Bakırköy 5. Asliye Ticaret Mahkemesi E.2021/930 K.2022/775

Mahkememizde görülmekte olan İtirazın İptali (Ticari Satımdan Kaynaklanan) davasının yapılan açık yargılaması sonunda,

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ

Davacı vekili 17.02.2017 harçlandırma tarihli dava dilekçesinde özetle.

Davacı şirket ile davalı şirket arasında ticari ilişki bulunduğunu, davacı şirket tarafından üretilen konfeksiyon ürünlerinin davalı şirkete satıldığını, bu kapsamda davalı şirket adına 17.11.2016 tarih, ..... sayılı, 122.035,68 TL bedelli fatura tanzim edildiğini, söz konusu faturanın 21.11.2016 tarihinde Zeytinburnu PTT Müdürlüğü vasıtasıyla davalı şirkete tebliğ edildiğini, davalının borcunu ödemekten kaçındığını, bunun üzerine fatura bedeli ve önceki yıldan devreden cari hesap borcu 422,00 TL’nin de eklenerek toplam 122.457,68 TL üzerinden Bakırköy ....İcra Müdürlüğü’nün .....

E. sayılı dosyası ile takip yapıldığını, ancak davalının borcu olmadığını belirtip borca itiraz ederek takibi durdurduğunu, davalı borçlunun itirazının haksız ve kötü niyetli olduğunu, davacı şirketçe davalı şirkete ürün satışı yapıldığını, alacağın fatura, defter ve kayıtlarda sabit olduğunu iddia ile icra takibine yapılan itirazın iptaline, takibin devamına, davalının takip tutarının % 20’sinden az olmamak üzere icra inkar tazminatına mahkum edilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili 24.03.2017 havale tarihli cevap dilekçesinde özetle.

Davacı şirket ile davalı şirket arasında daha önce ticari alışverişler olmuş ise de davaya konu fatura içeriğinde yer alan ürünlerin hiç birinin davalı şirket tarafından satın ya da teslim alınmış olmadığını, söz konusu malların davalı şirket tarafından teslim alındığına ilişkin sevk irsaliyesi türünde bir evrak bulunmadığını, davacı şirketin dava dilekçesinde söz konusu e - arşiv faturayı PTT’ den davalı şirkete tebliğ ettiğini, buna rağmen söz konusu fatura borcunun ödenmediği iddia edilmiş ise de davacı tarafından gönderilen kaşe imza içermeyen e arşiv faturanın davalı şirket çalışanı tarafından teslim alındığını,

daha sonra davacı şirket ile iletişime geçildiğinde faturanın yanlış olduğu, kesilmemesi gereken bir faturaydı bunu bize iade edin denildiğini, bunun üzerine davalı şirket tarafından Bakırköy .....

Noterliği’nin 07.12.2016 tarih .... yevmiye sayılı ihtarnamesi ile e arşiv fatura fotokopisinin iade edildiğini, davaya konu e arşiv faturanın alt kısmında “e arşiv izni kapsamında elektronik ortamda iletilmiştir” ibaresinin yer aldığını, davacının söz konusu faturayı sanki elektronik ortamda iletip sonra da fotokopisini göndermiş gibi bir izlenim yarattığını, davalı şirketin e arşiv fatura sistemini kullanmadığından faturanın elektronik ortamda davalı şirkete iletilmediğini, tebliğ edilen faturanın TTK ve VUK Kanunu anlamında fatura niteliğine haiz olmadığını, fatura üzerinde kaşe ve yetkili imzanın da bulunmadığını,

e arşiv faturanın da kağıt fatura gibi VUK ve diğer vergi kanunu hükümlerine tabi olduğundan kağıt fatura gibi bu hükümler çerçevesinde düzenlenmesi gerektiğini, ayrıca faturada irsaliye yerine geçer ibaresi bulunmadığını beyan ile davanın reddine, davacının alacağın % 20’sinden az olmamak üzere kötü niyet tazminatına mahkum edilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Dava itirazın iptali davasıdır.Davacı taraf cari hesap alacağını icra takibine konu etmiş olup davalı şirket ise,borcu kabul etmediğini açıkca itiraz etmiştir.

Mahkememizin ..... esas, ...... karar sayılı dosyasında yargılama yapılmış mahkememizin. "Taraflar arasında ticari ilişki olup olmadığı,varsa fatura kayıtları ve faturaya tabi hizmetin verilip verilmediği ve kesinleşen faturanın olup olmadığı yönünde bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır.

Davalı taraf dava dilekçesine konu edilen e-arşiv faturayı kabul etmediğini kaşe-imza içermeyen fatura örneğinin şirket çalışanınca tebliğ alındığını doğrulamış ancak davacı tarafın sonra bu faturanın yanlışlıkla gönderildiğini , iade etmelerini belirtse de , yine de kendilerinin , Bakırköy .... Not.

Vasıtası ile 7.12.2016 tarihinde ihtarname ekinde e arşiv fatura fotokopisini davacıya iade ettiklerini söylediğinden davalı tarafın e fatura sistemi kullanmadığını faturanın elektronik ortamda şirkete ulaşmadığını söylemekle fatura niteliğinde olmayan bu evrak için davanın reddini savunmuş olmakla, Taraflar arasındaki fatura ve cari hesap kayıtları incelenmiştir.

Davacı tarafın BS mal ve hizmet satımına ilişkin bildiriminin KDV hariç 112.996 TL olarak belirlendiği,ancak davalı tarafın bu satım ile ilgili herhangi bir bildirim yapmadığı anlaşılmıştır,.

Bilirkişi icra takibine konu edilen faturanın miktar adet ve birim fiyat belirtilerek mal hizmet dökümü yapılan faturayı erkek deri ceketi olarak belirterek KDV ile 122,035,68 TL olduğunu irsaliye tarihinin 17.11.2016 olup teslim alan kısmın imzalı ,ancak isimsiz bulunduğunu belirlemiştir.

Davacının gönderiyi davalı şirket çalışanı ....... 'a 21.11.2016 tarihinde tebliğ ettirdiği gönderi içeriğinin ise e-fatura olduğu , Davalı tarafın ise bu gönderi ve içeriği e faturayı 7.12.2016 tarihinde ihtarla içerik ve miktar yönünden borç olmadıklarını söyledikleri ve iade ettiklerini belirtmiştir.

Defter kayıtlarında 2015 yılından devreden cari hesap alacağı yönünden uyuşmazlığın olmadığı ancak 17.11.2016 tarihli fatura yönünden uyuşmazlığın bulunduğu anlaşıldığından ,Taraflar arasındaki ticari alışverişlerde faturanın tebliğinden itibaren içeriğinin kabul edilmemesi halinde 8 günlük süre içerisinde itirazın bulunması gerektiği,

İrsaliye faturası ile teslim alan şahsın her ne kadar isminin bulunmadığı görülmüş ise de daha önceki fatura irsaliyelerin incelenmesinde ,davalı şirket adına daha önceki tarihlerde düzenlenen irsaliyelerin birçoğunda isim ,imza bulunmadığı bazılarında yalnızca imza bulunduğu-iş bu irsaliye konusu malların itirazlarının bulunmadığı-ancak bu irsaliyelerle ilgili faturaların hakkında itirazın söz konusu olmadan ödemelerin yapıldığı görüldüğünden ticari ilişki süresince teamül halini alan bu uygulamaya davalı tarafın tutunmasının , MK m.2 uyarınca aykırı bulunduğu ve hakkın kötüye kullanılması sayılacağı,

Fatura içeriğine yasal süresi içerisinde itiraz edilmeyerek faturanın kesinleşmesinin sağlandığı anlaşıldığından, Davacı tarafın mal ve hizmeti irsaliye fatura ile teslim ettiği,fatura kesip davalı şirket çalışanına tebliğ ettiği ,ayrıca BS formlarıyla bildirimde bulunarak KDV sini vergi dairesine ödediği görüldüğünden," şeklindeki gerekçe ile davacının davasının kabulüne, itirazın iptali ve takibin devamına ,ancak yargılama sonucu alacağın varlığına ulaşıldığından inkar tazminatı talebinin reddine karar verilmiş, iş bu karar davalı vekili tarafından istinaf edilmekle, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi ....

Hukuk Dairesi .... Esas, ... Karar sayılı ilamıyla "Mahkemece davacı tarafça delil olarak sunulan sevk irsaliyesi üzerinde bulunan imzanın kime ait olduğu araştırılmamıştır. Ayrıca davalı şirket yetkilisinin bu konuda isticvabı yapılmamış, sevk irsaliyesi altında bulunan teslim alan imzasının davalı şirket yetkilisi veya çalışanlarına ait olup olmadığı ve imza sahibinin davalı şirket adına mal teslim almaya yetkili olup olmadığı sorulmamıştır.

Davada ispat külfeti davacıda olup davacı takibe konu fatura içeriği malların davalıya teslim edildiğini ispatlamalıdır. Tek başına fatura düzenlenmesi ve söz konusu faturaya süresinde itiraz edilmemesi fatura içeriği malların teslim edildiğine delil teşkil etmez.

Buna göre mahkemece yapılacak iş, davacı tarafça sunulan sevk irsaliyesi üzerinde durularak, sevk irsaliyesi altında teslim alan imzasının davalı şirket yetkilisine veya çalışanlarına ait olup olmadığını tespit etmek, bu konuda gerekmesi halinde davalı şirket yetkilisini isticvap etmek ve buna göre oluşacak sonuca göre karar vermek olmalıdır. HMK.nun (Değişik:22/07/2020-7251/35md.)353/1-a6 maddesinde.

"Mahkemece, uyuşmazlığın çözümünde etkili olabilecek ölçüde önemli delillerin toplanmamış veya değerlendirilmemiş olması ya da talebin önemli bir kısmı hakkında karar verilmemiş olması" hali, kararın kaldırılarak, dosyanın mahkemesine iadesi sebepleri arasında gösterilmiştir.

Açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile, ilk derece mahkemesi kararının HMK'nın 353/1-a.6 maddesi uyarınca kaldırılmasına" şeklindeki gerekçe ile mahkememiz kararını kaldırmıştır, iş bu esasa kaydedilmiştir.

Mahkememizce İstinaf ilamı doğrultusunda davalı şirket yetkilisi adına dava konusu; sevk irsaliyesindeki imzanın kime ait olduğu, imza atanın mal teslim almaya yetkili olup olmadığı hususunda beyanda bulunmak üzere meşruhatlı isticvap davetiyesi çıkarılmıştır.

Davalı şirket yetkilisi ...'ın mahkememizin 07/07/2022 tarihli celsesindeki beyanında "Kendsine gösterilen sevk irsaliyesi altında bulunan imzanın kendisine ait olmadığını, kime ait olduğunu bilmediğini, sevk irsaliyesine konu herhangi bir malı davacı taraftan almadıklarını, bu sevk irsaliyesini çalışanlarından herhangi birinin imzaladığını düşünmediğini çünkü buna ilişkin ticari bir faaliyetlerinini olmadığını, davacı vekilinin sorusu üzerine şirket yetkilisi beyanında; şirkette genellikle şirkette olduğu zamanlarda mal teslimini kendisinin aldığını, olmadığı zamanlarda da farklı çalışanların mal teslimini aldığını, şuan üzerinden zaman geçmiş olması sebebiyle ve o kişilerin işten ayrılmış olması sebebiyle kimlerin mal teslim almaya yetkili olduğunu hatırlamadığını" beyan etmiştir.

Tüm bu hususlar bir bütün olarak değerlendirildiğinde. Ticari defterlerin delil olmasına ilişkin düzenleme HMK 222. maddede yer almaktadır. Mahkeme, ticari davalarda tarafların ticari defterlerinin ibrazına kendiliğinden veya taraflardan birinin talebi üzerine karar verebilir (HMK 222/1).

Ticari defterlerin, ticari davalarda delil olarak kabul edilebilmesi için, kanuna göre eksiksiz ve usulüne uygun olarak tutulmuş, açılış ve kapanış onayları yaptırılmış ve defter kayıtlarının birbirini doğrulamış olması şarttır (HMK 222/2).

Bu şartlara uygun olarak tutulan ticari defter kayıtlarının sahibi ve halefleri lehine delil olarak kabul edilebilmesi için, diğer tarafın aynı şartlara uygun olarak tutulmuş ticari defterlerindeki kayıtların bunlara aykırı olmaması veya ilgili hususta hiç bir kayıt içermemesi yahut defter kayıtlarının aksinin senet veya diğer kesin delillerle ispatlanmamış olması gerektiği ise üçüncü fıkrada düzenlenmiştir.

Açılış veya kapanış onayları bulunmayan ve içerdiği kayıtlar birbirini doğrulamayan ticari defter kayıtları, sahibi aleyhine delil olur (HMK 222/4).

Mevcut olayımızda, tarafların ticari defterlerinin usulüne uygun tutulduğu, hükme esas alınan bilirkişi raporunda taraf defterlerinin birbiri ile uyumlu olmadığı, davalının davaya konu faturaları BA olarak bildirilmediğinin belirtildiği, davaya konu .... seri nolu sevk irsaliyesi altındaki imzanın davalı şirket yetkilisinin isticvap beyanına göre kendisine ait olmadığının anlaşıldığı, davalı şirket çalışanlarına da ait olup olmadığının belli olmadığı davacı tarafından faturalara konu ürünlerin teslim edildiği ispatlanamadığından davanın reddine dair aşağıdaki şekilde hüküm kurulmuştur. Şartları oluşmadığından kötü niyet tazminat talebinin reddine hükmedilmiştir.