İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 37. Hukuk Dairesi E.2024/3172 K.2025/1393

Taraflar arasındaki davada İstanbul 2. Ticaret Mahkemesi ile İstanbul 9. Tüketici Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR Dava, Menfi Tespit (Hizmet Sözleşmesinden Kaynaklanan) talebine ilişkindir. İstanbul 9. Tüketici Mahkemesince,"... davacının Kredi Sözleşmesinden kaynaklanan alacağının tahsili için başlatılan İstanbul ... İcra Müdürlüğü ...

E. sayılı takip dosyasından borçlu olmadığının tespiti istemi ile davanın açıldığı, taraflar arasında akdedilen kredi sözleşmesi incelendiğinde, kullandırılan kredinin ticari kredi olduğu, bu haliyle 6502 sayılı yasa 3. Maddesi anlamında tüketici tanımına uymadığı, taraflar arasında tüketici işlemi sayılabilecek veya tüketici mahkemesinin görev alanına girebilecek bir konunun bulunmadığı, 6100 Sayılı HMK 114/c maddesi gereğince ''Mahkemenin görevli olması'' nın dava şartı olduğu,

HMK 115. maddesi gereğince Mahkemenin dava şartlarının mevcut olup olmadığını, davanın her aşamasında kendiliğinden araştırmasının gerektiği, mahkemenin dava şartı noksanlığını tespit etmesi halinde davanın usulden reddine karar vereceği hükümleri değerlendirilerek dava şartının bulunmadığı, mahkememizin görevli olmadığına karar verilerek açılan davanın görevsizlik nedeniyle karar vermek gerekmiştir..." gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.İstanbul 2. Ticaret Mahkemesince,"...her ne kadar Tüketici Mahkemesi'nde yürütülen yargılama sırasında alınan bilirkişi raporu ile,

dava konusu kredinin ticari kredi olduğu belirtilmişse de Mahkememizce alınan gerek 13/01/2024 tarihli bilirkişi raporu gerekse 10/09/2024 tarihli bilirkişi heyet raporu ile davacı ... tarafından kullanılan kredinin ticari amaçla kullanılmadığı ve ihtiyaç kredisi olduğu, uyuşmazlık konusu olan davalı temlik eden ... bank A.Ş.tarafından davacı ...'a 14/01/2008 tarihinde kullandırılan kredi nedeniyle diğer davacı ...'nün aval olduğu 14/01/2008 tanzim tarihli 24/09/2008 vade tarihli ve 30.000,00-TL bedelli bononun teminat amacıyla verildiği,

öyleyse icra takibine konu senedin ticari amaçla davalı ve temlik alan elinde bulundurulmadığı anlaşıldığından Mahkememizin görevsizliğine..." gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir. Dava tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 6502 sayılı Kanunun 2. maddesinde.

"Bu Kanun her türlü tüketici işleri ile tüketiciye yönelik uygulamaları kapsar.” denilmekte, aynı Kanunun 3. maddesinde “Tüketici işlemi; eser, taşıma, simsarlık, sigorta, vekâlet, bankacılık ve benzeri sözleşmeler de dahil olmak üzere kurulan her türlü sözleşme ve işlemi ifade eder.” şeklinde yeniden tanımlanmıştır.

Aynı Kanunun 83/2. maddesi ise "Taraflardan birini tüketicinin oluşturduğu işlemler ile diğer kanunlarda düzenleme yapılması bu işlemin tüketici işlemi sayılmasını ve bu kanunun görev ve yetkiye ilişkin hükümlerinin uygulanmasını engellemez." hükmündedir.

Dosya kapsamından; davacı ve davalı temlik eden banka arasında tüketici kredisi sözleşmesi imzalandığı ve bu sözleşme gereğince davacılar tarafından davalıya icra takibine konu bononun verildiği, banka tarafından gönderilen 29.11.2022 tarihli belge ile kredi tebliğ mektubuna dair belge içeriğinde söz konusu bononun kredi sözleşmesinin teminatı olarak verildiğinin anlaşıldığı, davacıların 6502 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun 3. maddesinde belirtildiği şekilde tüketici konumunda olduğu anlaşılmakla, aynı Kanunun 83/2 maddesi gereğince uyuşmazlığın İstanbul 9. Tüketici Mahkemesince çözümlenmesi gerekmektedir.