Karar Özeti
Daha önce uyuşturucu kullanmaktan mahkumiyeti bulunan sanığın, kasten yaralama soruşturmasında alınan kan ve idrar örneklerinde uyuşturucu tespit edilmiş; Asliye Ceza Mahkemesi kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan TCK 191/1 uyarınca 2 yıl hapis ve mükerrirlere özgü infaz rejimine hükmetmiştir. BAM ise sanığın hakkında soruşturma yokken kullanımını kendi beyanıyla ortaya çıkardığı gerekçesiyle hükmü TCK 192/2 ve CMK 223/4-a uyarınca ceza verilmesine yer olmadığı kararına dönüştürmüş; sanık beraat etmesi gerektiğini ileri sürerek temyize gitmiştir.
Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 20.03.2018 tarihli ilamı doğrultusunda, BAM'ın mahkumiyeti kaldırarak verdiği ceza verilmesine yer olmadığı gibi kararlar hak arama özgürlüğünü etkilediğinden, sanığın beraat talebiyle yaptığı temyiz kabul edilebilir sayılır. Esasta ise resmi makamlarca haber alınmadan önce failin kendi beyanıyla uyuşturucu kullanımını ortaya çıkarması, TCK 192/2'deki etkin pişmanlık kapsamında ceza verilmesine yer olmadığı sonucunu doğurur.
Temyiz istemi CMK 302/1 uyarınca esastan reddedilerek ceza verilmesine yer olmadığına ilişkin hüküm onanmıştır; Adli Tıp raporuyla kullanım sabit olduğundan beraat değil TCK 192/2 uygulaması isabetli bulunmuştur.
Uygulamada Etki — Av. Aycan Ceylan değerlendirmesi
BAM'ın mahkumiyeti ceza verilmesine yer olmadığına çevirdiği hâllerde bile sanık beraat talebiyle temyiz edebilir; bu yol kapatılmamıştır. Ayrıca başka suçtan ifade verirken uyuşturucu kullanımını kendiliğinden beyan etmek, soruşturma henüz yokken suçun ortaya çıkmasını sağladığından TCK 192/2 etkin pişmanlığını devreye sokar; müdafi bu beyanın zamanlamasını dosyayla belgelemelidir.
Bu değerlendirme, kararın Yargıtay tam metnine dayalı genel hukuki bilgilendirmedir; sonuç taahhüdü içermez ve somut dosyanız için mutlaka avukatınıza danışınız.