Ankara 3. Asliye Ticaret Mahkemesi E.2025/183 K.2025/302

Mahkememizde görülen davanın açık yargılaması sonunda;

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; taraflar arasında düzenlenen 25/01/2017 vadeli 15/11/2013 düzenleme tarihli senedin ödenmemesi üzerine ...... esas sayılı icra takibinin başlatıldığını ve takibin kesinleştiğini, davalının talebi üzerine...... esas sayılı davası ile zamanaşımı nedeni ile icranın geri bırakılmasına karar verildiğini, İİK'nun 33/a-2 maddesi uyarınca zamanaşımınının vaki olmadığını iddia ederek 262.947,00 TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; davanın mutlak ticari dava diteliğinde olup arabuluculuk dava şartının yerine getirilmediğini, müvekkilinin zamanaşımına ilişkin açmış olduğu davanın lehlerine karara bağlandığını, istinaf ve temyiz incelemesinden geçerek kesinleştiğini, kararın ve alacağın zamanaşımına uğradığı hususunun kesinleştiğini, eldeki davanın kötü niyetli olarak açıldığını savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

DELİLLERİN DEĞERLENDİRİLMESİ VE GEREKÇE

Dava; İİK'nun 33/a-2 maddesi uyarınca açılan alacak istemine ilişkindir.

...... esas sayılı dosyasının 15/01/2025 tarihinde kesinleştiği, 04/02/2025 tarihli kesinleşme şerhinin tebliğ edilmediğinden davanın süresinde açıldığı değerlendirilmiştir.

01/07/2012 tarihinde yürürlüğe giren TTK'nun 4. maddesinde ticari davalar belirtilmiş olup buna göre bir davanın ticari dava sayılabilmesi için; kanuni düzenleme ile görevin Ticaret Mahkemesine verilmesi veya TTK'nun 4. maddesinde sayılan unsurları taşıması (TTK'da yer alması veya TTK'nun 4/1 b, c, d, e, f fıkralarındaki davalardan olması) ya da her iki tarafın da ticari işletmesi ile ilgili hususlardan doğan dava olması gerekmektedir.

TTK'nun 5. maddesinde ticari davalara ticaret mahkemelerinde bakılacağı, ticaret mahkemeleri ile diğer mahkemeler ve Asliye Hukuk Mahkemesi arasındaki ilişkinin görev ilişkisi olduğu, göreve ilişkin usul hükümlerinin uygulanacağı düzenlenmiştir. Görev hususu kamu düzenindendir ve yargılamanın her aşamasında re'sen gözetilmesi gerekmektedir.

6102 sayılı Türk Ticaret Kanununun 11. maddesinin ikinci fıkrası "(2) Ticari işletme ile esnaf işletmesi arasındaki sınır, Cumhurbaşkanı kararıyla belirlenir." hükmünü amirdir.

Esnaf ve Sanatkâr ile Tacir ve Sanayicinin Ayrımına İlişkin Karar uyarınca, esnaf ve tacir ayrımı, esnaf faaliyetinin türüne göre 213 sayılı VUK’nin 177. maddesindeki parasal sınırlar esas alınarak belirlenir. Birinci sınıf tacirler hiç bir koşulda esnaf olarak kabul edilemez.

213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 176. maddesine göre tüccarlar, birinci sınıf ve ikinci sınıf olmak üzere ikiye ayrılır. Birinci sınıf tüccarlar, bilanço esasına göre defter tutanlardır. İkinci sınıf tüccarların ise işletme hesabına göre defter tutanlardır. Davalının ikinci sınıf tüccar olup işletme defteri tuttuğu, gelen vergi kayıtlarındaki gayrisafi hasılasının belirlenen sınırların altında kaldığı, 12/03/2021 tarihinden itibaren esnaf kaydının bulunduğu dikkate alındığında davalının tacir olduğundan söz etmek mümkün değildir.

Açıklanan nedenlerle, tarafların sıfatı, davacının iddiasını ve davalının savunmasını dayandırdığı hukuki sebepler, İİK'nun 33/a-2 maddesinde görevli mahkeme belirlenmemiş olması dikkate alındığında eldeki davanın ticari dava niteliğinde olmadığı değerlendirilerek, davaya genel görevli olan Asliye Hukuk Mahkemeleri'nin bakması gerekeceği kanaati ile Mahkememizin görevsiz olduğunun tespiti ile davanın görev dava şartı yönünden reddine dair karar verilerek aşağıdaki şekilde hüküm kurulmuştur.

Katip ...... Hakim ...... · ¸¸ ¸¸