Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 26. Hukuk Dairesi E.2023/222 K.2025/481

İlk derece mahkemesince verilen karara karşı davacılar vekili tarafından süresi içinde istinaf kanun yoluna başvurulmuş olup, başvuru şartlarının yerine getirildiği dosya üzerinde yapılan ön inceleme ile anlaşılmakla yapılan istinaf incelemesi sonunda;

TARAFLARIN İDDİA VE SAVUNMALARI

Davacılar vekili, 24.10.2017 tarihinde müteveffa ...’ın idaresindeki ... plakalı aracı ile seyir halinde iken davalı sigorta şirketine zorunlu mali sorumluluk sigortası ile sigortalı olan ve bankette park halinde bulunan dava dışı ... idaresindeki ...plakalı çekici ve bağlı römorka çarpması sonucunda meydana gelen kazada davacılar ... ve ...’ın babaları, davacı ...’ın oğlu ve davacı ...’ın eşi ...’ın vefat ettiğini, kaza tespit tutanağında müteveffa ve sigortalı araç sürücüsünün kusurlu olduğunu belirtildiğini, kazanın meydana gelmesinde sigortalı araç sürücüsünün asli kusurlu olduğunu,

müteveffanın desteğinden yoksun kalan davacıların kusuru bulunmadığını, davalı sigorta şirketine yapılan müracaattan sonuç alınamadığını belirterek fazlaya ilişkin talep ve ek dava açma hakkı saklı kalmak kaydıyla maddi zararın tam ve kesin olarak belirlenebilmesinin mümkün olduğu anda artırılmak üzere davacı ... için 70.000,00 TL, davacı ... için 1.000,00 TL,

davacı ... için 1.000,00 TL ve davacı ... için 5.000,00 TL olmak üzere toplam 77.000,00 TL destekten yoksun kalma tazminatının 13.04.2018 tarihinden itibaren avans faizi ile birlikte müteveffanın kusuruna düşen kısım harici diğer kusurlu kişilerin kusurlarına düşen sorumluluk dahil olmak üzere müştereken ve müteselsilen davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, başvuru şartı eksikliği nedeniyle davanın usulden reddi gerektiğini, davacı tarafça gerekli evrakın tamamı ibraz edilmeden dava açıldığını, davalı sigorta şirketinin sorumluluğunun poliçe limiti ile sınırlı olup sigortalı araç sürücüsünün kusursuz olduğunu, müteveffanın kaza anında alkollü olup kazanın meydana gelmesinde asli kusurlu olduğunu Adli Tıp Kurumundan rapor alınmasını talep ettiklerini belirterek davanın reddini savunmuştur.

İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

Mahkemece, davanın trafik kazasından kaynaklanan ölüm nedeniyle destekten yoksun kalma tazminatı istemine ilişkin olduğu, Adli Tıp Kurumu Ankara Trafik İhtisas Dairesinden alınan 22.04.2019 tarihli raporda ve İTÜ öğretim üyelerinden oluşan üç kişilik bilirkişi heyetinden alınan 02.02.2019 tarihli raporda kazanın meydana gelmesinde müteveffa sürücünün %100 oranında kusurlu olduğu, sigortalı araç sürücüsünün kusursuz olduğunun belirtildiği, sigortalı araç sürücüsünün kazanın meydana gelmesinde kusursuz olması nedeniyle davacıların davalı sigorta şirketinden tazminat talep edemeyecekleri gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hükme karşı davacılar vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

İLERİ SÜRÜLEN İSTİNAF SEBEPLERİ

Davacılar vekili istinaf dilekçesinde, 24.10.2017 tarihinde sürücü ...’ın idaresindeki araç ile seyir halinde iken bankette park halinde bulunan dava dışı sürücü idaresindeki çekici ve bağlı römorka çarpması sonucunda meydana gelen kazada ...’ın vefat ettiğini ve kaza tespit tutanağında her iki sürücünün ihlal ettiği kuralların belirtildiğini, mahkemece sigortalı araç sürücüsünün kusursuz olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verildiğini,

aynı kazaya ilişkin manevi tazminat talebiyle açılan Ankara 13. Asliye Ticaret Mahkemesinin 2018/291 Esas sayılı dosyasında alınan 28.12.2018 tarihli raporda sigortalı araç sürücüsünün %50 oranında kusurlu olduğunun belirtildiğini, raporlar arasında çelişkinin giderilmesi için rapor alınması talepleri nazara alınmadan karar verildiğini, sigortalı araç sürücüsünün trafik güvenliğine ilişkin arkasından gelen araçları tehlikeye atmamak için gereken hiçbir önlemi almadığını,

mahkemece hükme esas alınan raporda sigortalı araç sürücüsünün 2918 sayılı Kanun’un 59. maddesi ihlal etmesine ve buna ilişkin hiçbir kusur değerlendirmesine yer verilmemesinin hatalı olduğunu belirterek istinaf başvurusunda bulunmuştur.

DELİLLERİN DEĞERLENDİRİLMESİ ve GEREKÇE 6100 sayılı HMK'nın 355. maddesi uyarınca ileri sürülen istinaf sebepleri ile sınırlı olarak dosya içindeki bilgi ve belgeler, Mahkeme kararının gerekçesi, dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesi ile yapılan inceleme sonucunda;

Davacılar vekili, müteveffanın idaresindeki araç ile davalı sigorta şirketine sigortalı aracın çarpışması sonucunda meydana gelen kazada davacılar ... ve ...’ın babaları, davacı ...’ın oğlu ve davacı ...’ın eşi ...’ın vefat ettiğini belirterek destekten yoksun kalma tazminatı talebinde bulunmuş, mahkemece Adli Tıp Kurumu Ankara Trafik İhtisas Dairesinden alınan 22.04.2019 tarihli rapor ve İTÜ öğretim üyelerinden oluşan üç kişilik bilirkişi heyetinden alınan 02.12.2019 tarihli rapora göre kazanın meydana gelmesinde müteveffa sürücünün %100 oranında kusurlu olduğu,

sigortalı araç sürücüsünün kusursuz olduğu ve davalı sigorta şirketinin destekten yoksun kalma tazminatından sorumlu olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, karara karşı davacılar vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

Dosya içeriğinden, 24.10.2017 tarihinde kaza tespit tutanağına göre müteveffa ... idaresindeki ... plakalı aracı ile seyir halinde iken park halinde duran ...plakalı çekici ve bağlı yarı römorka şerit izleme ve değiştirme kurallarına riayet etmeyerek çarpması neticesinde meydana gelen kazada ...'ın 2918 sayılı Kanun'un 56/1-a maddesi kuralını, çekici sürücüsünün 2918 sayılı Kanun'un 59. maddesi kuralını ihlal ettiğinin belirtildiği,

kazaya ilişkin Bursa 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 02.07.2019 tarihli 2018/12 Esas, 2019/789 Karar sayılı kararı ile çekici sürücüsü ... hakkında taksirle ölüme neden olma suçundan yapılan yargılama sonunda müteveffanın sevk ve idare hatası ile banket içerisine girerek, banket üzerinde park halinde olan çekiciye bağlı yarı römorkun arka kısımlarına tedbirsizce çarpmasıyla meydana gelen olayda, bilirkişi raporu ve Adli Tıp Kurumu Trafik İhtisas Dairesinden alınan rapora göre sürücü ...'ın kusursuz olduğu gerekçesiyle beraatına karar verildiği,

karara karşı istinaf başvurusunun Bursa Bölge Adliye Mahkemesinin 2019/1549 Esas, 2021/20 Karar sayılı kararı ile düzeltilerek esastan reddine 11.01.2021 tarihli karar ile kesin olarak karar verildiği anlaşılmıştır.

Yargılama sırasında Adli Tıp Kurumu Ankara Trafik İhtisas Dairesinden alınan 22.04.2019 tarihli raporda müteveffa ...'ın yönetimindeki kamyonet ile gece vakti alkollü vaziyette seyri sırasında, aydınlatmanın olduğu olay mahalline geldiğinde, yola gereken dikkatini vermeyip, yol üzerinde dörtlü ikaz lambaları yanık vaziyette park etmiş olan çekiciyi fark etmeyerek sol tarafından geçebileceği yol bulunmasına rağmen dorsesinin arka kesimine önlemsiz şekilde çarpması sonucunda meydana gelen olayda %100 oranında kusurlu olduğu,

sigortalı araç sürücüsü ...'ın 7 metre genişliğindeki Devlet karayolunun sağ tarafındaki dinlenme tesisi çıkışı yolu üzerinde dörtlü ikaz lambalarını yakarak park ettiği aracının arkasına takılı dorseye, arkadan gelen sürücü ...'ın kullandığı kamyonet ile arka kesiminden çarpması sonucunda meydana gelen olayda oluşa etken hatalı tutum ve davranışı bulunmadığından kusursuz olduğunun belirtildiği, itiraz üzerine İTÜ öğretim üyelerinden oluşan üç kişilik bilirkişi heyeti tarafından düzenlenen 02.12.2019 tarihli raporda kazanın meydana gelmesinde müteveffanın %100 oranında kusurlu olduğu, çekici sürücüsü ...'ın kusursuz olduğunun belirtildiği,

bilirkişi raporlarının ceza dosyasındaki kazanın meydana geliş şekline ilişkin kabule, dosya içeriğine, toplanan deliller ve kazanın meydana geliş şekline uygun olarak düzenlendiği, birbirini doğrulayan bilirkişi raporlarına göre kazanın meydana gelmesinde sigortalı araç sürücüsünün kusuru bulunmadığı anlaşıldığından davanın reddine karar verilmiş olmasında usul ve esas yönünden hukuka aykırılık bulunmadığı anlaşılmıştır.

6100 sayılı HMK'nın 355. maddesi uyarınca ileri sürülen istinaf nedenleri ile sınırlı olarak yapılan inceleme sonucunda davacılar vekilinin açıklanan nedenlerle yerinde görülmeyen istinaf başvurusunun aynı Kanun'un 353/1-b-1. maddesi uyarınca esastan reddine karar vermek gerekmiştir.