Danıştay 9. Daire E.2019/5889 K.2022/497

Dava konusu istem: Davacı adına 2006 ila 2010 yıllarına ilişkin işgal harcının tahsili amacıyla düzenlenen ...tarih ve ...sayılı ödeme emrinin iptali istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ...Vergi Mahkemesinin ...tarih ve E:..., K:...sayılı kararıyla; işgal harcının umuma ait yerin geçici olarak işgal edilmesi halinde doğabileceği, olayda ise umuma ait yerin geçici olarak işgal edildiğinden söz edilemeyeceği gibi, davalı idarece geçici işgale ilişkin yapılmış bir tespite dayanmaksızın işgal harcının 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun ihbarname esasına ilişkin hükümlerine uygun olarak tarh, tebliğ ve tahakkuk ettirilmediği de anlaşıldığından düzenlenen ödeme emrinde hukuka uygunluk bulunmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne, ödeme emrinin iptaline karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının hukuka ve usule uygun olduğu ve davalı idare tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Belediyelerinin hüküm ve tasarrufu altında olan dava konusu taşınmazın, tarımsal amaçlı kullanım amacıyla davacıya kiraya verildiği ve kira sözleşmesinin 02/04/2006 tarihinde sona erdiği bu sebeple işgal harcına ilişkin düzenlenen ödeme emrinde hukuka aykırılık olmadığı iddialarıyla kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.