Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi E.2022/1518 K.2024/1788

Taraflar arasında görülen davada Ankara 14. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 17/06/2022 tarih ve 2020/583 Esas - 2022/432 Karar sayılı kararın Dairemizce incelenmesi davacı tarafından istenmiş ve istinaf dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

TARAFLARIN İDDİA VE SAVUNMALARININ ÖZETİ

Davacı vekili, müvekkilinin davalı ile ilk yurt dışı gönderisini 1.400,00 EUR bedelli fatura ile Norveç Trondheim şehrine Delivered Duty Paid şeklinde navlun bedelini ve yurt dışındaki vergileri kendisi ödeyecek şekilde ...

İhracat Evrak Setinde belirtilen gerekli evrakları hazırlayarak yaptığını, davalının bu gönderi için sadece navlun faturası düzenlediğini, müvekkilinin bu ödemelere göre vergi çıkmadığını düşünerek 2.869,00 EUR bedelli 2. ve 2.048,00 EUR bedelli 3. gönderileri de davalı aracılığıyla gönderdiğini, davalı tarafından birinci gönderi için 524,63 EUR, ikinci gönderi için 906,17 EUR vergi talep edildiğini, müvekkilinin bu faturalara itiraz ettiğini, itirazı üzerine faturalar belirtilen ardiye ücretinin çeviri hatasından kaynaklandığının faturalarda belirtilen miktarların gümrük ve vergi masrafına ilişkin olduğunun belirtildiğini,

kendisine Norveç dilinde düzenlenmiş herhangi bir devlet mührü ya da kaşesi ve imzası bulunmayan belgeler dışında belge gönderilmediğini, devam eden süreçte 763,28 EURO'luk üçüncü bir vergi faturası daha düzenlendiğini, müvekkilinin bu faturaya da itiraz ettiğini, davalının ilk gönderiden sonra gerekli bilgilendirmeyi yapmadığını, müvekkiline vergi konusunda gerekeli bilgilendirme yapılsaydı sonraki malları göndermeyeceğini, ayrıca faturada belirtilen miktarların da davalının personeli tarafından müvekkiline bildirilen tutarlardan farklı olduğunu,

müvekkilinin icra takibi ile karşılılaşmamak adına bahsi geçen faturaları ödemek zorunda kaldığını ileri sürerek, davalıya ödenen 2.194,08 EUR'un yasal faizi ile birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, yetki itirazında bulunarak, müvekkilinin mikro ihracat konusunda yetkili taşıyıcı olması nedeniyle davacının mikro ihracat gönderilerinin teslimini sorunsuz bir şekilde sağladıklarını, müvekkilinin sorumluluğunun bundan ibaret olduğunu, davacının dava konusu gönderileri DDP teslim şekli ile vergilerini üstlenerek gönderdiğini, davacının uluslararası ticarete atılma vizyonuna sahip olup Norveç'i ihracat için seçerken hiç bir pazar araştırması yapmadığı anlamına gelecek iddialarının hayatın olağan akışına aykırı olduğunu,

davacıya tebliğ edilen ve davacı tarafça ödemesi yapılan faturalara konu bedellerin hepsinin Norveç makamlarınca tahakkuk ettirilen KDV ve gümrük vergilerine ilişkin olduğunu, davacının yurt dışı vergi ücreti çıkmadığını düşünerek hareket ettiği iddiası iyi niyetli olmadığından hukuken korunamayacağını, ihracatçı olarak vergi oranlarını taşımacı müvekkilinden daha iyi bilmesi gerektiğini, vergi bedellerinin resmi makamlarca uygulanmakta olan bedeller olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

İLK DERECE MAHKEMESİ KARARININ ÖZETİ

Mahkemece, davacının davalıya verdiği "Gümrük Dolaylı Temsil Yetkisi" başlıklı vekalette, vergi ve masrafların davacıya ait olacağının açıkça bildirildiği, davacı tarafından ihracat bilgi formunun DDP teslim şekli beyanı ile imzalandığı ve dava konusu olan 2.194,08 Euro'nun Norveç gümrüğünde KDV ve gümrük vergisi olarak ödendiği, davalının bu konuda mikro ihracatçı olan davacıyı bilgilendirilmesi görevinin olmadığı, bu nedenle davalının kusurlu davranışının bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

İLERİ SÜRÜLEN İSTİNAF SEBEPLERİ

Davacı vekili, müvekkilinin davalı ile ilk yurt dışı gönderisini 1.400,00 EUR bedelli fatura ile Norveç Trondheim şehrine Delivered Duty Paid şeklinde navlun bedelini ve yurt dışındaki vergileri kendisi ödeyecek şekilde ...

İhracat Evrak Setinde belirtilen gerekli evrakları hazırlayarak yaptığını, davalının bu gönderi için sadece navlun faturası düzenlediğini, müvekkilinin bu ödemelere göre vergi çıkmadığını düşünerek 2.869,00 EUR bedelli 2. ve 2.048,00 EUR bedelli 3. gönderileri de davalı aracılığıyla gönderdiğini, davalı tarafından birinci gönderi için 524,63 EUR, ikinci gönderi için 906,17 EUR vergi talep edildiğini, müvekkilinin bu faturalara itiraz ettiğini, itirazı üzerine faturalar belirtilen ardiye ücretinin çeviri hatasından kaynaklandığının faturalarda belirtilen miktarların gümrük ve vergi masrafına ilişkin olduğunun belirtildiğini,

kendisine Norveç dilinde düzenlenmiş herhangi bir devlet mührü ya da kaşesi ve imzası bulunmayan belgeler dışında belge gönderilmediğini, devam eden süreçte 763,28 EURO'luk üçüncü bir vergi faturası daha düzenlendiğini, müvekkilinin bu faturaya da itiraz ettiğini, davalının ilk gönderiden sonra gerekli bilgilendirmeyi yapmadığını, müvekkiline vergi konusunda gerekeli bilgilendirme yapılsaydı sonraki malları göndermeyeceğini, ayrıca faturada belirtilen miktarların da davalının personeli tarafından müvekkiline bildirilen tutarlardan farklı olduğunu,

müvekkilinin icra takibi ile karşılılaşmamak adına bahsi geçen faturaları ödemek zorunda kaldığını, mahkemece alınan iki farklı bilirkişi raporunun dikkate alınmadığını, oysa bilirkişi raporlarında davalının bildirim yükümlülüğünü yerine getirmediğinin açıklandığını, ayırca müvekkilinin imzaladığı gümrük onaylı temsil belgesinde davalının gönderi çekim sonrasında bütün dokümanları ibraz etmeyi üstlendiğini, buna rağmen bahse konusu evrakların gönderi çekiminden sonra değil müvekkilinin itirazı sonrası gönderildiğini,

ayrıca dava konusu faturalarda ardiye bedeli adı altında talep ettiği ücretlere karşılık dosyaya bir delil sunulmadığını ileri sürerek, ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasını ve davanın kabulüne karar verilmesini istemiştir.

GEREKÇE

Dava, taraflar arasındaki hava yolu taşıma sözleşmesi uyarınca, davacı tarafından davalıya ödenen fatura bedellerinin istirdadı istemine ilişkindir İnceleme, 6100 sayılı HMK'nın 355. madde hükmü uyarınca istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak ve kamu düzenine aykırı hususların olup olmadığı gözetilerek yapılmıştır.

Dosya kapsamı, mevcut delil durumu ve ileri sürülen istinaf sebepleri dikkate alındığında mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı, taraflar arasında dava konusu 3 taşıma için ayrı ayrı düzenlenen "Gümrük Dolaylı Temsil Yetki" belgeleri içeriğine göre, davalının davacının Norveç'e ihraç ettiği malların gümrük işlemlerini davacı adına yaparak, Türkiye'den Norveç'e taşınması işini üstlendiği,

davacının da vergiler dahil gümrükte oluşan tüm masrafları davalıya ödemeyi taahhüt ettiği davacı tarafından istidatı talep edilen dava konusu fatura bedellerinin, davalının 3 ayrı taşıma için Norveç Gümrüğü'nde ödediği KDV ve gümrük vergisi olduğunun dosya kapsamında yer alan bilgi ve belgelerden açıkça anlaşıldığı, nitekim mahkemece alınan bilirkişi raporunda da aynı tespitlere yer verildiği, ayrıca dava konusu 3 ayır taşımaya konu malların ihracatının DDP (DELIVERY DUTY PAID) teslim şeklinde yapıldığı,

bu teslim şeklinde, ihracatçının ithalatçının yani alıcının adresine yük ulaştığı ana kadar, alıcının ülkesindeki gümrük işlemleri ve vergi ödemeleri dahil tüm süreçlerden sorumlu olduğu, mallarını DDP teslim şekli ile ihraç eden davacının ihracat yaptığı ülkede ödenmesi gereken vergileri bilebilecek durumda olduğunun kabulü gerektiği anlaşılmakla, davacı vekilinin istinaf başvurusunun esas yönünden reddine dair hüküm kurmak gerekmiştir.

GEREKÇELİ KARARIN YAZILDIĞI TARİH : 08/12/2024

Başkan

Üye

Üye

Katip

Bu belge 5070 sayılı Yasa hükümlerine göre elektronik olarak imzalanmıştır.