Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 35. Hukuk Dairesi E.2026/324 K.2026/713

Mahalli mahkemesince verilen karara karşı davacı vekili tarafından süresi içinde istinaf kanun yoluna başvurulmuş olup, başvuru şartlarının yerine getirildiği dosya üzerinde yapılan ön inceleme ile anlaşılmakla yapılan istinaf incelemesi sonunda;

TARAFLARIN İDDİA VE SAVUNMALARI

Davacı vekili dava dilekçesinde, 15/12/2018 tarihinde müvekkili ...'e ait ... plakalı araca, davalı ... Sigorta A.Ş. (Yeni Ünvanı: ...

Sigorta A.Ş.) tarafından 73646675 poliçe numarası ile Zorunlu Mali Mesuliyet Sigortası (ZMMS) yapılmış olan ... plakalı aracın çarpması sonucu maddi hasarlı trafik kazası meydana geldiğini, kazanın meydana gelmesinde davalıya sigortalı araç sürücüsünün aşırı hızlı ve alkollü olmasının yanı sıra, kavşak içerisine usulsüz park etmiş olan ... plakalı aracın da müvekkilinin görüşünü engellemek suretiyle kusurlu olduğunu, kaza nedeniyle müvekkilinin aracında hasar ve değer kaybı meydana geldiğini, zararın tazmini için 13/02/2019 tarihinde davalı Sigorta Şirketine başvurulduğunu, şirketin 01/03/2019 tarihinde temerrüde düştüğünü,

davanın HMK'nın 107. maddesi kapsamında belirsiz alacak davası olarak açıldığını belirterek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 3.000,00 TL araç hasar bedeli ve 3.000,00 TL değer kaybı olmak üzere toplam 6.000,00 TL maddi tazminatın temerrüt tarihi olan 01/03/2019 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep etmiş, 23/10/2023 tarihli talep artırım dilekçesiyle 3.000,00 TL olan hasar bedeli talebini 19.705,07 TL'ye, 3.000,00 TL olan değer kaybı talebini ise 3.250,00 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde, davacının dava açmadan önce 2918 sayılı Kanun'un 97. ve 99. maddeleri gereğince müvekkili şirkete usulüne uygun bir başvuruda bulunmadığından, davanın dava şartı yokluğundan reddi gerektiğini, müvekkili şirketin sorumluluğunun sigortalı araç sürücüsünün kusur oranı ve poliçe limiti ile sınırlı olduğunu, araçta oluşan değer kaybı talebinin teminat kapsamı dışında bulunduğunu, kaza tespit tutanağı ve eksper raporuna göre davacı sürücünün sağdan gelen sigortalı araca geçiş önceliği vermeyerek ve 0,94 promil alkollü olarak araç kullanarak %100 kusurlu olduğunu,

sigortalı araç sürücüsünün ise kusurunun bulunmadığını, davacının avans faizi talebinin yerinde olmadığını, faizin en erken dava tarihinden itibaren yasal faiz olarak istenebileceğini ileri sürerek, davanın reddini istemiştir.

İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

Mahkemece Dairemiz kaldırma kararı üzerine yapılan yargılama sonunda.

25/05/2023 tarihli Adli Tıp Kurumu kusur raporu, 01/10/2023 tarihli hesap bilirkişi raporu, kaldırma kararı sonrası alınan 14/09/2025 tarihli bilirkişi ek raporu ve tüm dosya kapsamına göre, 15/12/2018 tarihinde meydana gelen trafik kazasında, davalıya sigortalı araç sürücüsünün %25 oranında, davacıya ait araç sürücüsünün ise %75 oranında kusurlu olduğu, mahkemece hükme esas alınan 14/09/2025 tarihli bilirkişi ek raporu uyarınca davacı aracının kaza tarihi itibarıyla piyasa değerinin 118.000,00 TL, onarım maliyetinin ise 78.820,27 TL olduğu ve bu haliyle onarımın ekonomik olmadığının tespit edildiği,

bu durumda davacının gerçek zararının aracın piyasa değerinden sovtaj değerinin düşülmesiyle bulunan 90.000,00 TL olduğu; ancak davacı vekilinin 21/10/2025 tarihli beyan dilekçesinde, müvekkiline ait aracın kaza sonrası onarıldığını ve fiilen kullanıldığını, bu nedenle taleplerinin pert-total esasına göre değil, hasar bedeli ve değer kaybı üzerinden olduğunu belirterek, 23/10/2023 tarihli talep artırım dilekçesindeki miktarların dikkate alınmasını istediği,

istinaf kararında da belirtildiği gibi, haksız fiilden kaynaklanan tazminat davasında "gerçek zarar"ın tespit edilmesi ve dikkate alınması gerektiği, davacının gerçek zararının, 90.000,00 TL'nin sigortalı araç sürücüsünün %25 kusur oranına göre 22.550,00 TL olduğu, ancak taleple bağlılık ilkesi gereği 19.705,07 TL tazminata hükmedilmesi gerektiği, yine aracın pert-totale ayrılması nedeni ile ayrıca değer kaybı zararından söz edilemeyeceği anlaşıldığından.

“Davanın kısmen kabulü ile 19.705,07 TL tazminatın 01/03/2019 temerrüt tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin 3.250,00 TL değer kaybı tazminatı talebinin reddine, ” karar verilmiş; karara karşı davacı vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvuru yapılmıştır.

İLERİ SÜRÜLEN İSTİNAF SEBEPLERİ

Davacı vekili istinaf dilekçesinde; mahkemece hükme esas alınan kusur ve hesap raporunun doğru olmadığını, değer kaybına karar verilmesi gerektiğini ve tazminatlara avans faizi yürütülmesi gerektiğini belirterek, istinaf isteminin kabulü ile yerel mahkeme kararının kaldırılmasına, davanın kabulüne karar verilmesini talep etmiştir.

DELİLLERİN DEĞERLENDİRİLMESİ ve GEREKÇE

İstinaf talebinde bulunan davacı vekilinin istinaf sebepleri doğrultusunda, kamu düzenine aykırılıklar resen gözetilerek, dosya içerisindeki bilgi ve belgeler, mahkeme kararının gerekçesi, dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesi ile yapılan inceleme sonunda;

Dava, trafik kazası nedeniyle araç hasarı ve değer kaybı zararlarının tazmini istemine ilişkindir.

Yerel Mahkeme tarafından davanın kısmen kabulüne dair verilen karar, davacı vekili tarafından istinaf edilmiştir.

Mahkemece, Dairemiz kaldırma kararı gereğince alınan ve yerleşik içtihatlara uygun olarak düzenlenen bilirkişi raporuna göre davacı aracının tamirinin ekonomik olmadığının tespit edildiği ve bu kapsamda davacının talep edebileceği zararın belirlendiği, raporun karar vermeye elverişli olduğu, aracın pert-total kabul edilmesi nedeniyle ayrıca değer kaybı zararının oluşmayacağı, yine ATK Genişletilmiş Uzmanlar Kurulu kusur raporunun da dosya kapsamına ve oluşa uygun olduğu, davalı tarafın %25 kusuruna isabet eden zarar belirlenerek ve taleple bağlı kalınarak, sigortalı aracın özel araç olması gözetildiğinde tazminata yasal faiz uygulanarak maddi tazminata karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Açıklanan nedenlerle usul ve yasaya uygun ilk derece mahkemesi kararına karşı davacı vekilinin istinaf başvurularının HMK'nın 353/1-b-1. maddesi gereğince esastan reddine dair aşağıdaki hüküm kurulmuştur.