Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi E.2023/522 K.2026/261

Yukarıda tarih, esas ve karar numarası yazılı ilk derece mahkemesi kararına karşı süresi içinde istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine dava dosyası Dairemize gönderilmiş olup inceleme raporu dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle olay tarihinde davalı ...'in sürücüsü olduğu, diğer davalıya ZMMS sigortası ile sigortalı ... plaka sayılı aracın yaya müvekkile çarpması sonucunda müvekkilinin yaralandığını, 1.000,00 TL tedavi giderinin, 3.000,00 TL kazanç kaybının, 2.000,00 TL efor kaybının, 1.000,00 TL ekonomik geleceğinin sarsılmasından dolayı doğan zararın davalılardan kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte tahsilini, 7.000,00 TL manevi zararın kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı ...'den tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı sigorta şirketi vekili cevap dilekçesinde özetle kusur oranını kabul etmediklerini, maluliyete ilişkin ATK'den rapor alınması gerektiğini, davanın reddini talep etmiştir.

İlk derece mahkemesince özetle davacının maddi tazminat davasının kısmen kabulü ile 748,12 TL geçici iş göremezlik, 150,00 TL tedavi giderinin kaza tarihi olan 15/08/2018 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte (davalı sigorta şirketi yönünden 24/08/2020 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte ve poliçe limiti ile sınırlı olmak kaydıyla) davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine; davacının manevi tazminat davasının kabulü ile 7.000,00 TL manevi tazminatın 15/08/2018 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı ...'den alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

Davalı ... vekili tarafından davacının yaralandığı tarih, BTM ile giderilir şekilde yaralanmış olması, yaralandığı tarihte ülkenin içinde bulunduğu ekonomik durum, davacının sosyal ekonomik durumu dikkate alındığında takdir olunan manevi tazminat miktarı çok fahiş olduğu ileri sürülerek istinaf yoluna başvurulmuştur.

Duruşma açılmasını gerektiren bir neden bulunmadığından inceleme ve görüşmeler HMK'nin 342, 353, 355 ve 356 maddeleri uyarınca istinaf sebepleri ve kamu düzenine ilişkin hususlarla sınırlı olmak üzere dosya üzerinden yürütülmüştür.

Dava, yaralamalı trafik kazasına dayalı maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Maddi tazminat davası yönünden istinaf yoluna başvurulmamıştır.

İstinaf eden davalı aracıyla yaya olarak yol kenarında yürümekte olan davacıya çarpmış ve onun yaralanmasına neden olmuştur.

Soruşturma ve ceza dosyası ile bu dosyaya sunulan bilirkişi raporlarında davalı sürücünün tam kusurlu olduğu bildirilmiş, ilk derece mahkemesince davalı sürücünün tam kusurlu olduğu kabul edilmiş; davalı sürücü kusur oranı yönünden istinaf sebebi bildirmemiştir.

ATK İkinci İhtisas Dairesi tarafından düzenlenen raporda iyileşme ( iş göremezlik) süresinin olay tarihinden itibaren 2 (iki) haftaya kadar uzayabileceği bildirilmiştir.

Dava konusu olay nedeniyle davacının bedensel bütünlüğü zedelendiğinden, davacıya uygun bir miktar paranın manevi tazminat olarak ödenmesine karar verilmesi gerekmektedir.

İlk derece mahkemesince 7.000 TL manevi tazminat ödenmesine karar verilmiştir.

TBK’nin 56. maddesine göre hâkimin özel halleri göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Hükmedilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir fonksiyonu olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi mal varlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir.

Takdir edilecek miktar, mevcut halde elde edilmek istenilen tatmin duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22/06/1966 tarihli ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararının gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel hal ve şartlar da açıkça gösterilmiştir.

Bunlar her olaya göre değişebileceğinden hâkim bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde objektif ölçülere göre isabetli bir biçimde göstermelidir.

Somut olayda olayın oluş şekli, olay tarihi, paranın satın alma gücü, talep edilen tazminat miktarı, davalının tam kusurlu olması, yaralanma ölçüsü, tarafların sosyal ve ekonomik durumu ve yukarıdaki ilkeler göz önüne alındığında davacı yararına hükmedilen manevi tazminat miktarı fazla bulunmamıştır (TBK Md. 56, TMK Md. 4). Bu durumda, incelenen mahkeme kararı hukuka uygun olduğu ve ileri sürülen istinaf sebepleri yerinde bulunmadığından istinaf başvurusunun esastan reddine karar vermek gerekmiştir.