İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesi E.2023/1293 K.2025/544

İstinaf incelemesi için dairemize gönderilen dosyanın ilk incelemesi tamamlanmış olmakla, HMK 353. Maddesi gereğince dosya içeriğine göre duruşma yapılmasına gerek görülmeden dosya üzerinde yapılan inceleme sonucu;

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ

DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; diş hekimliği konusunda hizmet veren müvekkilinin kendi ihtiyaç ve sistemi doğrultusunda “...” isimli yazılımın hazırlandığını, davacının çalışmakta olan mevcut yazılımının kod dilinin güncellenmesi ve yine davacının know-how’ı ile yazılıma yeni modüller eklenmesi amacıyla davalı ile 23/11/2015 tarihinde hasta takip, randevu ve benzeri hizmetleri yürütebilme işlevli yazılım üretimi konulu "Online Tabanlı Dijital Hasta Takip ve Randevu Programı Sözleşmesi" imzaladığını, davalının,

sonraki süreçte de çalışmaya devam ettiğini ve taraflar arasında 01/01/2017 tarihinde "..." yazılımının devri konulu “Yazılım Satış Sözleşmesi” akdedildiğini, yazılımın bakım ve güncelleme hizmetlerinin verilmesi amacıyla ise 16/03/2017 tarihinde “...

Bakım Sözleşmesi” imzalandığını, ağız ve diş sağlığı klinikleri ile daha önce çalışması bulunmayan, ilk defa davacı ile bu alanda çalışma fırsatı yakalayan davalının, taraflar arasında imzalanan sözleşmelere rağmen ilerleyen süreçte "..." adlı yazılım programını oluşturarak farklı firmalara satışını yaptığını, bu yazılımın içeriği incelendiğinde "..." programının kaynak kodlarının kopyalandığı,

arayüzünün bazı kısımlarının tamamen, bazı kısımlarının kısmen kopyalanarak hazırlandığının tespit edildiğini, bu yazılımın "..." yazılımı ile özdeş bir yapıda olduğunu, "..." adlı yazılımla aynı işleve sahip "..." yazılımının, hâlihazırda birçok şirket ve diş hekimi tarafından kullanıldığını, bu sebeple davacının zarara uğradığını, söz konusu sözleşmelere aykırılık teşkil eden bu durumun, TTK’nun 55.maddesi uyarınca haksız rekabet niteliğinde olduğunu ileri sürerek, tecavüzün ve haksız rekabetin tespitine, ortadan kaldırılmasına,

lisans bedelinin 3 katı oranında tazminata hükmedilmesine,şimdilik 70.000-TL'sinin haksız fiilin işlendiği tarihten itibaren işlemiş ticari avans faiziyle birlikte davalıdan tahsiline, 30.000-TL manevi tazminatın işlemiş yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline, davalı tarafından elde edilen karın şimdilik 20.000-TL'sinin haksız kazancın elde edildiği tarihten itibaren işleyecek ticari faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

CEVAP

Davalı taraf yasal süresi içinde cevap dilekçesi sunmamıştır.

İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk derece mahkemesince yapılan yargılama sonucunda,Toplanan deliller ve tüm dosya kapsamı ile, her ne kadar davacı tarafça davalının kendilerinin hak sahibi oldukları "..." isimli yazılımı kopyalayarak "..." isimli yazılımı satışa sunduğunu iddia etmişse de, her iki tarafın yazılımlarının benzer olup olmadığın tespit edilebilmesi için yazılımların karşılaştırılmasının zorunlu olduğu, davacının verilen kesin süreye rağmen yazılı kodlarını dosyaya sunmadığı, bu nedenle bilirkişiler tarafından yazılımların benzer olup olmadıklarının tespit edilemediği,

Bursa 3. Asliye Hukuk Mahkemesi'nde dava dışı şirkette yapılan delil tespitinde de davalıya ait "..." yazılımının davacının yazılımıyla benzer olup olmadığına dair kesin bir tespit yapılamadığı, davacının davasını ispatlayamadığı anlaşılmakla, davanın reddine karar vermek gerekmiştir.

İSTİNAF İSTEMİ

Davacı vekili istinaf dilekçesinde; müvekkili ...‘ta yaşanan teknik sorunlar nedeniyle inceleme gününde teslim etmeyi planladıkları yazılım ve kaynak kodları ile ticari defterlere ilişkin belgeleri teslim edemediklerini, bilirkişi incelemesi kapsamında tarafların yazılımlarına ilişkin kaynak kodları ve ara yüzlerin incelenmesine ilişkin ara kararın, hakim tarafından kesin süre verilmek suretiyle oluşturulmasında hukuki bir yarar bulunmadığını, dosyanın bilirkişiye istenen belgeler sunulmaksızın verildiğini,

bu kapsamda kaynak kodlarına ve arayüzlere ilişkin bilgiler ile ticari defterlere ilişkin kayıtları sunmalarına yönelik talep dilekçesinin ara kararlara kesin süreye uyulmadığı gerekçesiyle reddedildiğini ve bu nedenle de bilirkişi tarafından değerlendirmenin eksik olarak yapıldığını, kaynak kodlarını sunulması için taraflara verilen kesin sürenin, bilirkişilerce kök raporun tanzimi için geçerli bir süre olarak değerlendirilmesi gerektiğini, 03/04/2023 tarihli bilirkişi raporunun sunulduğunu, bu rapordaki değerlendirmeler kapsamında rapora karşı itiraz haklarının mevcut olduğunu,

süresi içinde yaptıkları itiraz ile kaynak kodları ve arayüzlerin taraflara ait ana bilgisayarlar üzerinde incelenmesini talep etmelerine rağmen bu talebin de mahkemece reddedildiğini ileri sürerek, ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

GEREKÇE

Dava, davacının FSEK'ten kaynaklanan haklarına tecavüzün ve TTK uyarınca haksız rekabetin tespiti, ortadan kaldırılması ve tazminat talebine ilişkindir. İnceleme, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 355. maddesi hükmü uyarınca istinaf dilekçelerinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak ve kamu düzenine aykırı hususların olup olmadığı gözetilerek yapılmıştır.

İlk derece mahkemesince yapılan yargılama sonucunda, yukarıda yazlı şekilde davanın reddine karar verilmiştir. Karar davacı vekili tarafından istinaf edilmiştir.

Dosya kapsamı, mevcut delil durumu ve ileri sürülen istinaf sebepleri dikkate alındığında mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı, ilk derece mahkemesince 06/02/2023 tarihli ara karar ile taraflara kendilerine ait yazılımların kaynak kodlarını, davacının yazılımının varsa taslağını dosyaya sunmaları için inceleme gününe kadar kesin süre verilmesine, aksi takdirde davacının bu delillere dayanmaktan vazgeçmiş sayılacağının davacı taraf ihtarına, incelemenin duruşma salonunda 06/03/2023 günü saat 14:30'da yapılmasına karar verildiği, ara kararın usul ve yasaya uygun olduğu,

ara kararda kesin süreye uyulmamanın müeyyidesinin gösterildiği, ara kararın aynı gün elektronik tebligat ile gönderildiği, ara kararın davacı vekiline 11/02/2023 tarihinde tebliğ edildiği, (elektronik tebligatın davacı vekili tarafından ara karar ile aynı gün-06/02/2023 tarihinde açıldığı) ara kararın tebliği ile inceleme günü arasında 22 gün süre bulunduğu, dolayısıyla verilen kesin sürenin makul olduğu, kesin süre içinde davacı tarafın mazeretsiz olarak kaynak kodlarını dosyaya ibraz etmediği, mevcut delillerle yapılan bilirkişi incelemesinde davalının davacının FSEK kapsamındaki mali haklarına tecavüz edip etmediğinin tespit edilemediği,

ilk derece mahkemesince ispatlanamayan davanın reddine karar verilmesinin yerinde olduğu anlaşılmakla, davacı vekilinin yerinde görülmeyen istinaf talebinin reddine karar verilmiştir.