Danıştay 9. Daire E.2021/1751 K.2023/635

Dava konusu istem: Davacı şirket adına, kiralayan olarak tarafı olduğu finansal kiralama sözleşmelerinin ekindeki proforma faturalar nedeniyle 2015/Ekim-Aralık ve 2016/Ocak-Ağustos dönemlerine ilişkin olarak tarh edilen bir kat vergi ziyaı cezalı damga vergisinin kaldırılması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ...

Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:... , K:... sayılı kararıyla; davacının kiralayan olarak tarafı olduğu finansal kiralama sözleşmesi ekinde yer alan ve ihracatçı firma tarafından düzenlenen proforma faturaların taraflarca imzalanması nedeniyle sözleşme haline geldiği ileri sürülmüşse de, bu imzalar atılarak proforma faturanın finansal kiralama sözleşmesine ek yapıldığı, karşı tarafa (ihracatçıya) gönderildiğine dair tespit ve araştırma yapılmadığı, 6361 sayılı Finansal Kiralama, Faktoring, Finansman ve Tasarruf Finansman Şirketleri Kanunu'nun 37. maddesine göre finansal kiralama sözleşmesi ve eklerinin damga vergisinden istisna olduğu,

proforma faturaların da 43 Seri No'lu Damga Vergisi Kanunu Genel Tebliği uyarınca damga vergisine tabi tutulmayacağı da dikkate alındığında, herhangi bir tespit ve incelemeye dayanmaksızın yapılan tarhiyatta hukuka uygunluk bulunmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne, dava konusu vergi ziyaı cezalı damga vergisi tarhiyatının kaldırılmasına karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu kararın usul ve hukuka uygun olduğu, kaldırılmasını gerektiren bir neden bulunmadığı gerekçesiyle davalının istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Proforma faturalarda malın satıcısı yanında alıcısının da imzasının bulunması durumunda söz konusu kağıdın sözleşme olarak kabul edilmesi ve damga vergisine tabi tutulması gerektiği iddialarıyla kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Yasal dayanaktan yoksun olan temyiz isteminin reddi gerektiği yolundadır.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ... 'IN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.