Danıştay 9. Daire E.2020/4545 K.2022/4768

Dava konusu istem: Davacı adına düzenlenen ... tarih ve ... sayılı ödeme emrinin iptali istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:...., K:... sayılı kararıyla. 5520 sayılı Kurumlar Vergisi Kanunu'nun 1. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendi kapsamında kurumlar vergisi mükellefiyetinin doğabilmesi için iki şartın birlikte gerçekleşmesi gerektiği, bu kapsamda.

Devlete, il özel idarelerine, belediyelere, diğer kamu idarelerine ve kuruluşlarına ait veya bağlı bir işletmenin bulunması ve bu işletmenin devamlı suretle faaliyet gösteren ticarî, sınaî ve ziraî bir işletme niteliğinde olması gerektiği, ...

Anadolu Teknik ve Endüstri Meslek Lisesinin ... mevkii...adresinde kamp alanı işlettiğinden bahisle İl Milli Eğitim Müdürlüğü Maarif Müfettişleri Başkanlığı'nın .... tarih ve ... sayılı yazısı ve ekindeki bilirkişi raporunun tetkiki ile Çeşme Vergi Dairesi Müdürlüğü'nce düzenlenen ... tarih ve ... benzersiz kodlu yoklama fişine istinaden ....

Anadolu Teknik ve Endüstri Meslek Lisesi İktisadi İşletmesi adına ... vergi numarası ile kamp alanlarının işletilmesi faaliyeti nedeniyle ... tarihi itibariyle mükellefiyet tesisi yapılmış ise de; davacı tarafından sunulan İzmir Valiliği İl Milli Eğitim Müdürlüğü'nün ... tarih ve .... sayılı inceleme raporunda, bu yerin onay alınarak okul müdürlüğü tarafından eğitim uygulama alanı olarak kullanıldığı, okul müdürlüğünün kar amacı gütmediği ve dolayısıyla bu amaçla okul aile birliğine herhangi bir meblağın girmediği, bu alanla ilgili kurum bütçesinden herhangi bir aktarım yapılmadığı,

bu alanda okul müdürlüğü personeli dışında kimsenin faydalanmadığı, sadece günlük barınmanın gerektirdiği zaruri giderlerin barınma hizmetinden faydalanan kişilerin kendileri tarafından karşılandığının tespit edildiğinin belirtilmesi de göz önüne alındığında, söz konusu faaliyetlerin ilgili birimlerin yasal görevleri içinde olup olmadığı, ilgili yıllarda yapılan yoklamalarla söz konusu faaliyetlere öğrencilerin katılımının olup olmadığı,

faaliyetlerin öğrencilerin eğitim-öğretimini ve uygulama alanını aşan boyutta veya ilgili birimin uygulama ve eğitim faaliyetleri kapsamı dışında olup olmadığı ile iktisadi işletme oluşturacak yoğunlukta olup olmadığı hususlarında herhangi bir tespit yapılmadığı,

tahsili istenen vergi ve cezaların aslında hiç doğmadığı iddiasının 6183 sayılı Kanunun 58. maddesinde öngörülen, ''borcum yoktur'' iddiası kapsamında değerlendirilmesi gerektiği, bu itibarla, eldeki veriler dikkate alındığında, davacı kurumun uygulama ve eğitim alanı olarak belirlenen tesisinde barınma ve zaruri ihtiyaçlarının giderilmesine yönelik yürütülen faaliyetlerin ticari bir faaliyet olmaması nedeniyle iktisadi işletme olarak nitelendirilemeyeceği, elde edilen gelirlerin de kurumlar vergisi ve katma değer vergisine konu olamayacağı değerlendirildiğinden,

doğmayan amme alacağının tahsili amacıyla düzenlenen ödeme emrinde hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne, dava konusu ödeme emrinin iptaline karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının hukuka ve usule uygun olduğu ve davalı idare tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

İlk savunma ve istinaf dilekçesinde belirtilen iddialarla kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'IN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.