İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesi E.2024/1223 K.2024/1326

6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 353. maddesi uyarınca dosya incelendi.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ

Davacı vekili dava dilekçesi ile; müflis ... San ve Tic. AŞ'nin tasfiye işlemlerinin Bursa ... İflas Müdürlüğü'nün ...

İflas sayılı dosyasında yürütüldüğünü, İİK'nın 206. ve 207. maddeleri uyarınca düzenlenen sıra cetvelinin kendilerine 27/12/2012 tarihinde tebliğ edildiğini, sıra cetvelinde imtiyazlı alacak olarak yer alan davalı ...'in alacağının kayyım ücretinden kaynaklandığını, ancak davalının kayyım olarak görev yaptığı dönemde ücretini aldığını, varsa ücretinin İİK'nın 206/1.bendi kapsamında imtiyazlı alacakta olmadığını, bu nedenle davalının hem alacak miktarına hem de sırasına itiraz ettiklerini;

yine davalı ...'in alacağının imtiyazlı alacak olarak 1. sıraya kaydedildiğini, anılan davalının müflis şirkete hizmet alımı kapsamında muhasebeci olarak hizmet verdiğini, alacağının İş Kanunundan kaynaklanmadığını; davalıların İş Kanundan kaynaklı alacaklarının bulunmadığını, bu tür alacağın varlığı halinde ise iflasın açılmasından bir yıl önce tahakkuk etmiş alacaklarının imtiyazlı alacak olduğunu, davalıların alacak miktarlarına ve sırasına itiraz ettiklerini belirterek alacakların sıra cetvelinden terkinini talep ve dava etmiştir.

CEVAP Davalı ... cevabında; İİK'nın 101. maddesi uyarınca kayyım alacağının hacze iştirak edebileceğini, alacağının masa borcu olduğunu ve öncelikle ödenmesi gerektiğini, alacağının masa alacağı olarak kabul edilmemesi halinde işçi alacağı olarak imtiyazlı alacak olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur. Davalı ... cevabında; müflis şirkette maaşlı olarak çalıştığını, ancak 2008 yılı Ağustos ayından sonra maaşının ödenmediğini, 2010 yılında tahakkuk eden alacaklarının şirket kayıtlarında bulunduğunu, iş akdinin şirketin iflası nedeniyle son bulduğunu, bu nedenle alacağının imtiyazlı alacak olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI Mahkemenin 31/03/2022 tarihli kararı ile; davalı ...'in kayyım olarak görev yapmasından doğan alacağının masa alacağı olması nedeniyle davacının bu alacağa yönelik itirazında görevli mahkemenin asliye hukuk mahkemesi olduğu; davalı ...'in 2008 yılı Ağustos ayından itibaren ücretinin ödenmediğini beyan ettiği, bu davalının 46.151,69 TL alacağının bulunduğu,

ancak alacağın iflasın açılmasından önceki bir yıl içinde tahakkuk edildiğinin ispatlanamadığı gerekçesiyle, davalı ... yönünden görevsizlik nedeniyle davanın dava şartı yokluğundan usulden reddine, davalı ... yönünden davanın kısmen kabulü ile 1. sırada yer verilen 47.116,45 TL alacağın 46.151,69 TL olarak 4. sıraya kaydına karar verilmiştir.Karar yasal süresinde davacı ve davalı ... vekili tarafından istinaf edilmiştir.

DAİREMİZİN KARAR İLAMI Dairemizin 31/03/2020 tarih ve 2019/336 Esas, 2022/400 Karar sayılı kararı ile; davalı ...'in sıra cetvelinde yer verilen alacağının masa alacağı olduğu yönünde usulünce harçlandırılarak açılmış bir davası bulunmadığı gözetilerek, davalı ... yönünden işin esası incelenerek karar verilmesi gerekirken görevsizlik kararı verilmesinin doğru olmadığı gerekçesiyle diğer yönler incelenmeksizin ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına karar verilmiştir.

İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI Mahkemenin 18/10/2022 tarihli kararı ile; davalı ...'in kayyım olarak görev yapmasından doğan alacağının masa alacağı olması nedeniyle sıra cetvelinde yer almaması gerektiği, diğer davalı ...'in cevabında 2008 yılı Ağustos ayından itibaren ücret alacağının ödenmediğini beyan etmesi nedeniyle ücret alacağının iflasın açılmasından önceki bir yıl içinde tahakkuk etmediğinin sabit olduğu gerekçesiyle davalı ...'in alacağının sıra cetvelinden terkinine, davalı ... yönünden davanın kısmen kabulü ile sıra cetvelinde birinci sırada yer alan alacağının terkini ile 46.151,69 TL olarak sıra cetvelinin 4. sırasına kaydına, kalan miktarın nispeti oranında davacının alacağına tahsis edilmesine karar verilmiştir.

İSTİNAF NEDENLERİ Karar yasal süresinde davalı ... vekili tarafından istinaf edilmiştir.Davalı ... istinaf nedenleri olarak; hiçbir işçinin şirket defter ve belgelerini sunmasının beklenemeyeceğini, bilirkişi raporunda alacağın son bir yıla ait ücretler olduğunun tespit edildiğini belirterek kararın kaldırılmasını ve davanın reddini talep ve istinaf etmiştir.

DELİLLERİN TARTIŞILMASI VE GEREKÇE

Dava, kayıt terkini istemine ilişkindir. Mahkemece, davalı ...'e açılan davanın kabulüne, davalı ... yönünden açılan davanın kısmen kabulü ile davalının sıra cetvelinde birinci sırada yer verilen 47.165,45 TL alacağının terkini ile sıra cetvelinin 4 sırasına 46.151,69 TL olarak kaydına karar verilmiştir. Karar yasal süresinde davalı ... tarafından istinaf edilmiştir.

İstinaf konusu edilen uyuşmazlık, davalı ...'in işçilik alacağının iflasın açılmasından önceki bir yıl içinde tahakkuk edip etmediği noktasında toplanmaktadır. İİK'nın 206/4-A maddesi gereğince işçilerin, iş ilişkisine dayanan ve iflasın açılmasından önceki bir yıl içinde tahakkuk etmiş ihbar ve kıdem tazminatları dahil alacakları ile iflas nedeniyle iş ilişkisinin sona ermesi üzerine hak etmiş oldukları ihbar ve kıdem tazminatları birinci sıraya alınacaktır.

İlk derece mahkemesinde alınan raporda, müflisin 2010-2011 yılları ticari defterlerinin sunulmaması nedeniyle, alacağın iflasın açılmasından önceki bir yıl içinde doğup doğmadığının hesaplanmasının mümkün olmadığı belirtilmiştir. Kayıt terkini davalarında ispat yükü alacağının esasına, miktarına veya sırasına itiraz edilen alacaklıya aittir.

(Yargıtay 19. HD'nin 22.04.1999, 1999/2328-2713 sayılı kararı) Somut olayda müflis şirketin 04/05/2011 tarihinde iflasına karar verilmiştir.

Davalının ise alacağın 2008 yılı Ağustos ayından itibaren ödenmeyen ücret alacağı olduğunu beyan etmesi karşısında ve dosya kapsamına göre, işçilik alacağının iflasın açılmasından geriye doğru bir yıllık süre içinde doğduğu ispatlanamadığından, mahkemece birinci sırada kaydedilen alacağın terkini ile dördüncü sıraya kaydına karar verilmesinde isabetsizlik görülmemiştir.

Açıklanan nedenlerle ilk derece mahkemesi kararında hukuka aykırılık görülmediğinden, davalının istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1.b.1 bendi gereğince esastan reddine karar verilmesine dair aşağıdaki hüküm kurulmuştur.