İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi E.2026/703 K.2026/669

Yukarıda tarafları ve konusu yazılı bulunan dava ile ilgili olarak, ilk derece mahkemesince verilen kararın istinaf edilmesi sebebiyle, dava dosyası üzerinde yapılan inceleme sonunda;

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkiline ait ... plakalı ... marka aracın 23.02.2021 tarihinde rutin bakımlarının yapılması için ...Şubesi yetkili servisine teslim edildiğini, teslim edildikten bir gün sonra 24.02.2021 tarihinde yetkili servis tarafından aranarak aracın rutin bakımlarının yapıldığı lakin sağ ön kapıdan gelen bir sesin kontrolü amaçlı yapılan test sürüşünde aracın motor arızası verdiği ve arızanın onarımı yapılamadığı için motor değişimin gerekli olduğunu, bunun için yaklaşık 250.000,00-TL bedel talep edildiğini,

yapılan bilirkişi incelemesinde ''araçta meydana gelmiş motor arızasının kullanıcı kaynaklı olmadığı...'' ve '' aracın yetkili servis sorumluluğunda olmasından dolayı üretim kaynaklı, dizayn ya da malzeme alaşım kaynaklı ürerim hatası olabileceği...'' ve onarım bedelinin 260.000,00-TL olarak belirlenmesine rağmen aracın davalı tarafa 424.199,00-TL bedelle yaptırdığını, müvekkili şirket aracının oranım sürecinde araç kiralamak zorunda kaldığını, ayrıca araçta değer kaybı meydana geldiğini ileri sürerek dilekçesinde bildirdiği diğer nedenlerle 424.199,00 TL arıza masrafı,

100.000 TL değer kaybı ve 55.183,96 ikame araç bedeli olmak üzere toplam 579.382,96 TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; davacı tarafın, süresinde ayıp ihbarında bulunmadığını, davacıya verilen servis hizmetinde herhangi bir ayıp olmadığını, araçta olduğu iddia edilen arızanın kullanım hatasına ve/veya dış etkene bağlı olarak meydana gelmesinin mümkün olabileceğini, aracın periyodik bakımlarının eksik olduğunu, arızanın servis bakım eksikliğinden kaynaklı olabileceğini, tüm bu hususların yaptırılacak bilirkişi incelemesi ile tespit edileceğini, motor değişiminin değer kaybına sebebiyet vermeyeceğini, oluşan arızadan kaynaklı müvekkilinin herhangi bir kusuru bulunmadığını,

araç kiralama bede ve sair diğer giderlerin müvekkilinden talep edilemeyeceğini ileri sürerek dilekçesinde bildirdiği diğer nedenlerle davanın reddini savunmuştur. İlk derece mahkemesince. 1-Davanın Kısmen Kabulü ile, a)479.382,96 TL'nin 18/03/2021 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile davalıdan tahsili ile davacıya ödenmesine, b) Fazlaya ilişkin istemin reddine, karar verilmiştir.

Sözkonusu kararı davalı vekili istinaf etmiştir.23/07/2016 yürürlük tarihli 6723 sayılı Danıştay Kanunu İle Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 34. maddesi ile 12/01/2011 tarih ve 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunun geçici 3. maddesinin ikinci fıkrasında yer alan "aleyhine temyiz yoluna başvurulmuş olan" ibaresi "verilen" şeklinde değiştirilmiş ve fıkraya aşağıdaki cümle eklenmiştir. "Bu kararlara ilişkin dosyalar bölge adliye mahkemelerine gönderilemez".

Böylece yeni düzenleme getirilmiştir, Değişiklik sonrası, HMK'nun geçici 3. maddesi 2. fıkrasında ''Bölge Adliye Mahkemelerinin göreve başlama tarihinden önce verilen kararlar hakkında, kesinleşinceye kadar 1086 sayılı Kanunun 26/09/2004 tarihli ve 5236 sayılı Kanunla yapılan değişiklikten önceki 427 ile 454. madde hükümlerinin uygulanmasına'' dair bu düzenleme ile Bölge Adliye Mahkemelerinin göreve başlama tarihi 20/07/2016 tarihinden önce verilen kararlar ile temyiz aşamasından geçen dosyalar için HUMK'nun 427 ile 454. maddeleri gereğince Temyiz yoluna başvurulacağı, istinaf kanun yoluna başvurulamayacağı açıktır.Davada,

mahkeme hükmünün Yargıtay 11. Hukuk Dairesinin 2024/3355 Esas - 2025/2243 Karar ve 07/04/2025 tarihli bozma kararı ile Yargıtay denetiminden geçtiği, istinaf edilen bu kararın ise Yargıtay 11. Hukuk Dairesinin bozma ilamı sonrası verilen karar olduğu anlaşılmaktadır.Mahkemenin kanun yolunu hatalı nitelendirmesi, karara karşı istinaf yoluna başvurulma sonucu doğurmaz. Aksi halde uygulamanın HMK'nın geçici 3. maddesine aykırı olacağı açıktır.

Bu nedenle, temyiz yolu açık kararın bağlı olduğu usul hükümleri çerçevesinde Yargıtay'a gönderilmesi gerektiği halde, sehven İstanbul Bölge Adliye Mahkemesine gönderildiği anlaşıldığından, istinaf yoluna bağlı olmayan bu karara karşı dosyanın Yargıtay'a gönderme işlemi yapmak üzere ilgili mahkemesine geri çevrilmesine karar vermek gerekmektedir.