Danıştay 9. Daire E.2023/4728 K.2024/1261

Dava konusu istem: Davacı tarafından, 6736 sayılı Kanun kapsamında 2012, 2013, 2014 ve 2015 yıllarına ilişkin olarak kurumlar vergisi ve katma değer vergisi yönünden yapılan matrah artırımının iptali ve bu kapsamda ödenen vergilerin işlemiş faiziyle birlikte iadesi istemiyle yapılan başvurunun reddine ilişkin... tarih ve ... sayılı işlemin iptali ile matrah artırımı kapsamında ödenen tutarın ödeme tarihlerinden itibaren işleyecek tecil faiziyle birlikte iadesi istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ...

Vergi Mahkemesinin... tarih ve E:..., K:... sayılı kararıyla; davacının artırımda bulunduğu 2012, 2013, 2014 ve 2015 yıllarına ilişkin olarak davacı hakkında düzenlenen vergi inceleme raporlarında, davacı şirketin bir kısım alışlarının sahte faturalar ile belgelendirildiği tespit edildiğinden bahisle bu dönemlerde haksız yere iade alınan katma değer vergilerinin mükelleften geri alınması gerektiğinin rapor edilmesi üzerine söz konusu raporlara istinaden iade alınan katma değer vergilerinin davacı adına vergi ziyaı cezalı olarak tarh edildiği,

6736 sayılı Kanun uyarınca artırım talebinde bulunulan dönemler için, bir aylık süreyle sınırlı olmaksızın ihraç kaydıyla teslimlerden veya iade hakkı doğuran işlemlerden doğan terkin ve iade işlemleri ile ilgili inceleme ve tarhiyat yapılabileceği düzenlendiğinden ve davacı adına yapılan tarhiyatlara karşı açılan davalarda Mahkemelerince davacının matrah artırımında bulunduğu hususu da dikkate alınarak kararlar verildiğinden,

davacı şirketin matrah artırımında bulunduğu yıllara ilişkin iade hakkı doğuran işlemlerden dolayı hakkında vergi inceleme raporları düzenlenmesi ve adına vergi ziyaı cezalı tarhiyatların yapılmasının 6736 sayılı Kanun'un ihlali anlamını taşımadığı sonucuna ulaşıldığından, dava konusu işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: 6736 sayılı Bazi Alacakların Yeniden Yapılandırılmasına İlişkin Kanun'un, "Matrah ve vergi arttırımı" başlıklı 5. maddesinin 3. fıkrasının (e) bendinde, artırım talebinde bulunulan yılları izleyen dönemlerde yapılacak vergi incelemelerine ilişkin olarak artırım talebinde bulunulan dönemler için, sonraki dönemlere devreden katma değer vergisi yönünden ve artırım talebinde bulunulan dönemler için ihraç kaydıyla teslimlerden veya iade hakkı doğuran işlemlerden doğan terkin ve iade işlemleri ile ilgili inceleme ve tarhiyat hakkının saklı olduğu,

sonraki dönemlere devreden katma değer vergisi yönünden yapılan incelemelerde artırım talebinde bulunulan dönemler için tarhiyat önerilemeyeceğinin.

9. fıkrasında ise, 213 sayılı Kanun'un 359. maddesinin (b) fıkrasındaki “defter, kayıt ve belgeleri yok edenler veya defter sahifelerini yok ederek yerine başka yapraklar koyanlar veya hiç yaprak koymayanlar veya belgelerin asıl veya suretlerini tamamen veya kısmen sahte olarak düzenleyenlerin bu maddenin birinci, ikinci ve üçüncü fıkra hükümlerinden yararlanamayacaklarının düzenlendiği,

6736 sayılı Kanun kapsamında inceleme ve tarhiyat bağışıklığından faydalanmak için tanınan matrah ve vergi artırımı hakkından yararlanma hususunda mükellefler serbest olup bu hakkı Kanunda öngörülen süre içerisinde kullanabildiklerinin, davacı tarafından da, kendi iradesine bağlı olarak 27/09/2016 tarihinde yapılan beyanlar üzerine ve katma değer vergisi iadeleri ile artırım talebinde bulunulan dönemler için sonraki dönemlere devreden katma değer vergisi haricinde kalan hususlar yönünden inceleme ve tarhiyattan kaçınmak amacıyla bu haktan yararlanıldığının görüldüğü,

matrah/vergi artırımlarından vazgeçilip vazgeçilemeyeceği yönünde Kanunda açık bir düzenleme bulunmamaktaysa da, vergi hukukundaki "beyanın bağlayıcılığı ilkesi"nden hareketle, matrah/vergi artırımı beyanlarına ilişkin olarak beyan süresi içerisinde bu haktan vazgeçilebileceği, ancak bu süre geçtikten sonra matrah/vergi artırımının iptali ve artırım sonucu ödenen vergilerin iadesi talebinde bulunulamayacağının kabulü gerektiği, 27/09/2016 tarihinde davacının iradesine bağlı olarak yapılmış artırım beyanının iptali ve bu beyanlar üzerine tahakkuk eden vergilerin iadesi istemiyle, beyan süresinin geçmesinden çok sonra,

30/03/2021 tarihinde yaptığı başvurunun reddine ilişkin dava konusu işlemde hukuka aykırılık görülmediği, öte yandan, davacı şirketin matrah ve vergi artırımında bulunduğu yıllara ait iade hakkı doğuran işlemlerine ilişkin olarak davacı hakkında inceleme ve tarhiyat yapma hakkı bulunan idarenin, bu yönde işlem tesis etmesinin, 6736 sayılı Kanun hükümlerinin idarece ihlali anlamına gelmediği gibi bu yönde bir ihlalin varlığının kabulü halinde de söz konusu iddiaların tarhiyatlara karşı açılan davalarda incelenebileceği gerekçesiyle istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı şirket hakkında yapılan incelemeler neticesinde düzenlenen ihbarnamelerin dayanağı olan vergi inceleme raporlarında tarh edilen vergi ve kesilen cezalarda 6736 sayılı Kanun kapsamında ödemesi yapılan miktarların mahsuplarının dikkate alınmamış olmasının vergi hatası olarak değerlendirilmesi gerektiği, mahsubun dikkate alınmamasının çifte vergilendirme olması nedeni ile mülkiyet hakkının ihlali teşkil ettiği haklarında yapılan vergi incelemesinin eksik olduğu, yapılan işlemin hukuka aykırı olduğu iddialarıyla kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Yasal dayanaktan yoksun olan temyiz isteminin reddi gerektiği yolundadır.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ...'IN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.