Ankara 5. Asliye Ticaret Mahkemesi E.2023/421 K.2024/550

Davacı tarafından davalılar hakkında açılan menfi tespit davasının mahkememizde yapılan yargılaması sonunda ;

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ

TALEP

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle davalılardan ... tarafından .... Esas nolu dosyası ile davacı hakkında başlatılan icra takibine konu bononun 06/11/2019 tarihli protokole istinaden teminat amacıyla verildiğini, davalı ...'ın arkadaşı olan diğer davalıya borçluymuş gibi bonoyu ciroladığını, bu bonodan dolayı davalılara borcunun olmadığını, bononun bedelsiz olduğunu ileri sürerek davacının dava konusu icra takibine konu bonodan dolayı davalılara borçlu olmadığının tespitine, kötü niyet tazminatına hükmedilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

CEVAP

Davalılara dava dilekçesi ile duruşma günü ve saati Tebligat Kanununa uygun olarak tebliğ edilmiş, davalılar davaya cevap vermemiş, duruşmaya katılmamış ve kendilerini vekil ile temsil ettirmemişlerdir.

DELİLLER

Davacı vekilinin dava dilekçesi ekinde sunduğu 06/11/2019 tarihli davacı ile davalılardan ...'ın imzası bulunan protokolde işyeri açma harcamalarına karşılık 90.000,00 TL bedelli bononun teminat olarak davacı tarafından davalıya verildiği, ödeme sonrası bononun davacıya iade edileceği belirtilmiş ayrıca ek olarak teminat senedinin düzenlendiği belirtilmiştir.

.... getirilen .... Esas nolu dosyasında davalı ... tarafından 30/01/2020 tarihinde davacı hakkında 08/08/2019 düzenleme, 05/12/2019 ödeme tarihli ve 90.000,00 TL tutarlı bonodan dolayı asıl alacak ve faiz olmak üzere toplam 92.065,07 TL alacağın takip tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte tahsili talebi ile icra takibi başlatılmıştır.

28/11/2023 tarihli celsenin 2 numaralı ara kararı ile davacı vekiline dava konusu bono ile ilgili dava dilekçesindeki vakıalar hakkındaki delilerini sunması için iki haftalık kesin süre verilmesine, kesin sürede ara kararın gereğinin yerine getirilmemesi halinde söz konusu delile dayanmaktan vazgeçmiş sayılacağının ihtarına karar verilmiş, davacı vekili 11/12/2023 tarihli dilekçesinde uyuşmazlık konusu şirkete ait banka hesap dökümlerinin, şirketin açılış ve kapanış kayıtlarının istenilmesini talep etmiştir.

22/12/2023 tarihli celsenin 1 numaları ara kararı ile davacı vekiline Hukuk Muhakemeleri Kanununun 74. maddesine göre vekaletnamesinde yemin teklif etme yetkisinin bulunması ve dava dilekçesinde açıkça yemin deliline dayanılması nedeni ile dava konusu 08/08/2019 düzenleme tarihli, 05/12/2019 ödeme tarihli ve 90.000,00 TL bedelli bononun teminat olarak verildiğine ve senedin bedelsiz olduğuna ilişkin yemin teklif edip etmeyeceği hususunda beyanda bulunması ve yemin teklif edecek ise yemin metnini sunması için iki hafta kesin süre verilmesine, kesin sürede beyanda bulunulmaması ve yemin metninin sunulmaması durumunda yemin deliline dayanmaktan vazgeçmiş sayılacağının ihtarına karar verilmiş, davacı vekili 05/01/2024 tarihli dilekçesinde yemin metnini sunmuştur.

05/03/2024 tarihli celsenin 3 numaralı ara kararı ile .... Mahkemesine dava dilekçesi ile ekindeki 06/11/2019 tarihinde düzenlendiği yazılı olan, protokol başlıklı belge ekli istinabe yazısı yazılarak davalı ...’ın isticvap edilmesi için istinabe yazılmasına karar verilmiş, istinabe mahkemesi tarafından davalıya isticvap davetiyesi tebliğ edilmiş, davalı istinabe mahkemesindeki duruşmaya katılmamıştır.

.... Mahkemesine davalı ...'ın yemininin yaptırılması için istinabe yazısı yazılmış, istinabe mahkemesi tarafından davalıya yemin davetiyesi tebliğ edilmiş, davalı istinabe mahkemesindeki duruşmaya katılmamıştır.

DELİLLERİN DEĞERLENDİRİLMESİ VE GEREKÇE

Dava, dava konusu bononun bedelsiz olmasından kaynaklanan menfi tespit davasıdır.

Davacı dava konusu icra takibine konu bononun teminat olarak verildiği ve bedelsiz olduğu vakıasına dayanmıştır.

Davalılar davaya cevap vermemişlerdir.

Türk Medeni Kanununun 6. maddesi gereğince “Kanunda aksine bir hüküm bulunmadıkça, taraflardan her biri, hakkını dayandırdığı olguların varlığını ispatla yükümlüdür.”.

Hukuk Muhakemeleri Kanununun 190. maddesine göre “İspat yükü, kanunda özel bir düzenleme bulunmadıkça, iddia edilen vakıaya bağlanan hukuki sonuçtan kendi lehine hak çıkaran tarafa aittir.”.

İspat yükü ilk önce kural olarak davacıya düşer, davacı davasını dayandırdığı olguları ispat etmelidir.

İspat yüküne ilişkin bu genel kural, menfi tespit davaları için de geçerlidir. Menfi tespit davasında borçlu ya borçlanma iradesinin bulunmadığını ya da borçlanma iradesi bulunmakla birlikte daha sonra ödeme gibi bir nedenle ortadan kalktığını ileri sürebilir. Borçlu borcun varlığını inkâr ediyorsa, bu durumlarda ispat yükü davalı durumunda olmasına karşın alacaklıya düşer. Borçlu varlığını kabul ettiği borcun ödeme gibi bir nedenle sona erdiğini ileri sürüyorsa, bu durumda doğal olarak ispat yükü kendisine düşecektir.

Mahkememizce yapılan yargılama ve toplanan delillerden dava konusu ... Esas nolu dosyasına konu dayanak bononun 06/11/2019 tarihli protokol göre teminat için verildiği ve bu bonodan dolayı davacının davalılara borçlu olmadığı sonucuna varılmıştır.

Davalı ... açısından 22/12/2023 tarihli celsenin 1 numaları ara kararı ile verilen sürede davacı vekilinin yemin metnini sunması, yemininin yaptırılması için yazılan istinabe yazısı üzerine Tebligat Kanununa uygun olarak davetiye tebliğ edilmesine karşın davalının duruşmaya katılmaması, Hukuk Muhakemeleri Kanununun 229. maddesinin 2. fıkrası gereğince davalının yemin konusu vakıaları ikrar etmiş sayılması, davalı ... açısından 05/03/2024 tarihli celsenin 3 numaları ara kararına göre isticvap için yazılan istinabe yazısı üzerine Tebligat Kanununa uygun olarak davetiye tebliğ edilmesine karşın davalının duruşmaya katılmaması,

Hukuk Muhakemeleri Kanununun 171. maddesinin 2. fıkrası gereğince davalının sorulan vakıaları ikrar etmiş sayılması nedenleri ile davanın kabulüne, davacının ....

(Kapatılan .... ) Esas nolu dosyasına konu 08/08/2019 düzenleme tarihli, 05/12/2019 ödeme günlü ve 90.000,00 TL bedelli bonodan dolayı davalılara borçlu olmadığının tespitine, dava konusu icra takibinin haksız ve kötü niyetli olduğunun ispat edilmemesi nedeni ile davacının kötü niyet tazminatı talebinin İcra ve İflas Kanununun 72. maddesinin 5. fıkrası gereğince reddine karar verilmesi gerektiği sonuç ve kanaatine varılmış, dava konusu icra dosyasına yatırılan paralar davacı tarafından yatırılmadığından ve davalıların kötü niyet tazminatı talepleri olmadığından bu konularda bir karar verilmemiş, aşağıdaki hüküm kurulmuştur.

Katip ... · e-imza Hakim ... · e-imza