Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 35. Hukuk Dairesi E.2022/1894 K.2024/243

Mahalli mahkemesince verilen karara karşı davalı vekili tarafından süresi içinde istinaf kanun yoluna başvurulmuş olup, başvuru şartlarının yerine getirildiği dosya üzerinde yapılan ön inceleme ile anlaşılmakla yapılan istinaf incelemesi sonunda;

TARAFLARIN İDDİA VE SAVUNMALARI

Davacı vekili dava dilekçesinde.

4.11.2014 tarihinde, davacı ... idaresindeki araç ile ... idaresindeki, davalı şirkete ZMMS ile sigortalı aracın çarpışması sonucu davacının yaralandığını, trafik kazası tespit tutanağında sürücü ...'ın asli ve tam kusurlu bulunduğunu, davacının açmış olduğu dava sonucu Ordu 1. Asliye Hukuk Mahkemesince %30 oranında maluliyet oranı belirlendiğini, bu orana göre sigorta şirketi tarafından ödeme yapıldığını, ancak davacının maluliyet oranının arttığını ve %42 ye yükseldiğini, böylece davalı şirket tarafından yapılan ödemenin eksik hale geldiğini belirterek,

belirsiz alacak olarak şimdilik 100-TL sürekli iş göremezlik tazminatının temerrüt tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş, talep artırım dilekçesinde, aleyhine olan tüm tespitlere itiraz ederek taleplerinin toplamda 111.602,71 TL olarak belirlenmesine, davalı sigorta şirketinin temerrüt tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte, tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde; kazaya konu, ... plakalı aracın, müvekkili ... Sigorta A.Ş. nezdinde Trafik Sigorta Poliçesi ile sigortalı olduğunu, davacıya 22.12.2015 tarihinde 104.397,29 TL ödeme yapıldığını, ardından davacının Ordu 1. Asliye Hukuk Mahkemesinde dava açtığını, dava esnasında 23.03.2016 tarihinde 62.200-TL ödeme yapıldığını, yapılan sulh anlaşması gereğince feragat kararı verildiğini belirterek, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

Mahkemece yapılan yargılama sonunda. 24.11.2014 tarihinde, davacı ...'ın sevk ve idaresindeki araç ile ...'ın sevk ve idaresinde bulunan ... plakalı araçların çarpışması nedeniyle çift taraflı trafik kazasının meydana geldiği, trafik kazası tespit tutanağında sürücü ...'ın asli ve tam kusurlu bulunduğu,

davacının davalılar hakkında Ordu 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2016/151 E. - 2016/444 K. sayılı dosyasında trafik kazasından kaynaklı tazminat alacağının tahsili için açılan davada, %30 oranında maluliyet oranı belirlendiğini, yargılama sırasında tarafların sundukları sulh ve ibraname sözleşmesi (18/03/2016 tarihli ibraname ve sulh anlaşması) ile anlaştıkları, sonrasında davanın feragat nedeniyle 30/03/2016 tarihinde reddine karar verildiği, işbu davada ise Necmettin Erbakan Üniversitesi Adli Tıp Anabilim Dalı Başkanlığı tarafından düzenlenen 21/01/2021 tarihli maluliyet raporunda davacının maluliyetinin.

"Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmeliği" hükümlerine göre yapılan değerlendirmede, genel vücut çalışma gücünün %44,2 oranına çıktığının bildirildiği, davacının geçici iş görmezlik ve sürekli kısmi iş görmezlik (maluliyet) durumunun ve bakıcı giderinden kaynaklı tazminat tutarının usulüne uygun raporla belirlendiği, davacının bilirkişi raporuna göre talebini artırdığı, bu hali ile davalının ZMMS poliçesi kapsamında poliçe limitlerinde zarardan sorumlu olduğu ve davacının davasının sübut bulduğu anlaşıldığından; “davanın kabulü ile.

111.602,71-TL sürekli iş göremezlik tazminatının, temerrüt tarihi olan 21/12/2017 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile, davacıya verilmesine” karar verilmiş; hükme karşı davalı vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvuru yapılmıştır.

İLERİ SÜRÜLEN İSTİNAF SEBEPLERİ

Davalı vekili istinaf dilekçesinde; davacı tarafından Ordu 1. Asliye Hukuk Mahkemesinde aynı zarar nedeniyle açılan davada sulh olduklarını ve davacının davadan feragat ettiğini, yeniden bu davanın açılamayacağını, davanın reddi gerektiğini, ayrıca davacı tarafın tüm haklarını davalı sigorta şirketine temlik ettiğini, temlik edilen bir hak için dava açılamayacağını, hesap raporunda Prograsif Rant Yöntemimin esas alınmasının doğru olmadığını, maluliyet raporunun kaza tarihindeki yönetmeliğe göre düzenlenmesi gerektiğini, davacının müterafık kusurunun naza alınması gerektiğini belirterek, istinaf isteminin kabulü ile yerel mahkeme kararının kaldırılmasına, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

DELİLLERİN DEĞERLENDİRİLMESİ ve GEREKÇE

İstinaf talebinde bulunan davalı Sigorta vekilinin istinaf sebepleri doğrultusunda, HMK’nın 355. maddesi kapsamında, dosya içerisindeki bilgi ve belgeler, mahkeme kararının gerekçesi, dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesi ile yapılan inceleme sonunda;

Dava, trafik kazasından kaynaklanan cismani zarar (artan maluliyet) nedeniyle maddi tazminat istemine ilişkindir.

Yerel Mahkeme tarafından davanın kabulüne dair verilen karar, davalı vekili tarafından istinaf edilmiştir.

Gelişen durumların varlığı halinde yeni ortaya çıkan durumlar açısından açılan davada kesin hüküm söz konusu olmaz. Zira daha önceki yargılamada sonradan gelişen bu durumlar yargılama konusu yapılmamıştır. Gelişen durum; olay sonucu meydana geldiği halde, başlangıçta bilinen yaralanmalar dışında, sonradan ortaya çıkan veya gelişen, olaya bağlı vücut bütünlüğünü bozan sonuçlar olarak tanımlanabilir. Gelişen durumun olup olmadığı ise her olaya özgü olarak kanıtlara göre değerlendirilir.

Davacı eldeki dava ile, maluliyetinin %30’dan %42’ye çıkması nedeniyle belirsiz alacak davası olarak sürekli iş göremezlik tazminatı talebinde bulunmuştur.

Davacının aynı kazaya bağlı olarak yeniden talepte bulunabilmesi için maluliyet oranındaki artışta gelişen bir durumunun olup olmadığının araştırılması gerekmektedir.

Somut olayda; eldeki davadan önce açılan Ordu 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 2016/151E. - 2016/444K. sayılı dosyasında, davanın 11/02/2016 tarihinde açıldığı, 30/03/2016 tarihinde davanın feragat nedeniyle reddine karar verildiği, dosya kapsamında mahkemece alınan maluliyet raporuna rastlanmadığı, ancak dava dilekçesi ekinde sunulan Konya Eğitim Araştırma Hastanesinin Engelli Sağlık Kurulu'nun 30/09/2015 tarihli raporunda; “sol skapula kırığı, sağ femur kırığı, sağ ve sol patella kırığı, femur kırığı, nedeniyle eklem hareket kısıtlılığı, nedeniyle toplam %30 özür oranı” olduğunun belirtildiği görülmüştür.

Mahkemece hükme esas alınan Konya Necmettin Erbakan Üniversitesi Tıp Fakültesi tarafından düzenlenen maluliyet raporunda ise, davacıda sonradan gelişen ve dolayısıyla maluliyetin artmasına neden olan bir durumun bulunup bulunmadığı, varsa kaza ile illiyetinin bulunup bulunmadığının değerlendirilmediği, bu haliyle hükme esas alınan maluliyet raporunun hüküm kurmaya elverişli olmadığı anlaşılmıştır.

Bu durumda mahkemece, davacının tüm tedavi evrakları getirtilerek, Adli Tıp Kurulu'ndan tedavinin hangi tarihte tamamen sona erdiği, ilk dava olan Ordu 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2016/151 Esas dosyasında feragat tarihinden sonra tedavinin devam edip etmediği, yine aynı tarihten sonra gelişen durum olup olmadığı ve gelişen durum var ise, kaza ile gelişen durum sonucu ortaya çıkan maluliyet oranı arasında illiyet bağı bulunup bulunmadığı hususlarında gerekçeli ve denetime elverişli raporu alınması, gelişen durumların olmaması halinde ise, kesin hüküm bulunup bulunmadığının irdelenmesi gerekirken eksik inceleme ve araştırma sonucu hüküm kurulması isabetsiz bulunmuştur.

Açıklanan nedenlerle, ilk açılan dava dosyasının feragat tarihi itibarıyla davacının maluliyet oranı tespit edilerek, gelişen durum ve artan bir maluliyeti olup olmadığının, feragat tarihinden sonra gelişen durum var ise, kaza ile illiyetinin bulunup bulunmadığının değerlendirildiği, kaza ile illiyeti bulunan sonradan gelişen durum var ise, ilk davadaki feragat tarihi ile mahkemece hükme esas alınan rapor tarihi olan 21/01/2021 tarihi itibarıyla ayrı ayrı varsa maluliyet oranları tespit edilerek, ilk dosyadaki feragattan sonra artan maluliyeti bulunup bulunmadığı net olarak belirlenerek,

sonucuna göre bir karar verilmek üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, kaldırma sebebine göre davalının sair istinaf itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına dair aşağıdaki hüküm kurulmuştur.