Danıştay 9. Daire E.2021/467 K.2022/5333

Dava konusu istem: Davacı hakkında, bir kısım hasılatını kayıt ve beyan dışı bıraktığından bahisle düzenlenen vergi inceleme raporuna dayanılarak 2017/Haziran-Ağustos, Ekim, Kasım ve 2018/Eylül dönemleri için re'sen tarh edilen katma değer vergisi, ile tekerrür hükümleri uygulanmak suretiyle kesilen üç kat vergi ziyaı cezasının ve 2017 yılı için 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 353/1. ve 353/8. maddeleri uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezalarının kaldırılması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ...

Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla; dava konusu katma değer vergisi ve üç kat vergi ziyaı cezası yönünden, davacı şirket hakkında düzenlenen vergi inceleme raporunun değerlendirilmesinden, davacı şirketin akaryakıt satış tutarlarının gerçeği yansıtmadığının yapılan tespitlerle ortaya konulduğu anlaşıldığından, davacı adına bir kısım hasılatının kayıt ve beyan dışı bırakması nedeniyle re'sen tarh edilen katma değer vergisinde ve kesilen üç kat vergi ziyaı cezasında hukuka aykırılık bulunmadığı; vergi ziyaı cezalarının tekerrür nedeniyle arttırılan kısmına ilişkin olarak;

davaya konu vergi ziyaı cezalarının tekerrür dolayısıyla arttırılmasının gerekçesinin, davacı adına 2015/Ekim-Aralık dönemine ilişkin olarak kesilip 03/07/2016 tarihinde davacıya tebliğ edilen ve 29/08/2016 tarihli tahakkuk fişi ile kesinleşen vergi ziyaı cezası olduğunun anlaşıldığı, bu durumda dava konusu katma değer vergisine bağlı uygulanan vergi ziyaı cezasının tekerrür dolayısıyla artırılmasında hukuka aykırılık bulunmadığı.

2017 yılı için 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 353/1. maddesi uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezasına ilişkin olarak; olayda davalı idarece davacının belgesiz alış ve satışlarının kimlerden ve hangi miktarlarda yapıldığı, kimlerden fatura alınması gerektiği halde alınmadığı, kimlere fatura düzenlenmesi gerektiği halde düzenlenmediği yönünde yapılmış hukuken geçerli bir somut tespit bulunmadığından 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 353/1. maddesi uyarınca davacı adına kesilen özel usulsüzlük cezasında hukuka uygunluk bulunmadığı,

2017 yılı için 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 353/8. maddesi uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezasına ilişkin olarak; davacı tarafından 24/05/2017-05/07/2017 tarihleri arasında düzenlenen ödeme kaydedici cihaz fişlerinin mali hafızaya kaydedilmeden silindiği ve ceza kesilmesi için Kanunda aranan, bozuk cihazları kullanma veya başkalarının kullanmasına izin verme eylemlerinin gerçekleştiğine dair tespitlerin yerinde olduğu anlaşıldığından,

dava konusu özel usulsüzlük cezasında da hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 353/1. maddesi uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezasının kaldırılmasına, karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının davacı adına re'sen tarh edilen katma değer vergisi, tekerrür hükümleri uygulanmak suretiyle kesilen üç kat vergi ziyaı cezası ve 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 353/1. maddesi uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezasına ilişkin kısımlarının hukuka ve usule uygun olduğu ve taraflarca bu kısımlara ilişkin olarak ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği, davacının 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 353/8. maddesi uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezasına yönelik istinaf başvurusuna ilişkin olarak,

3100 sayılı Katma Değer Vergisi Mükelleflerinin Ödeme Kaydedici Cihazları Kullanmaları Mecburiyeti Hakkında Kanun'un mükerrer 8. maddesinin birinci fıkrasında, onaylanan modele uygun üretim veya ithalat yapmayan, cihazları satışa sunmadan önce Maliye Bakanlığı'nın özel mührü ile mühürlettirmeyen, servis teşkilatını (satış, bakım-onarım) kurmayan, satışını yaptığı her cihazın yedek parça da dahil olmak üzere en az on yıllık bakım ve onarımını sağlayamayan üretici veya ithalatçı kuruluşlar ile süresi içerisinde ödeme kaydedici cihazları almayan, cihazları bozan,

bozuk cihazları kullanan veya başkalarının kullanmasına izin veren mükellefler adına Vergi Usul Kanunu'nun 353/8. maddesinde yazılı özel usulsüzlük cezasının kesileceğinin hükme bağlandığı, olayda davacı hakkında düzenlenen … tarih ve … sayılı vergi inceleme raporunda, davacı tarafından 24/05/2017-05/07/2017 tarihleri arasında düzenlenen ödeme kaydedici cihaz fişlerinin mali hafızaya kaydedilmeden silindiğinin tespit edildiği gerekçesiyle gün hesabı yapılarak 43 gün üzerinden (43x800,00-TL) toplam 34.400,00-TL özel usulsüzlük cezası kesilmiş ise de,

3100 sayılı Kanunun mükerrer 8. maddesinin birinci fıkrasında bozuk ödeme kaydedici cihazları kullanan veya başkalarının kullanmasına izin veren mükelleflerin tespiti halinde 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 353/8. maddesinde yazılı özel usulsüzlük cezasının kesileceğinin belirtildiği, her bir gün için ayrı ceza kesileceği şeklinde bir belirlemenin olmadığı, dolayısıyla kanun hükmünü amacını aşar bir şekilde yorumlanması suretiyle kesilen özel usulsüzlük cezasının 800,00-TL'sını aşan 33.600,00-TL kısmında hukuka uyarlık bulunmadığı,

bir adet özel usulsüzlük cezasına ilişkin 800,00-TL kısmında ise hukuka aykırılık olmadığı sonucuna varıldığı gerekçesiyle, davalının istinaf başvurusunun reddine, davacının istinaf başvurusunun kısmen kabulüne, kısmen reddine, Vergi Mahkemesi kararının, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 353/8. maddesi uyarınca kesilen 34.400,00-TL özel usulsüzlük cezasına ilişkin hüküm fıkrasının 33.600,00-TL'lik kısmının kaldırılmasına ve bu kısım yönünden davanın kabulüne karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacının bir kısım alış ve satışlarına ilişkin fatura düzenlenmediğinin ve ödeme kaydedici cihaz fişlerinin mali hafızaya kaydedilmeden silindiğinin tespit edildiği, kesilen özel usulsüzlük cezalarında hukuka aykırılık bulunmadığı iddialarıyla kararın aleyhe olan kısımlarının bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'İN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.