Danıştay 8. Daire E.2023/1646 K.2023/1965

Dava konusu istem: Davacı tarafından, adına kayıtlı …plaka sayılı aracın, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun Ek 2/3-A maddesi uyarınca trafikten men edilmesine ilişkin …tarihli ve …sayılı işlemin iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: …İdare Mahkemesinin …tarih ve E:…, K:…sayılı kararı ile; araçta yolcu bulunduğu bilgisi karşısında görevli kolluğun, yolculara, ücreti mukabilinde taşımacılık hizmeti alıp almadıkları, şoförü tanıyıp tanımadıkları, nereden gelip nereye yolculuk yaptıkları vs. hususlarını sorarak, bu suretle onların beyan ve imzalarını alarak, imzaya yanaşmazlarsa da "imza etmedi" kaydı konularak,

bu şekilde tanzim edilecek tutanakla belediyeden çalışma izni/ruhsatı alınmadan ticari amaçla yolcu taşımacılığı yapıldığı olgusu tereddüte yer verilmeksizin ortaya konulması gerektiği, olayda söz konusu gerekliliklerin yerine getirilmediği ve tutanağın yalnızca yetersiz şoför beyanına göre oluşturulduğu,

bu itibarla, davacıya ait araçla, 2918 sayılı Kanunun Ek 2/3-a maddesine aykırı bir şekilde taşımacılık yapıldığı yönünde usulüne uygun olarak düzenlenmiş, açık, kesin ve tereddüte yer bırakmayan somut bilgi ve beyanları içeren, hukuken ispata elverişli bir tespit tutanağına dayanılmaksızın tesis edilen dava konusu işlemde hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle dava konusu işlemin iptaline karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Bölge Mahkemesi … İdari Dava Dairesince; istinaf başvurusuna konu Mahkeme kararının hukuka ve usule uygun olduğu ve davacı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından, kararın hukuka aykırı olduğu ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Davacı tarafından, istemin süre yönünden reddi gerektiği savunulmuştur.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'NIN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin süre aşımı sebebiyle reddi gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Sekizinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 'Temyiz' başlıklı 46. maddesinde.

Danıştay dava dairelerinin nihai kararları ile bölge idare mahkemelerinin sayılan davalar hakkında verdikleri kararların, başka kanunlarda aksine hüküm bulunsa dahi Danıştay'da, kararın tebliğinden itibaren otuz gün içinde temyiz edilebileceği, 'Temyiz dilekçesi' başlıklı 48. maddesinin 6. fıkrasında; temyizin kanuni süre geçtikten sonra yapılması veya kesin bir karar hakkında olması halinde de kararı veren merci, temyiz isteminin reddine karar verir.

İlgili merciin bu kararları ile bu maddenin 2 nci fıkrasında belirtilen temyiz isteminde bulunulmamış sayılmasına ilişkin kararlarına karşı, tebliğ tarihini izleyen günden itibaren yedi gün içinde temyiz yoluna başvurulabileceği, 7. fıkrasında; temyizin kanuni süre içinde yapılmadığı veya kesin bir karar hakkında olduğunun anlaşıldığı hâllerde, 2 ve 6 ncı fıkralarda sözü edilen kararların, dosyanın gönderildiği Danıştayın ilgili dairesi ve kurulunca, kesin olarak verileceği hükme bağlanmıştır.

Dosyanın incelenmesinden, davalı idare tarafından temyiz edilen …Bölge İdare Mahkemesi … İdari Dava Dairesinin …tarih ve E:…, K:…kararının, 21/12/2022 tarihinde davalı idareye tebliğ edildiği, davalı idare vekili tarafından 27/01/2023 tarihinde Mahkeme kaydına giren dilekçe ile temyiz isteminde bulunulduğu dosyada mevcut bilgi ve belgelerden anlaşılmaktadır. Bu durumda; Bölge İdare Mahkemesi kararına karşı en geç 20/01/2023 tarihinde temyiz isteminde bulunulması gerekirken, 27/01/2023 tarihinde kayıtlara alınan dilekçe ile temyiz isteminde bulunulduğu anlaşıldığından, temyiz başvurusunun esasının süre aşımı nedeniyle incelenmesinin mümkün olmadığı sonucuna ulaşılmaktadır.