Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 26. Hukuk Dairesi E.2024/330 K.2025/1510

İlk derece mahkemesince verilen karara karşı davalı vekili tarafından süresi içinde istinaf kanun yoluna başvurulmuş olup, başvuru şartlarının yerine getirildiği dosya üzerinde yapılan ön inceleme ile anlaşılmakla yapılan istinaf incelemesi sonunda;

TARAFLARIN İDDİA VE SAVUNMALARI

Davacı vekili, dava dilekçesinde;03.05.2022 tarihinde davacıya ait otobüsün, davalıya ait rögar kapağı üzerinden geçerken kapağın yerinden çıkması sonucu hasar gördüğünü, hasarın davalının rögar kapağının yapım veya bakımındaki eksikliğinden kaynaklandığını, kaza sonrasında düzenlenen raporda zararın 18.303,32 TL olduğunun belirlendiğini, zararından davalının sorumlu olduğunu, ileri sürerek şimdilik 18.303,32 TL maddi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek ticari faizi ile davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde; görevli mahkemenin ticaret mahkemeleri olmadığını, yolların bakım ve onarım sorumluluğunun ... Belediyesinde olması dolayısıyla davanın husumetten reddinin gerektiğini ve davalının kusurunun bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

Mahkemece; davanın, davalıya ait olduğu ileri sürülen rögar kapağının davacının aracına zarar vermesi nedeni ile oluşan zararın tazmini için açılan maddi tazminat davası olduğu.

Kusur ve hasar bilirkişinden alınan raporda, 03.05.2022 tarihinde davacı adına kayıtlı otobüsün, dava dışı sürücü ...'ın yönetiminde seyir halinde iken davalıya ait rögar kapağının üzerinden geçtiği sırada rögar kapağının yerinden çıkarak otobüsün alt kısımlarına çarptığı ve hasar verdiği, bu hasardan dolayı davacının aracında 16.900,00 TL hasar bedeli ile 1.225,00 TL kazanç kaybı olmak üzere toplam 18.125,00 TL zarar oluştuğu, amortisman bedelinin hasar bedelinden düşülmesinin aracın niteliğine uygun olduğu, kazanın meydana gelmesinde rögar kapağının bakım ve onarımdan sorumlu davalının tam kusurlu olduğunun belirtildiği;

dava dilekçesi ekinde sunulan fotoğraflarda dava konusu hasara sebep olan rögar kapağının üzerinde "Aski" yazısının yer alması ve davalının bu delile karşı delil sunmaması nedenleri ile bilirkişi raporu da göz önünde bulundurularak davalının husumet itirazının kabul edilmediği.

Karayolları Trafik Kanununun 13. maddesine göre davalının karayolu yapısını trafik güvenliğini sağlayacak durumda bulundurmakla yükümlü olması nedeniyle, davalının kusuru ile meydana gelen kaza nedeniyle, davacının bilirkişi tarafından hesaplanan 16.900,00 TL hasar bedeli ile 1.225,00 TL kazanç kaybı olmak üzere toplam 18.125,00 TL zararından davalının sorumlu olduğu gerekçesiyle.

“Davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine, 18.125,00 TL’nin 03/05/2022 tarihinden itibaren işleyecek ticari faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin davanın reddine,” karar verilmiş hüküm davalı vekili tarafından istinaf edilmiştir.

İLERİ SÜRÜLEN İSTİNAF SEBEPLERİ

Davalı vekili istinaf başvuru dilekçesinde; hükme esas alınan bilirkişi raporunun hatalı olduğunu, kusur durumunu kabul etmediklerini, araç sürücüsünün de kazanın meydana gelmesinde kusurunun bulunduğunu, ayrıca husumet yönünden sorumluluğun ... Belediyesinde olduğunu, bu nedenle davanın husumet yokluğu nedeniyle de reddine karar verilmesi gerektiğini, onarıma ve gelir kaybına yönelik hesaplamanın uygun olmadığını, belirterek kararın kaldırılmasını istemiştir.

DELİLLERİN DEĞERLENDİRİLMESİ VE GEREKÇE

Mahkemece verilen kararda kamu düzenine aykırılık görülmediğinden, HMK'nın 355. maddesi gereğince istinaf edenin sıfatına göre ve istinaf sebepleri ile sınırlı olarak yapılan istinaf incelemesi sonucunda;

Dava, trafik kazasından kaynaklanan araç hasarı nedeniyle, hasar bedeli ve gelir kaybının tazmini istemidir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından istinaf edilmiştir.

Mahkemece alınan raporda; kazaya taşıt yolu üzerinde bulunan rögar kapağının yerinden çıkmasının neden olduğu değerlendirilerek, davalının yol üzerineki rögar kapaklarının araç geçişleri sırasında yerinden çıkmayacak şekilde sağlam yapılması gerektiğinden bahisle, rögar kapağının bakım ve onarımından sorumlu davalının asli ve tam kusurlu olduğu, davacıya ait aracın seyri sırasında meydana gelen olayda, davacıya ait araç sürücüsünün kusuru olmadığı belirtilerek, onarım bedelinden, amortisman da düşülmek suretiyle, davacının araç hasarı nedeniyle talep edebileceği zararın 16.900,00 TL olacağı, yolcu taşımakta kullanılan aracın onarım süresince gelir kaybının ise 1.225,00 TL olduğunun tespit edilmesi üzerine mahkemece, rapor doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verildiği görülmüştür.

Davalı vekili tarafından kazanın meydana gelmesinde, kendisine husumet yöneltilemeyeceğini ileri sürmüş ise de; taşıt yolu üzerinde bulunan rögar kapağının davalı idareye ait olduğunun ve kazaya da, davacıya ait aracın geçişi sırasında yerinden çıkan rögar kapağının neden olduğunun anlaşılmasına, davalının taşıt yolu üzerinde koyduğu rögar kapağının, araç geçişlerinden etkilemeyecek şekilde sağlam ve muhkem yapılması zorunluluğu yanı sıra söz konusu rögar kapağının bakım ve onarımından da sorumlu olmasına göre, davada davalının pasif husumeti ve sorumluluğu bulunduğundan davalının husumete ve zarardan sorumlu olmadığına yönelik istinaf sebepleri yerinde görülmemiştir.

Davalı vekili tarafından, kusur ve hasar raporunun karar vermeye elverişli olmadığını ileri sürmüş ise de; davacıya ait araçta hasar meydana gelmesine yerinden çıkan rögar kapağının neden olması ve KTK'nın 13. maddesi nazara alındığında, davalının tam kusurlu kabul edilmiş olmasında isabetsizlik görülmediği gibi, bilirkişi tarafından hasara ilişkin hesaplamanın da, araçta meydana gelen hasar ile uyumlu olmasına göre davalının hasara yönelik istinaf sebeplerinin de reddi gerekmiştir.

Buna göre; dosya kapsamına, kararın dayandığı delillerle, yasaya uygun gerektirici nedenler ve ileri sürülen istinaf sebepleri dikkate alındığında mahkeme kararında usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmamasına, göre; davalı vekilinin tüm istinaf sebepleri yerinde görülmediğinden, istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1-b-1. maddesi gereğince esastan reddine karar verilmesi gerekmiş, aşağıdaki hüküm tesis edilmiştir.