Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi E.2026/423 K.2026/1054

Taraflar arasında görülen davada Ankara 3. Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 20/01/2026 tarih ve 2025/293 E. - 2026/6 K. sayılı kararın Dairemizce incelenmesi davacı tarafından istenmiş ve istinaf dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

TARAFLARIN İDDİA VE SAVUNMALARININ ÖZETİ

Davacı vekili, müvekkilinin 2023/001815 sayılı tasarım tescil başvurusunun, davalı şirketin 2022/016209/1, 2022/004640/1, 2022/004640/8 sayılı tasarımları gerekçe göstererek yaptığı itirazı üzerine, 2025/T-358 sayılı YİDK kararı ile nihai olarak reddedildiğini, oysa taraf tasarımlarının benzerlik taşımadığını ileri sürerek, YİDK'nın 2025/T-358 sayılı kararının iptaline ve tescil işlemlerinin devamına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili, müvekkili Kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Diğer davalı Şirket vekili, davaya konu başvuru ve itiraza mesnet tasarımlar arasında benzerlik bulunduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

İLK DERECE MAHKEMESİ KARARININ ÖZETİ

Mahkemece, iptali istenen 2025/T-358 sayılı YİDK kararının davacıya 09/05/2025 tarihinde tebliğ edildiği, bu tarihte başlayan iki aylık hak düşürücü sürenin 09/07/2025 Çarşamba günü dolduğu, davanın ise 11/07/2025 Cuma günü açıldığından, HMK 114/(2) hükmünde ifadesini bulan diğer kanunlarda yer alan dava şartı niteliğindeki 6769 sayılı SMK 172. maddesi ile 5000 sayılı Kanuna eklenen 15/C maddesi ile belirlenen dava şartının dosyada mevcut olmadığı, dolayısıyla HMK 115, 138 ve SMK 172. maddesi ile 5000 sayılı Kanuna eklenen 15/c maddesi uyarınca dava şartı yokluğundan işin esasına girilmediği gerekçesiyle davanın usulden reddine karar verilmiştir.

İLERİ SÜRÜLEN İSTİNAF SEBEPLERİ

Davacı vekili istinaf başvuru dilekçesinde, dosya kapsamında dava konusu YİDK kararının davacıya E-TEBS üzerinden veya Tebligat Kanunu’nda öngörülen başka hangi yöntemle hangi tarihte ve hukuken geçerli şekilde tebliğ edildiğini gösterir kesin ve açık bir kaydın bulunmadığını, yerel mahkemece usulüne uygun bir tebligatın varlığı ortaya konulmadan hak düşürücü sürenin başladığının kabul edilmesinin, tebligat hukuku ve TÜRKPATENT’in elektronik tebligat rejimi bakımından açık bir hukuki yanılgı teşkil ettiğini, TÜRKPATENT nezdinde elektronik tebligat uygulamasının (ETEBS) bulunmasının dahi,

tek başına usulüne uygun bir tebligatın yapıldığını göstermediğini, elektronik tebligatın hukuken geçerli sayılabilmesi için dava konusu kararın ETEBS sistemine hangi tarihte yüklendiğinin, başvuru sahibinin ETEBS sistemine giriş yapıp yapmadığının, giriş yapılmış ise ilk giriş tarihinin, giriş yapılmamış ise 10 günlük yasal sürenin hangi tarihte dolduğunun, ayrıca başvuru sahibinin ETEBS kullanımına ilişkin hukuken bağlayıcı bir irade beyanının (resen kabul, açık onay, taahhütname vb.) somut, denetlenebilir ve resmi sistem kayıtlarıyla ispatlanmasının zorunlu bulunduğunu,

somut olayda ise dosya kapsamında bu unsurların hiçbirinin açık ve kesin biçimde ortaya konulmadığını, 7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun 32. maddesi uyarınca, usulsüz tebligat halinde sürelerin işlemeyeceğini, sürenin ancak muhatabın tebligatı fiilen öğrendiği tarih itibarıyla işlemeye başlayacağını, buna rağmen somut olayda mahkemece davacının dava konusu kararı hangi tarihte ve hangi suretle öğrendiğinin araştırılmadığını, Anayasa’nın 36. maddesi ile Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6. maddesi uyarınca mahkemelerin, bireylerin yargıya erişim hakkını ortadan kaldıracak ölçüde şekilci yorumlardan kaçınmakla yükümlü olduklarını,

somut olayda tebligatın usule aykırı şekilde yapılmasının, idarenin işlem ve uygulamalarından kaynaklandığını, bu usulsüzlüğün sonuçlarının davacıya yüklenmesinin, davacının yargı yoluna erişimini fiilen ve ölçüsüz biçimde engellediğini ve müvekkilinin savunma hakkını kısıtlayıp, adil yargılanma hakkı ile bağdaşmadığını ileri sürerek, yerel mahkemenin kararının istinaf incelemesi yapılarak talepleri doğrultusunda kaldırılmasını istemiştir.

GEREKÇE

Dava, marka ile ilgili kurum kararlarının iptali istemine ilişkindir.

İnceleme, 6100 sayılı HMK'nın 355. madde hükmü uyarınca istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak ve kamu düzenine aykırı hususların olup olmadığı gözetilerek yapılmıştır.

Dosya kapsamı, mevcut delil durumu ve ileri sürülen istinaf sebepleri dikkate alındığında mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı ve dava konusu YİDK kararının davacıya 09/05/2025 tarihinde tebliğ edildiği, davanın ise iki aylık hak düşürücü sürenin geçirilmesinden sonra, 11/07/2025 Cuma günü açıldığı, dolayısıyla HMK 114/(2) hükmünde ifadesini bulan, diğer kanunlarda yer alan dava şartı niteliğindeki 6769 sayılı SMK 172. maddesi ile 5000 sayılı Kanuna eklenen 15/C maddesi ile belirlenen dava şartının somut uyuşmazlıkta mevcut olmadığı anlaşılmakla, davacı vekilinin istinaf başvurusunun esas yönünden reddine dair hüküm kurmak gerekmiştir.

GEREKÇELİ KARARIN YAZILDIĞI TARİH : 21/05/2026

Başkan

Üye

Üye

Katip

Bu belge 5070 sayılı Yasa hükümlerine göre elektronik olarak imzalanmıştır.