İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 36. Hukuk Dairesi E.2022/3513 K.2022/2836

İstinaf incelemesi için dairemize gönderilen dosyadaki tüm belgeler ve dairemiz üyesi tarafından hazırlanan raporlar incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacı bankanın ... şubesi ile dava dışı ... Tic. Ltd. Şti.

Arasında temlik sözleşmesi imzalandığını, imzalanan sözleşme tarihinin 22/11/2010 bedelinin ise 118.944,00 TL olduğunu, taraflar arasında imzalanan araç kiralama sözleşmesi kapsamında ödenmesi gereken kiralama bedellerinden bir kısmının ödenerek bakiye kısmının ödenmediğini, temlik sözleşmesi kapsamında ödenmeyen kira bedellerinin davalıdan tahsili ile yargılama masrafları ve vekalet ücretinin de davalı tarafa yükletilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde; dava konusu araç kiralama sözleşmesine konu tarafın dava dışı ... Tic. Ltd.

Şti. olduğundan bahisle davanın öncelikle bu şirkete ihbar edilmesi gerektiğini, davanın zamanaşımına uğradığını, araçların kredi borçlarına karşı temlik sözleşmesi imzalandığını, dava konusu edilen kira borcuna ilişkin bir sorumluluğunun bulunmadığını savunarak haksız ve mesnetsiz davanın reddi ile yargılama masrafları ve vekalet ücretinin de davacı tarafa yükletilmesini talep etmiştir.

İlk derece mahkemesince; davacı ile davalı arasındaki davaya konu temel hukuki ilişki araç kira sözleşmesi olup uyuşmazlık motorlu araç kira sözleşmesine konu kira alacağının temlikinden kaynaklandığından ve her türlü kira ilişkisinden doğan davalara bakma görevi de Sulh Hukuk Mahkemelerine ait olduğundan Mahkememizin görevsizliği nedeniyle davanın usulden reddine, Mahkememiz kararı kesinleştiğinde ve talep halinde dosyanın görevli ve yetkili İstanbul Nöbetçi Sulh Hukuk Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Davalı vekili istinaf dilekçesinde; mahkemenin görevsizlik kararının hatalı olduğunu, gerek davalı şirket, gerek temlike konu alacağın asıl borçlusu ihbar olunan ... şirketi gerekse de davacı şirket ticari şirketler olup bunun yanı sıra temlike konu "Uzun Süreli Operasyonel Araç Kiralama Sözleşmesi" de, her iki tarafı ticari şirket olan ve ticari iş için kurulmuş bir sözleşme olduğunu, yetkili ve görevli mahkemenin Asliye Ticaret Mahkemesi olduğunu bu nedenle kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

Davacı banka tarafından açılan dava; davalı (kiracı) ile dava dışı kiraya veren ... Tic. Ltd. Şti. arasında imzalanan araç kira sözleşmesinden doğan alacakların, dava dışı ... Tic. Ltd. Şti. tarafından davacı bankaya temlik edilmesinden kaynaklanan alacağın tahsili istemine ilişkindir.

Alacağın temliki Borçlar Hukukunun genel hükümlerinde yer almakta olup kanunlarımızda alacağın temliki sözleşmesini esas alan bir görev düzenlemesi de bulunmadığından temlike konu alacağın ilgili olduğu sözleşme türü de gözetilerek görevli mahkeme belirlenmelidir. Alacağın temlikinde alacak kendisine temlik olunan kimse, bu alacağı üçüncü kişilerden isteme hakkına sahip olup, bunu mümkün kılan Kanun hükümlerinden doğan bir halefiyet sözleşmeye bağlı olarak gerçekleşmektedir.

Kanunen cevaz verilen bu halefiyet nedeniyle, görevli mahkemenin de alacağı temlik eden tarafından hangi mahkemede dava açılacak ise temlik alan tarafından da aynı mahkemede dava açılması gerektiği esasına göre belirlenmesi gerekir. Alacağın temliki halinde, temlik alınan alacak temlik alan için önceki niteliğini muhafaza eder.

Eldeki davada davacının temlik aldığı, dolayısıyla davanın konusunu oluşturan alacak uzun dönem araç kirası alacağı olduğundan, taraflar arasındaki uyuşmazlık kira sözleşmesinden kaynaklanmaktadır.

6100 Sayılı HMK'nun 4/1-a maddesi gereğince; kiralanan taşınmazların İcra ve İflas Kanunu'na göre ilamsız icra yolu ile tahliyesine ilişkin hükümler ayrık olmak üzere, kira ilişkisinden doğan alacak davaları da dahil olmak üzere tüm uyuşmazlıkları konu alan davalar ile bu davalara karşı açılan davalar Sulh Hukuk Mahkemesinin görevine girmektedir.

Bu nedenlerle, ilk derece mahkemesinin görevli mahkemenin Sulh Hukuk Mahkemesi olduğu yönündeki kararı usul ve yasaya uygun olup H.M.K'nun 353/1-b-1 maddesi gereğince davalı tarafın istinaf başvurusunun reddine karar vermek gerekmiştir.