Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 25. Hukuk Dairesi E.2024/1360 K.2025/1258

Taraflar arasında görülen davanın yapılan yargılaması sonucunda mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen karara karşı davacı ile davalılar ... Yapı...A.Ş. ve Tasfiye Halinde ... İnşaat..A.Ş. vekilleri tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuş olmakla dosya incelendi. Gereği görüşülüp düşünüldü: Dava, rücuen tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Davacı vekili istinaf başvuru dilekçesinde özetle; mahkemece bilirkişi raporlarına yapılan itirazların değerlendirilmediğini, davalı şirketler tarafından icra dosyalarına ödeme yapılırken takip miktarı üzerinden faiz ve dosya masrafı hesaplanmadan sadece icra vekalet ücreti ve icra tahsil harcı hesaplanarak ödeme yapıldığını, ayrıca yargılamalar nedeniyle mahkemelerce hazineye irad kaydına karar verilen harçların kusur oranlarına ve/veya kararların temyizi nedeniyle (temyiz eden davalılar için) Yargıtay İlgili Hukuk Dairelerince hükmedilen temyiz harçlarının ödenmesi gerektiğini,

söz konusu dava ve icra dosyalarına yapılan ödemeler için kusur oranlarına göre müvekkili tarafından fazla ödenen Gölbaşı İcra Müdürlüğünün 2012/133 Esas sayılı dosyası için 392,00 TL ile Ankara 8.İcra Müdürlüğünün 2012/14020 E. sayılı dosyası için 7.465,00 TL ve bakiye temyiz harcı tutarı 1.063,00 TL olmak üzere toplam 8.528,00 TL’nin gerek kusur oranları gerekse müşterek ve müteselsil sorumluk nedeniyle ödeme tarihlerinden itibaren işleyecek avans faiziyle birlikte davalı şirketlerden müştereken ve müteselsilen rücuen tahsili karar verilmesi gerektiğini,

davalıların Gölbaşı icra Dairesi dosyasında yaptıkları fazla ödemelerin müvekkilin yaptığı fazla ödemelerden mahsubunun hatalı olduğunu, zira davalılar tarafından yapılan bir fazla ödeme bulunmadığını, davalıların yapı denetim firmasının kusurunu üstlendiklerinin kabulü ile hesaplama yapılması gerektiğini, kararı temyiz etmeyenler için ödeme yaptıkları tarihe göre, kararı temyiz edenler için ise son ödeme tarihine göre hesaplama yapılması,

icra tahsil oranlarının da ödeme tarihlerine göre belirlenmesi gerektiğini, bilirkişi raporlarının çelişkili ve hükme esas alınmak için elverişli olmadığını, buna rağmen yeni rapor taleplerinin kabul edilmediğini, davalıların sorumlu oldukları tutarların ayrı ayrı gösterilmesinin, yine müvekkili lehine ve aleyhine hükmedilen vekalet ücretlerinin de hatalı olduğunu ileri sürmüştür.

Davalı ... Yapı...A.Ş. Vekili istinaf başvuru dilekçesinde özetle; kazanın meydana gelmesinde müvekkilinin kusurunun bulunmadığını, müvekkili şirket tarafından Ankara 8. İcra Müdürlüğü'nün 2012/14020 sayılı dosyasına 8.496,50 TL.

Gölbaşı İcra Dairesi'nin 2012/133 sayılı dosyasına da 4.060 TL ödeme yapıldığını, rücu hakkından yararlanan müteselsil borçlu, diğer borçlulara ifa ettiği kısmın tamamı için değil, her bir borçluya düşen kendi hissesi oranında başvurabileceğini, dava dışı yapı denetim firmasına davacı tarafından rücu edilmesi mümkünken onun hissesine düşen miktarın diğer davalılardan tahsiline karar verilmesinin hatalı olduğunu, iç ilişkide belirlenen sorumluluk oranlarının hatalı olduğunu, müvekkilinin kusur oranın mahkemece % 10 olarak belirlendiğini ve bu orana göre ödeme yapıldığını, müvekkilinin davacıya borcu bulunmadığını ileri sürmüştür.

Tasfiye Halinde ... İnşaat... A.Ş. vekili istinaf başvuru dilekçesinde özetle; Gölbaşı Asliye Hukuk Mahkemesi 2010/214 Esas 2012/101 Karar ve Gölbaşı Asliye Hukuk Mahkemesi 2012/112 Esas 2012/871 Karar sayılı ilamında takip alacaklısı olan aileler için verilen %10 kusurun tüm davalılara izafe edilmesinin hatalı olduğunu, her bir davalı için ayrı ayrı hesaplama yapılması gerekirken varsayıma dayalı kusur oranına göre hesaplama yapıldığını, müvekkili şirketin sorumlu olduğu miktarı ödediğini, zamanaşımı itirazlarının değerlendirilmediğini, davacının müvekkili şirketten talep edebileceği bir alacak bulunmadığını ileri sürmüştür.

Dairemizce, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 355. maddesi gereğince istinaf sebepleri ile sınırlı olarak ve kamu düzenine ilişkin hususlar resen gözetilerek inceleme yapılmıştır.

Davalıların istinaf istemlerinin yapılan incelemesinde;

Davalı ... Yapı şirketi yönünden davanın kabul edilen miktarı, 1.384,14 TL, ... şirketi yönünden ise 824,80 TL'dir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 341/2. maddesinde öngörülen “Miktar veya değeri üç bin Türk Lirasını geçmeyen malvarlığı davalarına ilişkin kararlar kesindir.” sınırı, 6763 sayılı Kanunun 44. maddesiyle Hukuk Muhakemeleri Kanunu’na eklenen Ek Madde 1’de öngörülen yeniden değerleme oranında artırılması suretiyle karar tarihi olan 2021 yılı için 5.880,00 TL’dir.

Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 341/2 ve 352. maddeleri gereğince istinaf edenin sıfatına göre hükmedilen ya da mahkemece kabul edilmeyen bölümünün miktar veya değeri karar tarihi itibariyle 5.880,00 TL’yi geçmeyen davalara ilişkin ilk derece mahkeme kararlarının istinafı kabil değildir. İstinaf dilekçesi, kesin olan bir karara ilişkin olursa, kararı veren mahkeme istinaf dilekçesinin reddine karar verilebileceği gibi, verilmemiş olması halinde bölge adliye mahkemesi tarafından istinaf isteminin reddine karar verilebilecektir.

İstinafa konu edilen miktar, yukarıda belirtilen istinaf kesinlik sınırının altında kalmaktadır. O halde ilk derece mahkemesi kararının istinaf kabiliyeti olmayıp kesin olduğu Dairemizce dosya üzerinde yapılan inceleme sonunda tespit edilmekle davalıların istinaf dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir.

Davacının istinaf istemlerinin yapılan incelemesine gelince;

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı yasal gerekçelere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve özellikle, TBK 167 ve devamı maddeleri uyarında müteselsil borçlu tarafların iç ilişkide alacaklıya ödenen miktardan sorumlu oldukları oranın doğru olarak belirlenip, tarafların alacaklıya yaptıkları toplam ödemelerin belirlenerek sorumluluk oranlarına göre ödemeleri gereken miktarların mahsubu ile tespit edilen miktarların dosya kapsamına uygun olarak belirlenmiş olmasına, hükme esas alınan bilirkişi raporunun dosya kapsamına uygun, denetime elverişli ve hükme esas alınması için yeterli olmasına,

dava dışı firmanın kusurundan davalıların sorumlu tutulamayacağının ve davacının fazladan ödemelerinin doğru olarak belirlenip hüküm altına alınmış, yargılama sonunda hükmedilen vekalet ücretlerinin de yasal mevzuata uygun olduğunun anlaşılmasına göre davacı vekilinin istinaf itirazları yerinde görülmemiştir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle; davalının istinaf başvurusunun kesinlik nedeniyle, davacının istinaf başvurusunun ise ilk derece mahkemesinin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde, usul ve esas yönünden bir hukuka aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, HMK’nın 353/1-b-1 maddesi gereğince esastan reddine ilişkin aşağıdaki şekilde hüküm kurulmuştur.

GEREKÇELİ KARARIN YAZILDIĞI TARİH : 18/06/2025

Başkan e-imza Üye e-imza Üye e-imza Katip e-imza