Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 35. Hukuk Dairesi E.2024/578 K.2025/786

Mahalli mahkemesince verilen karara karşı davalı vekili tarafından süresi içinde istinaf kanun yoluna başvurulmuş olup, başvuru şartlarının yerine getirildiği dosya üzerinde yapılan ön inceleme ile anlaşılmakla yapılan istinaf incelemesi sonunda;

TARAFLARIN İDDİA VE SAVUNMALARI

Davacı vekili dava dilekçesinde. 02/01/2022 tarihinde sürücü ...'ın sevk ve idaresindeki otomobil ile seyir halinde olduğu sırada sürücünün ıslak zeminli yolda direksiyon hakimiyetini kaybederek yolun sağında kaldırımda bulunan çöp konteynerine ve ışıklı reklam panosuna çarpmasıyla meydana gelen kazada otomobilde yolcu olan davacının yaralandığını, aracın davalı ...

Sigorta A.Ş. tarafından 01/07/2021-01/07/2022 tarihleri arasında geçerli ZMMS sigortası ile sigortalı olduğunu belirterek, şimdilik 100,00-TL sürekli iş göremezlik, 100,00-TL geçici iş göremezlik, 100,00-TL bakıcı gideri, 100,00-TL tedavi ve yol gideri olmak üzere toplam 400,00-TL maddi tazminatın, temerrüt tarihi olan 05/12/2022 tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle birlikte teminat limiti ile sınırlı olmak üzere davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş, ıslah dilekçesi ile dava değerini geçici iş göremezlik tazminatına ilişkin 42.021,45-TL, geçici bakıcı gideri tazminatına ilişkin 15.012,00-TL,

sürekli iş göremezlik tazminatına ilişkin 442.966,55-TL olarak artırmıştır.

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne, 442.966,55 TL sürekli iş göremezlik tazminatı, 9.874,56 TL geçici bakıcı gideri, 33.617,16 TL geçici iş göremezlik tazminatı olmak üzere toplam 486.458,27 TL maddi tazminatın 01/12/2022 temerrüt tarihinden itibaren işletilecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya ödenmesine, fazlaya dair istemin reddine karar verilmiş, karar davalı vekili tarafından istinaf edilmiştir.

İLERİ SÜRÜLEN İSTİNAF SEBEPLERİ

Davalı vekili istinaf başvuru dilekçesinde; mahkemece hükme esas alınan maluliyet raporunu kabul etmediklerini, davacının sürekli engel oranının hatalı belirlendiğini, mahkemece davacı tarafından harici olarak dava tarihinden önce alınan ve dava dosyasına sunulan maluliyet raporunun tüm itirazlarına rağmen hükme esas alındığını, geçici iş göremezlik süresi ve bakıcı ihtiyacı süresinin afaki olarak belirlendiğini, kaza sonucu L1-2-3 vertebra transvers proçes kırığı, sağ tibia kırığı, batın perforasyonu gelişen, laparotomi ameliyatı uygulanan ve tibiaya yönelik IMN ameliyatı uygulanan davacının iyileşme sürecinin devam etmekte olduğunu,

sürekli engellilik oranının saptanabilmesi için rehabilitasyondan ve yaralanmadan 12 ay sonra tedavisinin yapıldığı hastaneden alınacak yönetmeliğe uygun sağlık kurulu raporu ile engellilik oranının tespiti gerektiğini, trafik kazasına bağlı vertebrada kompresyon kırığının bulunmamasından dolayı L1-2-3-4 transvers proçes kırığı tanısından 1 tanının alınması gerektiğini, davacının maluliyet durumunun azalma veya tamamen ortadan kalkma durumu olduğunu, Hacettepe Üniversitesi Adli Tıp Dalı Başkanlığı’nın ilgili raporu düzenleme yetkisi bulunmadığını, raporun yönetmeliğe uygun düzenlenmediğini,

hükme esas alınan aktüer raporda davacının bakiye ömrünün hatalı hesaplandığını, davacının rapor tarihinde 30,19 yaşında olduğunu, 74,46 yıl yaşına kadar yaşayacağını, bilirkişinin davacının bakiye ömür süresini 79 yıl 9 ay 27 gün olarak tespit ettiğini ve fazladan hesaplama yapıldığını, davalı şirketin geçici iş göremezlik ve geçici bakıcı gideri tazminatından sorumluluğu bulunmadığını, davalının bakıcı giderinden sorumlu olduğu kabul edilse dahi hesaplanan tutarın hatalı olduğunu, davacı tarafça herhangi bir belge sunulmamış olmasına rağmen brüt asgari ücret ile yapılan hesaplamanın yerinde olmadığını,

dosya içerisinde bulunan Ankara Dışkapı Yıldırım Beyazıt Eğitim ve Araştırma Hastanesi Epikriz Raporu uyarınca, davacının 02.01.2022 tarihinde hastaneye giriş yaptığı, 15.01.2022 tarihinde hastaneden çıkış yaptığı, toplam 13 gün hastanede kaldığının anlaşıldığını, hastanede kaldığı günlerde bakımları hastane tarafından gerçekleştirildiği için geçici bakıcı hesaplaması yapılırken bu günlerin hesaplama dışı bırakılması gerektiğini, mahkemece kusur raporu alınmadan kusur belirlemesi yapılmasının yerinde olmadığını, davacının müterafik kusur durumunun mahkemece değerlendirilmediğini,

mahkemece hükümde faiz başlangıç tarihinin hatalı belirlendiğini, talep sonucu 06.02.2024 tarihinde ıslah edilerek müddabih artırıldığından, ıslah edilen kısma ilişkin faizin hatalı belirlendiğini belirterek, kararın kaldırılmasını istemiştir.

DELİLLERİN DEĞERLENDİRİLMESİ VE GEREKÇE

Mahkemece verilen karar kamu düzenine aykırılıklar gözetilerek, istinaf edenin sıfatına göre ve istinaf sebepleri ile sınırlı olarak HMK'nın 355. maddesi gereğince yapılan inceme neticesinde; Dava, trafik kazasından kaynaklanan cismani zarar nedeniyle maddi tazminat istemine ilişkindir.

Somut olayda kaza tespit tutanağı uyarınca, 02.01.2022 tarihinde dava dışı sürücü ...’ın sevk ve idaresindeki araçla seyri sırasında sürücünün direksiyon hakimiyetini kaybetmesi sonucu seyir yönüne göre yolun sağındaki yaya kaldırımına çıkarak, kaldırım üzerindeki çöp konteynırı ile No: 207 önündeki ışıklı reklam panosuna çarpmasıyla meydana gelen kazada sürücü ...’ın kural ihlali olduğunun belirlendiği, kaza yapan aracın kaza tarihini kapsayan ZMM sigorta poliçesinin davalı sigorta şirketi tarafından tanzim edildiği,

mahkemece alınan kusur raporu uyarınca, kazanın meydana gelmesinde sigortalı araç sürücüsünün asli kusurlu olduğunun belirlendiği, mahkemece H.Ü.

Tıp Fakültesi Adli Tıp Anabilim Dalı Başkanlığı'ndan alınan 08/11/2023 tarihli rapor uyarınca davacının kaza sonucu tibia ve fibula kırığı mahiyetindeki yaralanmasına ilişkin olarak Erişkinler İçin Engellilik Değerlendirmesi Hakkında Yönetmelik ve ekindeki cetveller esas alınmak kaydıyla bedensel engel oranının %31 olduğu, sekel halini aldığı ve sürekli olduğu, kaza nedeniyle tedavisine başlanmasından itibaren tedavi süresince ortaya çıkan bakıcı ihtiyacının 3 ay olduğu, tıbbi iyileşme süresinin 9 aya kadar uzayabileceğinin belirlendiği,

mahkemece aktüer bilirkişiden alınan rapor uyarınca davacının geçici iş göremezlikten kaynaklanan tazminat tutarının 42.021,45 TL olduğu (ZMSS poliçesi tedavi giderleri klozu), sürekli işgücü kaybından kaynaklanan tazminat tutarının 1.924.737,73 TL olduğu, ancak olay tarihinde (02.01.2022) itibariyle ZMSS poliçesi ölüm-sakatlanma (klozu) limit tutarının 500.000,00 TL olduğu, davalı sigorta şirketinin sorumluğunun poliçe teminat limit tutarı olan 500.000,00 TL ile sınırlı olduğu, geçici bakıcı giderinden kaynaklanan alacak tutarının ise 15.012,00 TL olduğu (ZMSS poliçesi tedavi giderleri klozu)nun belirlendiği,

mahkemece anılan delillerin değerlendirilmesiyle yazılı şekilde karar verildiği anlaşılmıştır.

Dosya kapsamına, toplanan delillere ve mahkeme gerekçesine göre mahkemece hükme esas alınan kusur raporunun, kaza tespit tutanağındaki belirlemeler ve olayın oluşu ile uyumlu bulunduğu, buna göre kazanın meydana gelmesinde sigortalı araç sürücüsünün % 100 kusurlu olduğunun belirlenmesine,

kaza sırasında araçta yolcu olan davacıya atfedilecek bir kusur bulunmadığı gibi, kaza tespit tutanağındaki belirlemeler ve yaralanmanın mahiyeti nazara alındığında müterafık kusur bulunmadığının anlaşılmasına,mahkemece hükme esas alınan maluliyet raporunun kaza tarihinde yürürlükte olan Yönetmelik hükümlerine uygun,davacının muayenesi sağlanarak ve kazadan sonra 1 yıllık sürenin dolmasından sonra düzenlenmesine ve hüküm kurmaya,denetime elverişli bulunmasına,davalı şirketin geçici iş göremezlik ve geçici bakıcı gideri tazminatından sorumluluğu bulunmasına,mahkemece hükme esas alınan aktüer bilirkişi raporunun hüküm kurmaya ve denetime

elverişli bulunmasına,mahkemece bakıcı gideri belirlenirken davacının hastahanede kaldığı günlerin de nazara alınmış olmasına,davacı tarafça davanın açılmasından önce gerekli belgelerle davalı şirketin temerrüde düşürülmüş olması karşısında hükmedilen tazminata temerrüt tarihinden itibaren faize hükmedilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığının anlaşılmasına göre, davalı vekilinin istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1-b-1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmesi gerekmiş aşağıdaki hüküm tesis edilmiştir.