İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi E.2024/1671 K.2024/1616

DAVA Tapu İptali ve Tescil (Satın Almaya Dayalı)

DAVA TARİHİ: 02/01/2024

KARAR TARİHİ: 04/07/2024

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sırasında ilk derece mahkemesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen ara karara karşı kendilerini vekille temsil ettiren davalılar vekilince yasal süre içerisinde istinaf kanun yoluna başvurulmakla Dairemizce öncelikli olarak dosya (elektronik) üzerinde yapılan inceleme sonucunda;

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ

Davacılar vekili; müvekkili ...’ın annesine verdiği vekâletnamenin kötüye kullanılmak suretiyle, müvekkiine ait dava konusu taşınmazların danışıklı olarak davalılardan ... ve yine Şenel’in sahibi olduğu diğer davalı ....

Ltd.Şti ne satıldığını, müvekkiline hiçbir bilgi verilmediğini, yapılan satışların tamamının göstermelik olduğunu, muvazaalı olarak devredildiğini, dava konusu edilen bu işlemlerin hiçbirinin müvekkilinin talimatı doğrultusunda yapılmadığını, para ilişkisi irdelendiğinde de ödemelerin satış bedeli karşılığı olmadığının anlaşılabileceğini;

taşınmaz devirlerinin davalılardan ... ile yine davalılardan (müvekkilinin annesi) Hulkiye arasındaki 11/10/2013 tarihli “Taşınmaz Satış Sözleşmesi ve Protokolü” çerçevesinde yapıldığını, sözleşmeye göre borcun bir kısmına karşılık olarak Karta/İstanbul’daki bir taşınmazın satıcıya yahut satıcının göstereceği üçüncü bir kimseye 1050000,00 TL karşılığında devredileceğinin kararlaştırıldığını ancak anılı taşınmazın davalı Hulkiye tarafından vekâleten alındıktan sonra üçüncü bir kimseye satıldığını, satış sözleşmesi ile müvekkilinin sözleşmede belirtilen hesabına ödenmesi beklenen 100 Bin TL nin de ödenmediğini,

davalılardan herhangi bir para çıkışının olmadığını; müvekkilinin babasının vefatından sonra davalı annesine verdiği geniş yetkileri haiz vekâletnamenin kötüye kullanıldığını, vekilin sadakat ve özen yükümlülüğünün bulunduğunu, buna aykırı işlem tesis edildiğini, üçüncü kişi/kişiler ile çıkar ve işbirliği içinde hareket edildiğini belirterek, terditli;- Dava konusu taşınmazların davalı adına kayıtlı bulunan tapu kayıtlarının iptali ile müvekkili adına kayıt ve tesciline;

bu mümkün olmadığı takdirde,- Taşınmazların rayiç değerlerinin tespiti ile müvekkiline ödenmesine karar verilmesini talep etmiştir.Görevsizlik kararı veren İstanbul Anadolu 8. Asliye Hukuk Mahkemesince 03/01/2024 tarihli ara kararın 2.maddesi ile; ''Hak kaybının yaşanmaması için taşınmazların tapu kayıtlarına davalıdır şerhinin işlenmesi ve tedavüllü tapu kayıtlarının gönderilmesi için tapu müdürlüğüne müzekkere yazılmasına,'' şeklinde karar verildiği ve bilahare dosyanın yukarıda adı ve esas numarası yazılı mahkemeye tevzi edildiği,

davalı vekilince işbu karara itiraz edildiği itirazın ilk derece mahkemesince usulüne uygun olarak duruşmada değerlendirildiği ve 24/05/2024 tarihli ara karar ile.

HMK 389.vd maddeleri gerekçe gösterilerek '' Uygulamada "davalıdır şerhi" nin ihtiyati tedbir mahiyetinde olup olmadığı hususunda görüş birliği bulunmasa da Mahkememizce bu durumun davanın kesinleşmesine dek tapuda beyanlar hanesinde şerh ediliyor olması göz önünde bulundurularak tedbir mahiyetinde olduğu kabul edilmiştir.Davacının istem sonucu terditli olmakla birlikte tapu kayıtlarının iptali ile tescili talebini barındırdığı;

tarafların iddia ve savunma beyanları (ilk görüş itibariyle) değerlendirildiğinde, dosyanın geldiği aşama itibariyle davacının iddiaları yaklaşık olarak ispat edilememiş ise de tapu kayıtlarına "davalıdır" şerhinin düşülmesinin davacı ile birlikte iyiniyetli üçüncü kişilerin muhtemel haklarını da koruduğu; öte yandan taşınmazların devrini yahut sair tasarruf işlemlerini engelleyici nitelikte olmadığından şerhin konulmasının davalılar aleyhine menfaat dengesini bozmayacağı'' gerekçesiyle itirazın reddine karar verildiği işbu ara karara karşı davalı vekilince istinaf kanun yoluna başvurulduğu anlaşılmıştır.

Davalı vekili istinaf başvuru dilekçesinde özetle; mahkeme istinafa konu gerekçeli ara kararında '' yaklaşık ispat koşulu sağlanmasa da '' şeklindeki açıklama ile HMK 389vd maddelerinde belirlenen yasal şartların oluşmadığını açıkça belirtmiş olduğunu, iş bu dava ve taşınmazlara konulan tedbir nedeniyle müvekkillerinin maddi ve manevi olarak zarar gördüğünü, müvekkili ... Tic. A.Ş.

Ve sahibi ..., çok uzun yıllardan beri ... firmasının yetkili servisi olarak çalışmakta olup, Mercedes'in Türkiye'deki en iyi 2-3 yetkili servis firmasından biri olduğunu ayrıca işi gereği banka kredisi ile çalışmakta olup, taşınmaz üzerine konulan tedbir nedeniyle ticari itibarının zedelendiğini ileri sürerek tedbir şerhi verilmek suretiyle konulan ihtiyati tedbirin kaldırılmasını talep etmiştir.

Dava, tapu iptal ve tescil istemine ilişkindir.Öncelikle İlk Derece Mahkemesince verilen kararın istinafa tabi kararlardan olup olmadığının değerlendirilmesi gerektiği açıktır.Belirtilmelidir ki, 6100 sayılı HMK 341.

Maddesinde hangi kararların istinaf edilebileceğini düzenlemiş olup buna göre İlk Derece Mahkemesi tarafından verilen nihai kararlar ile ihtiyati tedbir ihtiyati haciz taleplerinin reddi ya da bu taleplerin kabulü halinde itiraz üzerine verilen kararlara karşı istinaf yolu açıktır.Bunun dışındaki geçici koruma önlemlerine ilişkin kararlarda istinaf kanun yolu açık olmadığı gibi esasen davalıdır şerhi HMK'nın onuncu kısımda yer alan geçici koruma önlemlerinden de değildir.O halde,

taşınmazın tapu kaydı üzerine "davalıdır" şerhi konulması geçici hukuku koruma önlemleri kapsamında bulunmadığı için HMK'nın 341. maddesi kapsamında dava konusu taşınmazın tapu kaydı üzerine "davalıdır" açıklaması yapılmasına ilişkin olarak verilen ara kararın istinaf kanun yolu açık kararlardan olmadığı tartışmasızdır.

İlk Derece Mahkemesinin 24/05/2024 tarihli ara kararında kanun yolunun açık olduğunun belirtilmesi de sonuca etkili değildir.Açıklanın nedenlerle, dava konusu taşınmazların tapu kaydında mevcut "davalıdır" şerhi konulmasına ilişkin İlk Derece Mahkemesinin 03/01/2024 tarihli ara kararına karşı istinaf kanun yolu kapalı olduğundan 6100 sayılı HMK'nın 341. maddesi uyarınca davalı vekilinin istinaf dilekçesinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmakla aşağıdaki şekilde hüküm kurulmuştur.