Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 31. Hukuk Dairesi E.2023/254 K.2024/870

Davacı vekili tarafından davalı aleyhine açılan eser sözleşmesinden kaynaklanan alacak istemine ilişkin davada mahkemece davanın kabulüne dair verilen karara karşı süresi içinde davalı vekilince istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine yapılan incelemede;

TARAFLARIN İDDİA VE SAVUNMALARININ ÖZETİ

Davacı vekili, müvekkili şirketin, araç bakım ve tamir hizmetleri ile aynı zamanda ... yetkili servis hizmeti veren işyeri olduğunu, davalı ...'a ait ...

Plakalı aracın genel kontrol, tespit ve onarım için 03.12.2021 tarihinde, ... plakalı aracın ise, 29.12.2021 tarihinde, (duman atma, su kaçağı, kalorifer arızası şikayetleri ile tamir, onarım ve genel bakım için müvekkili iş yerine bırakıldığını, araçların tamir ve bakım işlemleri müvekkili şirket tarafından yerine getirilerek,

teslim edildiğini, işlemlerin sonuçlandırılmasından sonra 20.01.2022 tarih UC02022000000055 fatura numaralı 21.512,93-TL miktarlı ve 20.01.2022 tarih UC02022000000054 fatura numaralı 10.966,77-TL miktarlı iki adet faturanın davalıya gönderildiğini, davalı tarafından, Çankırı 1.Noterliğinin 04.02.2022 tarih 01746 yevmiye numaralı ihtarnamesi ile 'aradaki ticari ilişki' kabul edildiğini ancak, faturaların tamamına itiraz edilerek bu güne kadar ödeme yapılmadığını, arabuluculuk görüşmelerinin de olumsuz sonuçlandığını, tüm bu nedenlerle fazlaya ilişkin hak ve alacakları saklı kalmak kaydıyla, 1.000-TL'nin,

temerrüt tarihinden itibaren ticari faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, dava masraf ve vekalet ücretinin davalı yana yükletilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, beyan dilekçesi ile özetle; davaya konu borcu kesinlikle kabul etmediklerini, müvekkiline ait araçlarda dilekçesinde belirtilen parçalar dışında hiçbir değişim ve tamirat yapılmadığını, buna ilişkin bedel de nakten ve peşinen müvekkili tarafından ödendiğini, yine alacak miktarı açısından kısmi dava açılmasına imkan olmadığını, bu nedenle davanın reddine, yargılama giderleri ve vekalet ücretinin davacı üzerinde bırakılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

İLK DERECE MAHKEMESİ KARARININ ÖZETİ

Mahkemece, "...Yargıtay içtihatları gereğince fatura alıcısının bu fatura nedeniyle BA formu düzenleyerek vergi dairesine bildirmesi faturaya konu mal ve hizmeti aldığına karine teşkil eder ( Yargıtay 19. HD, 31.10.2018, 2627/5349.

18.06.2020, 709/1122)Davalının ise ödeme olgusunu ispatla yükümlü olduğu kanaatine varılarak ba-bs formları ile mal alış satış yapıldığı ispatlandığı, bu kapsamda davacı şirket tarafından düzenlenen faturaların davalı tarafından vergi dairesine beyan edilmiş olması nedeniyle kayıtlarına işlendiğinin anlaşıldığı ,kayıtlarına işlediği fatura iadesine ilişkin delil de sunulmadığı gözetilerek ispat yükü davalıda olduğu kanaatine varılmıştır.Bu kapsamda Davalının hizmet konusu bedeli ödediğini ispatlayamadığı nazara alınarak hizmete konu bedelin ödenmesi gerektiğinden davacının alacak talebinin yerinde olduğu Davacının defter ve kayıtları,

mevcut deliller ve bilirkişi raporu ile birlikte yapılan değerlendirme hükme esas alınarak davacı ... Ltd. Şti.'nin, davalı ...'a araç tamir hizmeti verdiği, verdiği hizmet ile ilgili olarak 32.479,70 TL tutarında 2 adet fatura düzenlediği, davalı ...’dan bir tahsilatının olmadığı 20.01.2022 tarih UC02022000000055 fatura numaralı 21.512,93-TL miktarlı ve 20.01.2022 tarih UC02022000000054 fatura numaralı 10.966,77-TL miktarlı iki adet faturanın Davalıya gönderildiği,

Davalı tarafından Çankırı 1.Noterliğinin 04.02.2022 tarih 01746 yevmiye numaralı ihtarnamesi ile ifanın haklı bir nedene dayanılmaksızın reddedilmesiyle davalının temerrütü oluştuğu aradaki ticari ilişkinin kabul edildiği ancak, faturaların tamamına 04.02.2022 tarihinde itiraz edilerek ödeme yapılmadığı bu kapsamda toplam ödenmeyen fatura tutarı olan 32.479,70 TL'nin temerrüt tarihi olan 04/02/2022 tarihinden itibaren işleyecek ticari faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine..." karar verilmiştir.

İSTİNAF SEBEPLERİ

Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; alacağın net olarak bilindiği durumlarda kısmi dava açılamayacağını, tamir ve bakım için müvekkiline ait iki adet aracın davacıya teslim edildiğini ancak müşteri istek formlarındaki hiç bir imzanın müvekkiline ait olmadığını, bu hususun mahkemece incelenmediğini, dava konusu fatura ve içeriklerini kabul etmediklerini, bilirkişi raporunda sadece faturaların defterlerde kayıtlı olup olmadığına bakıldığını, ancak faturadaki işlerin yapılıp yapılmadığının incelenmediğini, faturalara müvekkilinin süresinde itiraz ettiğini, vergi dairesine beyan etmediğini, ticari defterlerinde kayıtlı olmadığını,

yasal süresi içinde faturayı iade ettiğini, her iki araçta da bir takım işler dışında başka bir işlem yapılmadığını, faturaların süresinde düzenlenmediğini, bu nedenle geçerli olmadıklarını, müşteri istek formlarının kapanış formlarından sonraki tarihli düzenlendiğini, imzaların müvekkiline ait olmadığını, ıslahla artırılan miktara ıslah tarihinden itibaren faiz uygulanması gerektiğini belirterek, mahkeme kararının kaldırılmasını istemiştir.

GEREKÇE

Dava, eser sözleşmesinden kaynaklanan alacak istemine ilişkindir. İnceleme, 6100 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu (HMK)'nun 355. madde hükmü uyarınca istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak ve kamu düzenine aykırı hususların olup olmadığı gözetilerek yapılmıştır. Mahkemece, dosya kapsamındaki bilgi, belge ve toplanan deliller değerlendirilerek yasal düzenlemelere uygun ve isabetli gerekçeyle karar verilmiş olduğu, ileri sürülen istinaf sebepleri dikkate alındığında mahkeme kararında usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmakla davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmesi gerekmiştir.