İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi E.2017/1448 K.2018/825

Yukarıda tarafları ve konusu yazılı bulunan dava ile ilgili olarak, ilk derece mahkemesince verilen kararın istinaf edilmesi sebebiyle , yapılan açık yargılama sonunda;

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ

Davacı vekilince verilen dava dilekçesinde özetle; müvekkili şirketin davalı tarafla yaptığı abonelik sözleşmesi sebebiyle , uzun süredir elektrik enerjisi kullanmakta olduğunu, faturaları düzenli ödediğini, binicilik tesisi işlettiği bu yerde davalı şirket çalışanları tarafından tutlan tutanaklara istinaden 139.330,10.-TL eksik tüketim, 23.220,40.-TL kaçak faturası olmak üzere toplamda 162.550,50.-TL borç çıkarıldığını,

davalının usule aykırı hesap yaparak haksız fatura tahakkuk ettirdini,davacı şirketin elektriğinin kesildiğini,tahakkuk ettirilen 162.550,50.-TL borç nedeniyle fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 50.000,00.-TL borçlu olmadıklarının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.Davacı tarafça yargılama sırasında dava değeri 40.760,23.-TL daha artırılarak 90.760,23.-TL ye yükseltilmiştir.

Davalı vekilince verilen cevap dilekçesinde özetle, davanın yetkisiz mahkemede açılmış olması sebebiyle usulden reddine, pasif husumet yokluğu nedeniyle reddine,esas yönünden ise , kaçak elektrik tahakkuk işlemleri mevzuata uygun ve yerinde olduğundan, davanın esastan da reddine karar verilmesi talep edilmiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sonucunda , keşif sonucu alınan bilirkişi raporu ile kullanılan kaçak ve eksik tüketim bedelinin toplamının 71.790,27.-TL olduğunun tesbit edildiği, davalı şirket tarafından düzenlenen elektrik faturasında 90.760,23 fazla tahakkuk ettirildiği, bu miktar itibariyle davacının fatura kapsamından borçlu olmadığı gerekçesiyle ,davanın kabulü ile, davacının 90.760,23.-TL borçlu olmadığının tespitine karar verilmiştir.

Sözkonusu kararı iki taraf da istinaf etmiştir. Davacı tarafça ileri sürülen istinaf sebepleri, mahkemece verilen hükme göre taleplerinin kısmen kabul , kısmen reddedildiği, bilirkişi raporuna yaptıkları itirazların dikkate alınmadığı ,tek bir bilirkişiye inceleme yaptırıldığı ,bilirkişi raporunun bilimsellikten uzak ve itirazlarını değerlendirmeyen bir rapor olduğu, endeks değerlerindeki tutarsızlık dışında davacının kaçak enerji kullandığını gösterir hiçbir somut delil bulunmadığı ,eksik incelenmeyle karar verilmiş olduğu şeklindedir.

Davalı tarafça istinaf sebepleri olarak ,mahkemece yetersiz bilirkişi raporuna dayanılarak karar verildiği,bilirkişi raporuna her iki tarafın da itiraz ettiği ve heyet raporu alınmasını istedikleri , mahkemece tarafların müşterek talebine uyulmak gerekirken, taleplerin reddedilmesinin doğru olmadığı, bilirkişi tarafından tanzim edilen raporda, harici hat çekilerek kaçak elektrik kullanıldığı tespitinin yerinde olduğu ,ancak bilirkişice yapılan hesaplamada; yanlış yöntem seçildiğinden olması gerekenden daha düşük tutarlar tespit edildiği, bilirkişinin eksik tüketim hesaplama gün sayısındaki tespitinin yerinde olduğu,

ancak kurulu gücün 100 kWh olup, hesaplamalarda bu miktarım dikkate alınması gerektiği ,bilirkişinin eksik olarak 144.171,84 kWh bulduğu, bu sebeple tutar hesaplamasının eksik olduğu ileri sürülerek , ilk derece mahkemesinin kararının kaldırılması,uzman bilirkişi heyetinden rapor alınmak suretiyle alacağın tespitine karar verilmesi istenilmiştir.

Taraflarca ileri sürülen istinaf sebepleri ile sınırlı olarak yapılan inceleme sonucunda, ilk derece mahkemesince hükme esas alınan bilirkişi raporunun , tarafların teknik hesaplamaya ilişkin itirazlarını karşılamadığı ve hüküm kurmaya elverişli olmadığı anlaşılmakla , Dairemizce HMK nun 356. maddesi uyarınca ,itirazlar ve istinaf sebepleri gözetilerek,

bilirkişi kurulu raporu alınması zorunluluğu sebebiyle duruşma açılması gerekmiştir.Oluşturulan bilirkişi kurulundan alınan raporda özetle,davacının pano içerisine koyduğu enversör şaltere sayaç öncesi hattan bağlantı yaparak ,elektrik enerjisini sadece bir fazdan geçirerek kullandığı,iki fazdan kullandığı elektriği sayaçtan geçirmeden kullandığının tesbit edildiği,dosyadaki somut verilere göre davacının bu kullanımının EPTHY 26/1-b maddesine göre "kaçak" elektrik kullanımı olduğu ,davalı tarafın da hesaplamada esas aldığı üzere kaçak kullanım süresinin 24 gün olduğu ,

kaçak ve ek kaçak tüketim süresinin toplamının 360 günü geçemeyeceğine dair Yönetmelik hükmü gereğince azami bu süre esas alınarak ve yine ilgili Yönetmelik hükmüne göre kaçak tutanağı tanzimi sırasında tesbit edilen kurulu güce ya da devreden çekilen akım değerlerine göre hesaplama yapılması gerektiği,davacı şirketin geçmiş dönem/ihtilafsız dönem tüketim ekstresine göre günlük ve yıllık olması gereken ortalama tüketimin yaklaşık 3 katı kadar davalı şirketçe fazla tüketim oranı alındığı ,

24/05/2016 tarihli ve F/746741 seri no.lu Kaçak/Usulsüz Elektrik Tesbit Tutanağı yönünden ,davacının kaçak elektrik tüketim bedeli olarak 4.278,63 TL ve ek tüketim bedeli olarak 35.616,72 TL olmak üzere toplam 39.895,36 TL borçlu olduğu kanaati beyan edilmiştir.Bilirkişi kurulu raporu ,mevzuat hükümlerine uygun hesaplama ve tesbit içerdiğinden hükme esas alınacak nitelikte kabul edilmiştir.

Bu itibarla ,davalı tarafça, davacı hakkında 139.330,10.-TL eksik tüketim, 23.220,40.-TL kaçak faturası olmak üzere toplamda 162.550,50.-TL borç tahakkuku yapılmış ise de ,dosya kapsamı ve alınan bilirkişi kurulu raporuna göre, davacının pano içerisine koyduğu enversör şaltere sayaç öncesi hattan bağlantı yaparak ,elektrik enerjisini sadece bir fazdan geçirerek kullandığı,iki fazdan kullandığı elektriği sayaçtan geçirmeden kullandığının dosyadaki somut verilere göre tesbit edildiği,

davacının bu kullanımının EPTHY 26/1-b maddesine göre "kaçak" elektrik kullanımı olduğu,24/05/2016 tarihli ve F/746741 seri no.lu Kaçak/Usulsüz Elektrik Tesbit tutanağı'na bağlı olarak ,davacının kaçak elektrik tüketim bedeli olarak 4.278,63 TL ve ek tüketim bedeli olarak 35.616,72 TL borçlu olduğu (toplam 39.895,36 TL) ,dava menfi tesbit talebine ilişkin olmakla ,davacının borçlu olmadığı miktarın mahkemece hükmedilen miktarın da üzerinde bulunduğu sonucuna varılmakla ,verilen kararda usul ve hukuka aykırılık bulunmadığından ,davalı tarafın yerinde olmayan istinaf talebinin HMK 353/1-b-1 maddesi uyarınca reddine karar verilmesi gerekmiştir.

Davacının istinaf talebinin incelenmesiyle ,mahkemece ıslah durumu da gözetilerek,davacının talebinin ıslah edilen miktar üzerinden kabul edildiği, hükümde davacı aleyhine kabul edilebilecek herhangi bir yön bulunmadığı, davacının taleplerine göre reddedilen bir kısım da bulunmadığı ,bu sebeple davacının hükmü istinaf etmesinde hukuki yararının bulunmadığı anlaşıldığından , istinaf talebinin bu sebeple reddine karar verilmesi gerekmiştir.