Danıştay 9. Daire E.2024/154 K.2024/1524

Promosyon İnşaat Gıda Hayvancılık Otomotiv İç ve Dış Tic. Ltd. Şti. VEKİLİ : Av. ...

2-(DAVALI) ... Vergi Dairesi Başkanlığı-... VEKİLİ : Av. ...

İSTEMİN KONUSU

... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının taraflarca temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.

YARGILAMA SÜRECİ

Dava konusu istem: Davacı adına, sahte fatura düzenleyerek komisyon geliri elde ettiğinden bahisle düzenlenen vergi inceleme raporuna dayanılarak re'sen tarh edilen 2018/Ocak ila Aralık dönemlerine ilişkin katma değer vergisi ile tekerrür hükümleri uygulanmak suretiyle kesilen üç kat vergi ziyaı cezasının kaldırılması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ...Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararıyla; davacı hakkında tanzim edilen vergi tekniği raporu ile vergi inceleme raporunda tespit edilen hususların birlikte değerlendirilmesinden; düzenlenen faturaların komisyon karşılığı düzenlendiği sonucuna varıldığından, 2018/Ocak ila Aralık dönemlerine ilişkin katma değer vergisi ile kesilen üç kat vergi ziyaı cezasında hukuka aykırılık bulunmadığı,

vergi ziyaı cezasının tekerrür hükümleri uygulanmak suretiyle arttırılan kısmı yönünden ise, 2018/Ocak ila Ağustos dönemlerine ilişkin tekerrüre esas alınan cezanın, 2011/Ağustos dönemine ait re'sen tarh edilen katma değer vergisine ait 37.338,30-TL tutarında vergi ziyaı cezası olduğu, cezanın düzenlenen ... sayılı ihbarname ile davacı şirkete ilanen tebliğ edildiği, 27/3/2017 tarihinde tahakkuk ettiği ve vergi ziyaı cezalarının tekerrürle artırılan kısmının dayanak cezadan daha az olduğu görüldüğünden buna isabet eden kısmında hukuka aykırılık bulunmadığı,

öte yandan, 2018/Eylül ila Aralık dönemlerine ilişkin tekerrüre esas alınan cezanın, 2017/Ocak-Mart dönemine ait kanuni süresinden sonra verilen gelir (stopaj) vergisine ait vergi ziyaı cezası olduğu, cezanın düzenlenen ... numaralı ihbarname ile davacı şirkete tebliğ edildiği ve 12/09/2018 tarihinde tahakkuk ettiği, dava konusu vergi ziyaı cezalarının 2018 dönemine ait olduğu dikkate alındığında tekerrür şartlarının olayda gerçekleşmediği anlaşıldığından vergi ziyaı cezalarının buna isabet eden kısmında hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine,

2018/Eylül ila Aralık dönemine ilişkin kesilen vergi ziyaı cezasının tekerrür hükümleri uygulanarak artırılan kısmının kaldırılmasına karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının hukuka ve usule uygun olduğu ve davalı idare tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENLERİN İDDİALARI

DAVACININ İDDİALARI

Sahte belge düzenleme fiilinin varlığına ilişkin herhangi somut şüpheden uzak bir delil bulunmadığı, incelemenin eksik ve varsayıma dayalı yapıldığı, tüm alım satım işlemlerinin gerçek olduğu, yapılan işlemin haksız ve hukuka aykırı olduğu iddiasıyla kararın bozulması istenilmiştir.

DAVALININ İDDİALARI

Davacı hakkında tanzim edilen vergi tekniği raporu ile davacının 2018 yılında gerçek anlamda bir ticari faaliyetinin bulunmadığı ve sahte fatura ticareti yaptığının tespit edilmesi üzerine dava konusu cezalı tarhiyatların yapıldığı iddiasıyla kararın bozulması istenilmiştir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMALARI

Davacı tarafından, yasal dayanaktan yoksun temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmaktadır. Davalı tarafından savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ...'ÜN DÜŞÜNCESİ

Davacı temyiz isteminin incelenmeksizin reddi, davalı temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

Dosya tekemmül ettiğinden davacının yürütmenin durdurulması istemi hakkında karar verilmesine gerek görülmeyerek işin esasına geçildi.

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Davacının temyiz istemi yönünden;

2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 1. fıkrasında, idare ve vergi mahkemelerinin kararlarına karşı, başka kanunlarda farklı bir kanun yolu öngörülmüş olsa dahi, mahkemenin bulunduğu yargı çevresindeki bölge idare mahkemesine, kararın tebliğinden itibaren otuz gün içinde istinaf yoluna başvurulabileceği; 46. maddesinin 1. fıkrasında, Danıştay dava dairelerinin nihai kararları ile bölge idare mahkemelerinin maddenin devamında bentler halinde sayılan davalar hakkında verdikleri kararların, başka kanunlarda aksine hüküm bulunsa dahi Danıştayda, kararın tebliğinden itibaren otuz gün içinde temyiz edilebileceği ifade edilmiştir.

Davacı adına, sahte fatura düzenleyerek komisyon geliri elde ettiğinden bahisle düzenlenen vergi inceleme raporuna dayanılarak resen tarh edilen 2018/Ocak ila Aralık dönemlerine ait katma değer vergisi ile tekerrür hükümleri uygulanmak suretiyle kesilen üç kat vergi ziyaı cezasının kaldırılması istemiyle açılan davayı 2018/Eylül ila Aralık dönemlerine ilişkin kesilen vergi ziyaı cezasının tekerrür nedeniyle artırılan kısmı yönünden kabul eden, diğer kısımlar yönünden reddeden ... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararına karşı davalı idare tarafından yapılan istinaf başvurusu, ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararıyla reddedilmiştir.

Uyuşmazlıkta, davacı tarafından temyiz yoluna başvurulmuşsa da, istinaf kanun yoluna başvurulmadığı görüldüğünden davacı açısından Vergi Mahkemesi kararının davanın reddine dair kısmının kesinleşmesi nedeniyle, temyiz isteminin incelenmesine hukuken olanak bulunmamaktadır.

Davalı idarenin temyiz istemine gelince; Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.