Danıştay 9. Daire E.1994/4356 K.1995/2624

2464 SAYILI KANUNUN 15/3.MADDESİNE GÖRE CADDE, SOKAK VE YAYA KALDIRIMLARI ÜZERİNE GERİLEN, BİNALARIN CEPHE VE YANLARINA ASILAN BEZ VEYASAİR MADDELER VASITASIYLA YAPILAN GEÇİCİ MAHİYETTEKİ İLAN VE REKLAMLARDAN METREKARE HESABIYLA VERGİ ALINACAĞINDAN ÇAYBAHÇESİNDEKİ COCA-COLA YAZILI BEZ, ŞEMYİSE, MASA ÖRTÜSÜ BUZDOLABI NEDENİYLE METREKARE ÜZERİNDEN YAPILAN HESAPLAMAYA GÖRE YAPILAN TARHİYATIN KANUNA UYGUN OLDUĞU HK.

31.8.1992 Tarihinde. Caddesindeki.

Çay Bahçesinde yapılan yoklamada yükümlü şirkete ait 100 adet masa örtüsü ve 7 adet buzdolabı konulduğunun tesbit edilmesi üzerine tarholunan kusur cezalı ilan ve reklam vergisine karşı açılan davayı; dava konusu olayda, davacı kurumun muhtelif işyerlerinde ilan ve reklama konu olan bez şemsiyeleri mevsim boyunca işyeri sahiplerine teslim ettiği, işyerinde şemsiyelerin bir taraftan müşterilerce gölgesinden yararlanıldığı, diğer taraftan ilan ve reklam amacı ile sergilendiğinin anlaşıldığı,

usulüne uygun düzenlenen yoklama fişindeki tesbite dayalı olarak 2464 sayılı Kanunun 15/3.maddesi uyarınca yapılan cezalı tarhiyatta yasalara aykırılık görülmediği gerekçesiyle red ederek cezalı tarhiyatı tasdik eden.

Vergi Mahkemesinin … gün ve K:… sayılı kararının; ürün tanıtım maksadıyla yaptırılıp müşterilere ücretsiz olarak dağıtılan masa örtülerinin 2464 sayılı Kanunun 15/5.maddesinde yer alan reklam amacıyla dağıtılan hediyelerden sayılması gerektiği ileri sürülerek bozulması istenilmektedir.

İstem, yükümlü şirket adına yoklama fişine dayanılarak 10.5.199231.8.1992 dönemi için tarholunan kusur cezalı ilan ve reklam vergisine karşı açılan davayı reddeden Vergi Mahkemesi kararının bozulmasına ilişkin bulunmaktadır.

Dosyanın incelenmesinden; ilan ve reklam vergisi tarhiyatının konusunun, çay bahçesinde bulunan yükümlü şirkete ait üzerinde … yazılı 100 adet masa örtüsü ile 7 adet buzdolabı olduğu anlaşılmakla beraber vergi mahkemesi kararına bez şemsiyeler gözönünde tutularak karar verildiği görülmektedir.

2464 sayılı Belediye Gelirleri Kanunu'nun 15.maddesinin 3.fıkrasında; ilan ve reklam vergisinin cadde, sokak ve yaya kaldırımlar üzerine gerilen binaların cephe ve yanlarına asılan bez veya sair maddeler vasıtasıyla yapılan geçici mahiyetteki ilan ve reklamların metrekaresinden haftalık olarak, tarife de yazılı en az veya en çok miktarlara göre alınacağı hükme bağlanmıştır.

Olayda, reklam vasıtası masa örtüsü ve buzdolabının müşterinin işyerine konulduğu ve teşhir edildiği taraflar arasında çekişmesiz olduğundan, yoklama fişi ile tesbitli 10.5.1995 tarihi ile 31.8.1992 tarihi arasındaki süre dikkate alınarak m2 üzerinden yapılan hesaplamaya göre tarhedilen ilan reklam vergisinde yasal isabetsizlik yoktur. Mükellef tarafından ileri sürülen iddialar vergi mahkemesince verilen kararın sonucu itibariyle bozulmasını sağlayacak nitelikte görülmemiştir.