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra işin gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

İLGİLİ MEVZUAT

2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun "İstinaf" başlıklı 45. maddesinde, "1) İdare ve vergi mahkemelerinin kararlarına karşı, başka kanunlarda aksine hüküm bulunsa dahi, mahkemenin bulunduğu yargı çevresindeki bölge idare mahkemesine, kararın tebliğinden itibaren otuz gün içinde istinaf yoluna başvurulabilir...3) Bölge idare mahkemesi, yaptığı inceleme sonunda ilk derece mahkemesi kararını hukuka uygun bulursa istinaf başvurusunun reddine karar verir. Karardaki maddi yanlışlıkların düzeltilmesi mümkün ise gerekli düzeltmeyi yaparak aynı kararı verir...6) Bölge idare mahkemelerinin 46. maddeye göre temyize açık olmayan kararları kesindir.", hükmüne yer verilmiştir.

Aynı Kanunun "Temyiz" başlıklı 46. maddesinde, konusu yüz bin Türk Lirasını aşan vergi davaları, tam yargı davaları ve idari işlemlere karşı açılan davalar ile; belli bir meslekten, kamu görevinden veya öğrencilik statüsünden çıkarılma sonucunu doğuran işlemlere karşı açılan iptal davaları hakkında bölge idare mahkemesinin istinaf yoluyla yapılan başvurular üzerine verdikleri kararlar, temyiz edilebilecek olan kararlar arasında sayılmış, ek 1. maddesinde ise;

bu kanunda öngörülen parasal sınırların, her takvim yılı başından itibaren geçerli olmak üzere, önceki yılda uygulanan parasal sınırların, o yıl için 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun mükerrer 298. maddesi hükümleri uyarınca Maliye Bakanlığı'nca her yıl tespit ve ilan edilen yeniden değerleme oranında artırılması suretiyle uygulanacağı kurala bağlanmıştır.

2577 sayılı Kanun'un 46. ve ek 1. maddeleri dikkate alınarak yapılan hesaplama neticesinde; konusu para ile ölçülebilen davalarda temyiz sınırının, 2016 yılı için 100.000 TL, 2017 yılında 103.000 TL (%3,83), 2018 yılında 117.000 TL (%14,47), 2019 yılında 144.000 TL (%23,73), 2020 yılında 176.000 TL (%22,58), 2021 yılında 192.000 TL (%9,11), 2022 yılında 261.000 TL (%36,20) olarak uygulanacağı tespit edilmiştir.

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Yukarıda yer verilen mevzuat hükümlerinin değerlendirilmesinden; İdare Mahkemelerinin kesin kararları dışında kalan bütün kararlarına karşı mahkemenin bulunduğu yargı çevresindeki bölge idare mahkemesine istinaf başvurusunda bulunulabileceği, bölge idare mahkemesince istinaf incelemesi üzerine verilen kararlara karşı ise sadece 2577 sayılı Kanun'un 46. maddesinde yer alan konular ile sınırlı olarak Danıştay'a temyiz başvurusunda bulunulabileceği, bölge idare mahkemelerince istinaf incelemesi üzerine verilen ve 46. madde kapsamı dışında olan kararların ise kesin olduğu görülmektedir.

Uyuşmazlık, davacı hakında adli ve idari tahkikat sürecinin başlatılması üzerine bu süreçle birlikte Rektör tarafından, 2547 sayılı Yükseköğretim Kanunu'nun 13-b-4 maddesi uyarınca ''kampüs lokasyonunda akademik tam zamanlı personel statüsünde'' görevlendirilmesine ilişkin işlemin iptali ile hukuka aykırı olduğu ileri sürülerek işlem nedeniyle uğradığı 20.000-TL maddi ve 200.000-TL manevi zararının tazmini isteminden kaynaklanmaktadır.

Dosyanın incelenmesinden; davacı tarafından yapılan yargılanmanın yenilenmesi talebinin reddine ilişkin istinaf kararının temyiz edildiği görülmektedir.

Bu durumda; davacının 2547 sayılı Yükseköğretim Kanunu'nun 13-b-4 maddesi uyarınca görev yerinin değiştirilmesine ilişkin işlemin; belli bir meslekten, kamu görevinden veya öğrencilik statüsünden çıkarılma sonucunu doğuran bir yönü bulunmadığı, tazminini istediği zararlar yönünden de, Bölge İdare Mahkemesince 2022 yılında karar verilen ve konusu 2022 yılı için belirlenen 261.000-TL sınırını aşmadığı dikkate alındığında, temyiz istemine esas teşkil eden kararın Bölge İdare Mahkemesi'nin 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanun'un 46. maddesine göre temyiz yolu açık olmayan "kesin" kararlarından olduğu sonucuna varılmakta olup. temyiz isteminin incelenmesine yasal olanak bulunmamaktadır.