Danıştay 9. Daire E.2022/2104 K.2024/2778

Dava konusu istem: Davacı adına, internet ortamında reklam hizmeti vermek suretiyle elde ettiği gelirini kayıt ve beyan dışı bıraktığı yolunda düzenlenen vergi inceleme raporuna dayanılarak re'sen tarh edilen 2018 yılı gelir vergisinin ve kesilen bir kat vergi ziyaı cezasının kaldırılması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ...

Vergi Mahkemesinin ...tarih ve E:..., K:...sayılı kararıyla; davacıya ait YouTube kanalı üzerinden oluşturduğu içerikler nedeniyle Google firması tarafından 2018 yılının muhtelif tarihlerinde davacıya ödemelerde bulunulduğunun sabit olduğu, davacının Google Ireland şirketine düzenli olarak hizmet sunduğu ve bu faaliyeti dolayısıyla gelir elde ettiği, davacı tarafından bu kanalda içerik oluşturmak için harcanılan zaman, emek, kullanılan ekipmanlar, gelir elde etmek amacıyla belirli aralıklarla çok sayıda video paylaşılması gibi hususların da davacının yaptığı faaliyetin devamlılık ve kar elde etmek amacına dönük olduğu,

anılan internet sitesi de vasıta olarak kullanılmak suretiyle ticari bir organizasyon dahilinde yapıldığını gösterdiği, davacı tarafından ticari faaliyette bulunulduğu ve bu kapsamda elde edilen gelirin de ticari kazanç olduğu sonucuna varıldığından, kayıt ve beyan dışı bırakılan hasılat üzerinden elde edilen gelir nedeniyle yapılan vergi ziyaı cezalı gelir vergisi tarhiyatında hukuka aykırılık görülmediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının usul ve esas bakımından hukuka uygun olduğu gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45/3. maddesine istinaden davacının istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Olayda video oluşturma ve paylaşım faaliyetinde kullanılan ekipman bulunduğuna dair yapılan bir tespitin bulunmadığı, ödemelerin niteliğinin dahi belirlenmediği, inceleme raporunda tarhiyata dayanak somut tespitlerin yapılamadığı, vergi matrahının belirlenme ve takdir yönteminin hukuka aykırı olduğu, sermaye, üretim, pazarlama ve satış organizasyonu olmadığından mükellefçe gerçekleştirilen faaliyetin ticari faaliyet olmadığı, yapılan faaliyetin193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu'nun 65. maddesi gereği serbest meslek faaliyeti olarak nitelenmesi gerektiği, bu faaliyetten elde edilen kazancın aynı Kanunun 18. maddesi uyarınca istisna olduğu,

yürütülen faaliyetin emek, fikri ve zihni beceriden, uzmanlıktan ziyade sermaye ağırlığının bulunmadığı gibi bu yolda yapılmış bir tespitin de olmadığı iddialarıyla kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ...'IN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.