Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi E.2022/981 K.2024/1045

Taraflar arasında görülen davada Ankara 9. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 09/03/2022 tarih ve 2020/339 E. - 2022/149 K. sayılı kararın Dairemizce incelenmesi davalı tarafından istenmiş ve istinaf dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

TARAFLARIN İDDİA VE SAVUNMALARININ ÖZETİ

Davacı vekili, taraflar arasındaki 28.08.2019 tarihli sözleşme gereğince müvekkilinin, davalıya ait servis taşımacılığı işinde, taşeron olarak ... Kampüslerinde öğrenci ve personel taşımasını gerçekleştirdiğini, bu hizmet karşılığında düzenlediği 17.03.2020 tarihli 103.276,60 TL ve 17.03.2020 tarihli 3.695,00 TL'lik fatura bedellerini ve 09/03/2020 ile 13/03/2020 tarihleri arasında faturalandırılamayan taşıma bedelini de ödemediğini ileri sürerek, ödenmeyen taşıma bedelinin şimdilik 75.000,00 TL'sinin, dava tarihinden itibaren işleyecek reeskont faizi ile birlekti davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, sözleşmedeki yetki şartı nedeniyle dava konusu uyuşmalık yönünden İstanbul Mahkemelerinin yetkili olduğunu, davacı ile ... Öğrenci Servis Taşımacılık Hizmet sözleşmesi imzaladıklarını, taşımanın 13/03/2020 tarihine kadar devam ettiğini, sözleşmenin 1. Maddesinde toplanacak olan onaylı ücretin %20'sinin yükleniciye ait olduğunun kararlaştırıldığını, davacının fazla hesaplama yaptığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

İLK DERECE MAHKEMESİ KARARININ ÖZETİ

Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamından, davacının Mektebim Kolejinin taşıma işini yaptığı konusunda taraflar arasında ihtilaf bulunmadığından, bedeli talep edilen dönemde taşıma işinin davacı tarafından yapıldığının kanıtlandığı, davalının taşıma işini başkasına yaptırdığını ya da taşıma ücretini ödediğini kanıtlayamadığı gibi sözleşme kapsamında itirazlarına konu hususlarda da defter ve belgelerine işlediği hizmet faturalarının aksini gösterir başkaca delilde sunmadığı için davacının davalıdan 121.299,06 TL alacaklı olduğu,

davacı vekilinin talebini bilirkişi raporunda belirtilen miktar doğrulusunda ıslah ettiği ve davacının dava tarihinden faiz talebinin haklı olduğu gerekçesiyle davanın kabulü ile, 121.299,06 TL'nin 23/07/2020 dava tarihinden itibaren işleyecek reeskont faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya ödenmesine karar verilmiştir.

İLERİ SÜRÜLEN İSTİNAF SEBEPLERİ

Davalı vekili istinaf başvuru dilekçesinde, taraflar arasında imzalanan 30/09/2020 tarihli protokol ve aynı tarihli okul servis taşıması alt işveren tedarikçi sözleşmesi gereği mahkemenin yetkisiz olduğunu, davaya konu uyuşmazlığın taraflarının tacir olduğunu ve olayın ticari iş olduğunu, mahkemenin emredici hükümlere aykırı olmamak şartıyla öncelikle sözleşme hükümlerini uygulaması gerektiğini, ancak mahkemece ve hükme esas alınan bilirkişi raporunda da üzerinde ihtilaf bulunmayan sözleşme hükümlerinin dikkate alınmadığını, sözleşmede ücretin ne şekilde ödeneceğinin kararlaştırıldığını,

on ay için kararlaştırılan ücreti sekiz taksitte ödediklerini, bu nedenle verilen hizmetten fazla ödeme yaptıklarını, faturanın tek başına hizmetin verildiğini ispata yeterli olmadığını savunarak, yerel mahkemenin kararının istinaf incelemesi yapılarak kaldırılmasını ve davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

GEREKÇE

Dava, taşıma sözleşmesinden kaynaklanan alacak istemine ilişkindir.

İnceleme, 6100 sayılı HMK'nın 355. madde hükmü uyarınca istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak ve kamu düzenine aykırı hususların olup olmadığı gözetilerek yapılmıştır.

Taraflar arasında davacının 28.08.2019 tarihli sözleşme gereğince davalıya ait servis taşımacılığı işini taşeron olarak ifa ettiği konusunda uyuşmazlık bulunmamaktadır.

Davacı vekili dava dilekçesinde açıkça en son 20/02/2020 tarihi itibariyle düzenledikleri faturaların davalı tarafından ödendiğini, ancak bundan sonra düzenledikleri 17.03.2020 tarihli 103.276,60 TL ve 3.695,00 TL olmak üzere toplam 106.971,60 TL bedelli iki faturanın ödenmediğini, ayrıca 09.03.2020 -13.03.2020 tarihlerinde gerçekleştirdikleri öğrenci taşıma işi ve 09.03.2020-04.04.2020 tarihlerinde gerçekleştirdikleri personel taşıma işi için faturalandıramadıkları 32.888,20 TL alacaklarının bulunduğunu belirtmiş, şimdilik 7500,00 TL için kısmi dava açmış, daha sonra dava değerini bilirkişi raporundaki hesaplama doğrultusunda 121.299,06 TL olarak ıslah etmiştir.

Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporlarında, 17.03.2020 tarihli 103.276,60 TL ve 3.695,00 TL olmak üzere toplam 106.971,60 TL bedelli faturaların davalı defterlerinde kayıtlı olduğu belirtilmiş olup, faturaya süresinde itiraz etmeyen ve ticari defterine kaydeden davalının artık faturaya konu malı/hizmeti teslim aldığının kabulü gerekir.

(Yargıtay 19. Hukuk Dairesi'nin 27/10/2011 tarih, 2011/3549 Esas ve 2011/3335 Karar sayılı kararı da bu yöndedir.) Bu durumda davalının fatura bedelini ödediğini usulüne uygun deliller ile kanıtlaması icap eder. Somut olayda davalı fatura bedellerini ödediğini usulüne uygun delillerle ispat edemediğinden, davacının 17/03/2020 tarihli iki faturadan kaynaklanan 106.971,60 TL yönünden davalıdan alacaklı olduğu sabittir.

Ne var ki, tarafların ticari defterlerinde davacının faturalandırmadığı 32.888,20 TL'nin kaydı bulunmadığı gibi, davacı tarafından faturalandırılmayan dönemde hizmetin verildiği dosya kapsamı itibariyle de ispat edilememiştir.

Mahkemece kabul kapsamına alınan fatura bedelleri dışındaki 14327,46 TL'lik alacağın, davalının 2019 yılından devreden borcu olduğu anlaşılmakta ise de, davacının davadaki talebi 2019 yılından devreden borcu kapsamadığı gibi davacı vekili dava dilekçesinde açıkça 20/02/2020 tarihine kadar karşılıklı borçların ödendiğini belirtmiştir.

Bu durumda mahkemece, davalıya verildiği sabit olan taşıma hizmeti bedeli 106.971,60 TL yönünden davanın kabulüne, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmesi gerekirken, yanılgılı gerekçeyle yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamıştır.

Hal böyle olunca, HMK'nın 353/1-b-2. maddesinde, yargılamada eksiklik bulunmamakla beraber, kanunun olaya uygulanmasında hata edilip de yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç duyulmadığı takdirde veya kararın gerekçesinde hata edilmişse "düzelterek yeniden esas hakkında" duruşma yapılmadan karar verilmesi gerektiği düzenlendiğinden, Dairemizce davalılar vekilinin istinaf başvurularının kabulü ile HMK 'nın 353/1-b-2. maddesi uyarınca aşağıdaki şekilde hüküm tesis edilmiştir.

GEREKÇELİ KARARIN YAZILDIĞI TARİH : 27/06/2024

Başkan · ... Üye · ... Üye · ... Katip · ...